Στις 11 Δεκεμβρίου, πήγαμε σε μια διαδήλωση. Πήγαμε να ασκήσουμε ένα βασικό δικαίωμα, πιστεύοντας ότι το να είμαστε μαζί, σε δημόσιο χώρο, ήταν ασφαλές. Δεν ήταν.

Στο τέλος της διαδήλωσης, εκατοντάδες άνθρωποι παρέμειναν μπροστά από τη Βουλή. Η ατμόσφαιρα ήταν ήρεμη. Δεν υπήρχαν συγκρούσεις, δεν υπήρχαν προειδοποιήσεις, δεν υπήρχαν εντολές για διάλυση. Και, παρόλα αυτά, χωρίς καμία προειδοποίηση, η αστυνομία άρχισε να πυροβολεί εναντίον όλων των ανθρώπων που βρίσκονταν εκεί.

Κανείς δεν ήξερε ότι θα μπορούσαν να πέσουν πυροβολισμοί. Παρόντες ήταν άνθρωποι όλων των ηλικιών. Σε λίγα λεπτά, μια στιγμή πολιτικής συμμετοχής μετατράπηκε σε σκηνικό πανικού, φόβου και αίματος. Πέντε άτομα πυροβολήθηκαν στο κεφάλι. Δέκα χτυπήθηκαν σε άλλα ζωτικά σημεία του σώματος, όπως το στήθος, ο κορμός και ο λαιμός.

Είναι δύσκολο να εξηγήσω τι σημαίνει να συνειδητοποιείς ότι θα μπορούσες να είχες πεθάνει εκεί. Ότι θα μπορούσες να είχες τυφλωθεί. Ότι θα μπορούσες να είχες βγει από εκεί για πάντα διαφορετική. Όλες μας ήμασταν εκεί απλώς για να διαδηλώσουμε. Και ήταν καθαρή τύχη που αυτό δεν συνέβη.

Οι πυροβολισμοί άρχισαν γύρω στις 19:37 και συνεχίστηκαν για σχεδόν μία ώρα. Μας βοήθησαν πρώτα άλλοι άνθρωποι που βρίσκονταν στη διαδήλωση και, αργότερα, οι ομάδες έκτακτης ανάγκης. Το πεζοδρόμιο μπροστά από τη Βουλή καλύφθηκε από αίμα. Ένα προς ένα, τα θύματα έμπαιναν πανικόβλητα στα ασθενοφόρα επειδή είχαν πυροβοληθεί.

Εκτός από τους πυροβολισμούς, πολλοί άνθρωποι δέχτηκαν βίαιες επιθέσεις με γκλομπ. Υπήρχαν άτομα που έφυγαν με βαθιά μώλωπες, έντονους πόνους και σοβαρά τραύματα. Τα περισσότερα θύματα έπρεπε να μεταφερθούν στο νοσοκομείο εκείνο το βράδυ. Σε μερικούς έγιναν ράμματα και επείγουσες εξετάσεις. Άλλοι έχουν ιατρικές εκθέσεις που αποδεικνύουν ότι τα σημάδια στο σώμα τους προκλήθηκαν από επιθέσεις.

Μήνες μετά, υπάρχουν ακόμα άνθρωποι που ζουν με τις συνέπειες εκείνης της ημέρας. Υπάρχουν άνθρωποι που έχουν χάσει την ακοή τους. Υπάρχουν άνθρωποι που έχουν δυσκολίες συγκέντρωσης, συνεχείς πόνους στο σώμα και έντονους πονοκεφάλους. Υπάρχουν πληγές που δεν φαίνονται, αλλά παραμένουν ανοιχτές.

Δημιουργήσαμε αυτή την εκστρατεία επειδή γνωρίζουμε ότι αυτό δεν ήταν φυσιολογικό, δεν ήταν αποδεκτό και δεν ήταν νόμιμο. Και επειδή γνωρίζουμε ότι, αν παραμείνουμε σιωπηλοί, μπορεί να ξανασυμβεί – σε εμάς ή σε άλλους ανθρώπους.

Έχουμε ήδη την υποστήριξη δικηγόρων και θα προχωρήσουμε σε ομαδική αγωγή για να ζητήσουμε λογοδοσία. Δεν το κάνουμε από εκδίκηση. Το κάνουμε επειδή πιστεύουμε ότι κανείς δεν πρέπει να φοβάται να βγει από το σπίτι του για να διαδηλώσει. Επειδή κανείς δεν πρέπει να βγαίνει από μια διαδήλωση με μια σφαίρα στο σώμα του.

Η ομάδα συνοδεύεται από έναν δικηγόρο και μια ασκούμενη δικηγόρο και θα προχωρήσουμε σε 3 καταγγελίες: στο διοικητικό δικαστήριο, ποινική καταγγελία στο DIAP (Τμήμα Ερευνών και Ποινικής Δίωξης) και πειθαρχική διαδικασία στο IGAI (Γενική Επιθεώρηση Εσωτερικής Διοίκησης). Θα χρειαστεί να πληρώσουμε 1.500 ευρώ στον δικηγόρο ήδη από τον Φεβρουάριο, ώστε να ξεκινήσει τη διαδικασία, και προβλέπουμε ότι το συνολικό ποσό μπορεί να φτάσει τα 5.000 ευρώ, ανάλογα με το χρόνο που μπορεί να χρειαστεί για την ολοκλήρωση της διαδικασίας.

Θα ζητήσουμε επίσης νομική υποστήριξη ώστε να μην υπάρξουν περαιτέρω σχετικές δαπάνες, σε περίπτωση που, για παράδειγμα, ο δικαστής ζητήσει την πραγματοποίηση επιθεωρήσεων από τεχνικούς ή χρειαστεί να ασκήσουμε έφεση.

Τον τελευταίο μήνα προσπαθούσαμε να ανακάμψουμε από αυτόν τον πραγματικό εφιάλτη. Μερικές από εμάς χρειάστηκαν εβδομάδες για να καταφέρουν να κοιμηθούν χωρίς να ξαναζήσουν ό,τι συνέβη. Τρία από τα θύματα έδωσαν συνέντευξη στην τηλεόραση, με εικόνες που είχαν τραβηχτεί την ίδια μέρα, οι οποίες βοήθησαν να δημοσιοποιηθεί μια πραγματικότητα που πολλοί άνθρωποι αγνοούσαν.

Αυτή η εκστρατεία αφορά εμάς, αλλά αφορά επίσης όλους τους ανθρώπους που έχουν υποστεί αστυνομική βία και δεν είχαν ποτέ τα μέσα να υπερασπιστούν τον εαυτό τους.

Αν μπορείς να συνεισφέρεις, κάθε ποσό βοηθά. Ακόμα και ένα μικρό ποσό κάνει τη διαφορά. Αν δεν μπορείς να δωρίσεις, σε παρακαλούμε να μοιραστείς αυτή την εκστρατεία. Η προβολή είναι επίσης μια μορφή προστασίας.

Είμαστε ζωντανές. Και γι' αυτό δεν θα μείνουμε σιωπηλές. Σας ευχαριστούμε που μας βοηθάτε να μετατρέψουμε τον φόβο σε δικαιοσύνη.