Γεια σας. Το κάνω από απόγνωση. Είμαι το αποτέλεσμα κάποιων τραυματικών εμπειριών, ενδοοικογενειακής βίας, εγκατάλειψης, απωλειών, φόβου… Έχω γίνει μια όμορφη γυναίκα, στα μάτια των άλλων με όλα τα προσόντα για να είμαι επιτυχημένη, ικανοποιημένη και ευτυχισμένη. Λόγω του παρελθόντος μου και των τραυμάτων μου, έγινα ένα άτομο πολύ αγχωτικό, με κρίσεις πανικού, που ερωτευόταν εύκολα λάθος ανθρώπους και μέρη, δημιουργώντας συναισθηματική εξάρτηση και όνειρα που ποτέ δεν έγιναν πραγματικότητα. Ενώ το μόνο που ήθελα ήταν να νιώσω αγαπημένη, ευτυχισμένη και να χτίσω κάτι όμορφο, συνάντησα ψέματα, παραλείψεις, προδοσίες, ναρκισσιστικές προσωπικότητες από τις οποίες εξαρτήθηκα πλήρως. Στην αναζήτηση της τελειότητας για να με αγαπήσουν, και λόγω της έλλειψης αγάπης για τον εαυτό μου και από τους άλλους, δημιούργησα γρήγορες λύσεις για να καλύψω τους πόνους και το κενό μου. Ο μόνος έλεγχος που ένιωθα στη ζωή μου ήταν όταν είχα κάποια χρήματα στα χέρια μου και αγόραζα κάτι. Η πράξη της αγοράς σήμαινε ότι μπορούσα να ελέγξω κάτι στη ζωή μου και να δώσω στον εαυτό μου ευχαρίστηση, ευχαρίστηση που γρήγορα περνούσε αφήνοντας ένα ίχνος αυτοκαταστροφής και μεταμέλειας. Αλλά έγινε εθισμός και ένας φαύλος κύκλος και, για να γεμίσω το συναισθηματικό μου κενό, ζητούσα δάνεια για να πληρώσω δάνεια και έτσι διαδοχικά. Σήμερα είμαι πιο ισορροπημένη ψυχικά, κάνω θεραπεία και ψάχνω μια νέα κατεύθυνση για τη ζωή μου, αλλά είμαι παγιδευμένη από χρέη που δεν μπορώ πλέον να πληρώσω. Οι φορείς αρνούνται να με βοηθήσουν και δεν έχω πού αλλού να στραφώ. Η μητέρα μου με βοήθησε όσο μπορούσε, αλλά πάντα προκύπτει κάποιο επιπλέον έξοδο, και βρέθηκα πάλι στο σκοτάδι και αυτή τη φορά δεν έχω πού να στραφώ. Σκέφτομαι να πουλήσω το σπίτι μου για να πληρώσω όλα τα χρέη μου και να ξεκινήσω από το μηδέν, αλλά το σπίτι μου είναι το μόνο πράγμα που κατάφερα μόνη μου με τον ιδρώτα της δουλειάς μου… Το γεγονός ότι η δόση μου διπλασιάστηκε επίσης περιπλέκει πολύ την κατάσταση και φοβάμαι ότι, εκτός από τα προσωπικά δάνεια, θα αποτύχω και με το στεγαστικό. Αλλά είμαι διατεθειμένη να κάνω τα πάντα, αν δεν βρω άλλη λύση, ακόμα και να ζήσω για λίγο σε κάμπινγκ. Μου περνούν σκοτεινές σκέψεις από το μυαλό, νιώθω ντροπή, ταπείνωση, νιώθω ότι σε 39 χρόνια δεν κατάφερα να χτίσω τίποτα, μόνο να καταστρέψω. Και όλα αυτά επειδή ήθελα μόνο να νιώσω αγάπη… Αλλά δεν κατηγορώ κανέναν. Εγώ φταίω για την ανευθυνότητά μου, που έκανα βήματα μεγαλύτερα από τα πόδια μου και δεν σκέφτηκα ότι μια μέρα θα μπορούσε να συμβεί αυτό, όταν θα βρισκόμουν πραγματικά μόνη και χωρίς κανέναν να στραφώ. Αυτή είναι η τελευταία μου προσπάθεια πριν χάσω και το υπόλοιπο της αξιοπρέπειάς μου, πριν παραιτηθώ από το να ζω έτσι. Στο φόβο. Στην αγωνία. Στον απόλυτο πανικό. Σας παρακαλώ, για το Θεό, βοηθήστε με να πληρώσω ό,τι χρωστάω για να προσπαθήσω να ανακτήσω την υγεία μου και να ξαναρχίσω να ζω. Θέλω μόνο να πληρώσω όλα όσα χρωστάω και να μην έχω κάθε μήνα κάποια καθυστέρηση... Και να καταφέρω τουλάχιστον να αγοράσω φαγητό. Η δουλειά μου δεν μπορεί πια να τα καλύψει όλα. Ο εθισμός μου, που δημιουργήθηκε από τον πόνο μου, με έφερε μέχρι εδώ και είμαι απελπισμένη… Βοηθήστε με να ξαναζήσω. Ίσως είναι αργά για να ζήσω τα όνειρά μου, να φτιάξω οικογένεια, να έχω ένα σπίτι, αλλά όχι για να ζήσω ισορροπημένα, να φροντίσω τον εαυτό μου και να μάθω να με αγαπώ, πάνω απ’ όλα. Βοηθήστε με…