Γεια σας,

Ποτέ δεν πίστευα ότι θα βρεθώ σε μια τέτοια κατάσταση, αλλά εδώ είμαι και ζητάω βοήθεια.

Ζούσα με τον πατέρα μου σε ένα δημοτικό διαμέρισμα που είχε προσαρμοστεί στις ανάγκες του, καθώς χρησιμοποιούσε αναπηρικό αμαξίδιο. Ήταν το σπίτι μας για πολύ καιρό. Στις 16 Μαρτίου, ο πατέρας μου απεβίωσε από σήψη και από τότε όλα φαίνονται αβέβαια.

Προσπαθώ να βρω απαντήσεις για το τι θα συμβεί με το διαμέρισμα, αλλά μέχρι στιγμής δεν έχει ληφθεί καμία σαφής απόφαση. Η μίσθωση ισχύει μέχρι τις 5 Ιουνίου 2026 και μέχρι τότε θα πρέπει να βρω ένα νέο μέρος για να μείνω. Η αλήθεια είναι ότι δεν έχω πού να πάω αυτή τη στιγμή και το να νοικιάσω ένα σπίτι μόνη μου είναι πολύ πέρα από τις οικονομικές μου δυνατότητες.

Η ξαφνική απώλεια του πατέρα μου ήταν ήδη εξαιρετικά δύσκολη, και επιπλέον, ο φόβος ότι θα χάσω το σπίτι μου κάνει τα πάντα ακόμα πιο βαριά.

Προσπαθώ να βρω ένα μικρό, σταθερό μέρος όπου θα μπορώ να νιώσω ξανά ασφαλής. Αυτή τη στιγμή, απλά δεν έχω τις αποταμιεύσεις για να το κάνω αυτό μόνη μου.

Έχω θέσει ως στόχο τα 40.000 ευρώ, τα οποία θα μου δώσουν την ευκαιρία να εξασφαλίσω ένα σπίτι και να ξαναχτίσω σιγά-σιγά τη ζωή και τη σταθερότητά μου. Ο στόχος μου είναι να βρω ένα μικρό, σταθερό μέρος που θα μπορώ να αποκαλώ δικό μου.

Αν μπορείτε να βοηθήσετε με οποιονδήποτε τρόπο, θα σας ήμουν πραγματικά ευγνώμων. Ακόμη και η πιο μικρή υποστήριξη σημαίνει περισσότερα από όσα μπορώ να εκφράσω με λόγια αυτή τη στιγμή.

Σας ευχαριστώ που αφιερώσατε χρόνο για να διαβάσετε αυτό το κείμενο.