Με λένε Εβελίνα και... λοιπόν, δεν μου είναι εύκολο αυτό, με πονάει σωματικά να το ζητήσω, αλλά χρειάζομαι βοήθεια.

Είμαι άνεργη το μεγαλύτερο μέρος του έτους και βρίσκομαι σε «αναρρωτική άδεια» μερικής απασχόλησης, καθώς οι γιατροί μου θεωρούν ότι δεν είμαι ικανή να εργαστώ με πλήρη απασχόληση. Το σχέδιο ήταν να υποβάλω αίτηση για θέση πλήρους απασχόλησης αυτό το φθινόπωρο, αλλά πρόσφατα ο γιατρός μου παρέτεινε την αναρρωτική μου άδεια μέχρι τον Φεβρουάριο. Είμαι απογοητευμένη, καθώς αυτό σημαίνει ότι δικαιούμαι μόνο επιδόματα ανεργίας μερικής απασχόλησης και δεν θα μπορέσω να υποβάλω αίτηση για τις θέσεις εργασίας που χρειάζομαι. Ως εκ τούτου, το εισόδημά μου έχει σχεδόν μειωθεί στο μισό από τότε που απολύθηκα στις αρχές του έτους.

Λόγω δύο χρόνιων ασθενειών και διαφόρων προβλημάτων ψυχικής υγείας, παίρνω επτά διαφορετικά φάρμακα, και με τους νέους κανόνες και την αύξηση του κόστους της υγειονομικής περίθαλψης στη Σουηδία, δεν έχω καταφέρει να προμηθευτώ μερικές από τις συνταγές μου.

Με το αυξημένο κόστος ζωής, τα εξαιρετικά ακριβά φάρμακα και τους λογαριασμούς που συσσωρεύονται, έχω φτάσει στα όριά μου. Η οικογένειά μου προσπαθεί να με βοηθήσει με μικρά πράγματα, όπως τα ψώνια, κάτι που φυσικά βοηθά, αλλά υπάρχουν τόσα πολλά έξοδα που δεν μπορώ να τα αντεπεξέλθω και δεν είμαι σίγουρη για πόσο ακόμα μπορώ να συνεχίσω έτσι.

Καταλαβαίνω ότι δεν είμαι η μόνη που δυσκολεύεται, ξέρω ότι τα κόστη για, καλά, τα πάντα έχουν εκτοξευθεί στα ύψη σε όλο τον κόσμο.

Οποιαδήποτε βοήθεια μπορείτε να προσφέρετε είναι ευπρόσδεκτη, ακόμα και αν είναι απλώς μια απλή κοινοποίηση ή μερικά ευρώ. Όταν ξανασταθώ στα πόδια μου, η ελπίδα μου είναι να ανταποδώσω τη χάρη και να βοηθήσω κι εγώ ανθρώπους που βρίσκονται σε παρόμοιες καταστάσεις με τη δική μου.

Σας ευχαριστώ ❤️