Γεια, με λένε Ρόμπερτ Ντόουσον και είμαι ένας 23χρονος τραγουδιστής και τραγουδοποιός από το Λίμερικ της Ιρλανδίας.

Όταν ήμουν 3 ετών, μπήκα στο σύστημα ανάδοχης φροντίδας. Η ανάδοχη μητέρα μου ήταν αυτή που με έφερε σε επαφή με τη μουσική· τραγουδούσαμε πάντα Adele στο αυτοκίνητο! Πέθανε όταν ήμουν 10 ετών και ο κόσμος μου κατέρρευσε. Αλλά πάντα κράτησα σφιχτά το καταπληκτικό δώρο που μου έδωσε: τη μουσική.

Η νεανική μου ζωή ήταν πολύ χαοτική, η ψυχική μου υγεία κατέρρευσε, αλλά η μουσική ήταν πάντα εκεί. Στα 12 μου χρόνια άρχισα να γράφω τραγούδια ως τρόπο αντιμετώπισης του πόνου και του τραύματός μου, και η αγάπη μου για τη μουσική και το τραγούδι εξελίχθηκε σε κάτι πολύ περισσότερο.

Ως ενήλικη, η ψυχική μου υγεία κυριαρχεί στο μεγαλύτερο μέρος της ζωής μου και η μουσική είναι η απόδρασή μου, είναι αυτό στο οποίο είμαι καλή. Σε έναν κόσμο όπου όλοι είναι καλύτεροι από μένα σε όλα τα άλλα, η μουσική είναι το πεδίο όπου ξεχωρίζω και όπου νιώθω ότι ανήκω. Το να μετατρέπω το τραύμα μου σε τραγούδια με βοηθά να θεραπευτώ από το παιδικό μου τραύμα. Το 2022, μετά από μια ψυχική κατάρρευση, εισήχθηκα στην ψυχιατρική μονάδα του UHL και διαγνώσθηκα με μια διαταραχή προσωπικότητας που ονομάζεται Συναισθηματικά Ασταθής Διαταραχή Προσωπικότητας, η οποία επηρεάζει κάθε πτυχή της ζωής μου εκτός από τη μουσική μου.

Βρίσκω τις καθημερινές δραστηριότητες δύσκολες, επειδή το άγχος και η κατάθλιψή μου με κυριεύουν. Μου είναι εξαιρετικά δύσκολο να διατηρήσω μια δουλειά και θα ήθελα πολύ να μπορέσω να χρηματοδοτήσω αυτό το έργο μόνος μου, αλλά απλά δεν μπορώ. Αν είχα εξοπλισμό για στούντιο στο σπίτι, αυτό θα μου άνοιγε τόσες πολλές πόρτες. Θα μπορούσα να ηχογραφώ μουσική υψηλότερης ποιότητας από το σπίτι και να την κυκλοφορώ μόνη μου, δίνοντάς μου την ελευθερία και τους πόρους να ακολουθήσω το όνειρό μου και, ελπίζω, να χτίσω μια καριέρα στη μουσική.