Γεια σας, με λένε Τόμεκ. Θα σας πω λίγα πράγματα για την ιστορία μου, για να με καταλάβετε καλύτερα. Δεν γνώρισα τον πατέρα μου από τη γέννησή μου· ήταν επίσης τοξικομανής και, όταν ήμουν νεογέννητος, είπε στους δικούς του ότι θα με φρόντιζε, αλλά καθόταν σε ένα σπιτάκι και έπαιρνε ναρκωτικά. Η μητέρα μου είναι μια υπέροχη γυναίκα, αλλά ήταν μια αποτυχία όταν ήταν 19 ετών. Δεν είχε ιδέα για το πώς να μεγαλώσει παιδιά. Ήταν μαζί μου για ένα χρόνο, μετά έπρεπε να πάει στο πανεπιστήμιο και η νταντά μου, η θεία μου και η γιαγιά μου με φρόντισαν, γι' αυτό και ανέπτυξα έναν ισχυρότερο συναισθηματικό δεσμό με τη θεία και τη γιαγιά μου. Εν τω μεταξύ, η μητέρα μου γνώρισε έναν νέο σύντροφο, παντρεύτηκε μαζί του και όταν ήμουν 8 ετών μου είπαν ότι δεν ήταν ο πραγματικός πατέρας και ήθελαν να με υιοθετήσουν, και αυτό συνέβη. Στόχοι ζωής: Με εγκατέλειψε πρώτα η μητέρα μου που έπρεπε να σπουδάσει, μετά από τη νταντά μου, και μετά από όλους τους συμμαθητές μου επειδή οι γονείς μου αποφάσισαν να μετακομίσουν στην επαρχία. Από την αρχή τους έλεγα για χρόνια ότι δεν ήθελα να ζήσω εκεί επειδή ένιωθα μοναξιά, αλλά κανείς δεν με άκουγε, δεν έλαβε υπόψη τα συναισθήματά μου, όχι μόνο σε αυτό το θέμα.Ο μόνος μου φίλος ήταν ο υπολογιστής, τα παιχνίδια και η πορνογραφία, την οποία μου έδειξε ένας μεγαλύτερος φίλος όταν ήμουν 9 ετών, και η πορνογραφία και ο αυνανισμός έγιναν τότε ο πρώτος μου σοβαρός εθισμός, ο οποίος διαρκεί συνεχώς (όχι προς το παρόν, επειδή δεν έχω καθόλου εθισμό στη μορφίνη της λίμπιντο). Είχα δύο φίλους στο δημοτικό και χωρίσαμε με τον ίδιο τρόπο στο γυμνάσιο. Όλη μου η ζωή και οι φίλοι μου προέρχονταν από το Διαδίκτυο, από ομάδες στο Facebook που κυριαρχούνταν από μίσος, επιθετικότητα, γελοιοποίηση αδύναμων ατόμων με αναπηρία, γενικά όλοι ήθελαν να προκαλέσουν τους άλλους όσο το δυνατόν περισσότερο και στη συνέχεια να καυχηθούν για την αντίδραση των εξοργισμένων Πολωνών. Εκεί βρήκα για πρώτη φορά ανθρώπους των οποίων οι προσωπικότητες ήταν παρόμοιες με τη δική μου, πιο εσωστρεφή. Άρχισα να βγαίνω μαζί τους στην πραγματική ζωή και πρώτα μου έδωσαν αλκοόλ, μετά μαριχουάνα, και μετά πολλές ουσίες για να πάρω στα κλαμπ: αμφεταμίνη, μεφεδρόνη, έκσταση και κοκαΐνη. Ακούγεται πραγματικά άσχημο, αλλά σε σύγκριση με αυτό που συνέβη μετά, δεν ήταν τίποτα. Ήταν κατά τη διάρκεια μιας από αυτές τις εκδηλώσεις σε κλαμπ που γνώρισα άτομα που ήξερα από αυτές τις ομάδες και αρέσαμε πολύ ο ένας στον άλλο. Με προσκάλεσαν στο σπίτι τους και μετά μου έδειξαν οξυκωδόνη. Όταν τη δοκίμασα για πρώτη φορά, ήταν η στιγμή που κατάλαβα τι ήθελα να κάνω στη ζωή μου – να παίρνω οπιούχα. Μετά από μερικούς μήνες, δεν μπορούσα πια να τα βγάλω πέρα, έπαιρνα ναρκωτικά κάθε μέρα και δεν μπορούσα να τα βγάλω πέρα, και αυτό είχε αντίκτυπο στο σχολείο και στη σχέση μου με τους γονείς μου, και εδώ πρόσθεσα ότι οι γονείς μου είχαν χωρίσει λίγο πριν δοκιμάσω ναρκωτικά, μετά άρχισα θεραπεία στο Monarchy, αλλά δεν έφερε κανένα αποτέλεσμα. Μετά από μισό χρόνο, έγινε η πρώτη προσπάθεια θεραπείας και έφυγα μετά από 5 ημέρες. Γύρισα σπίτι λίγες μέρες αργότερα, μαστουρώνοντας με τον αγαπημένο μου φίλο, και όταν γύρισα σπίτι το πρωί ανακάλυψα ότι ήταν νεκρός. Ήταν μια τέλεια δικαιολογία στο μυαλό μου για να αρχίσω να το παίρνω ενδοφλεβίως και αυτό έκανα για 2 χρόνια και τους τελευταίους 6 μήνες κάθε μέρα. Τότε τελικά πήγα για θεραπεία, πρώτα για αποτοξίνωση, όπου ο ψυχίατρος που ήταν υπεύθυνος για το θάλαμο μου έψαξε τον κώλο, εγώ έκλαιγα, και την επόμενη μέρα μου έφερε merci, ενώ όλοι στο θάλαμο κάθονταν, τι συνέβη. Μετά ξεκίνησα ένα χρόνο θεραπείας στο κέντρο στο Bielsko-Biała. Πρέπει να παραδεχτώ, ήταν πολύ δύσκολο, ειδικά τους πρώτους 6 μήνες. Μετά ερωτεύτηκα αυτό το μέρος, αλλά όπως συνήθως, δεν μπορούσα να διατηρήσω σχέσεις με αυτούς τους ανθρώπους και μετά το τέλος της θεραπείας, η επαφή μας μαζί τους ήταν ελάχιστη. Αμέσως μετά την αποχώρησή μου, ξεκίνησα μια άλλη θεραπεία, η οποία θα διαρκούσε από τον Μάρτιο του 2023 (αποφοίτηση από το κέντρο) έως τον Οκτώβριο του 2023 (ολοκλήρωση της θεραπείας). Στη συνέχεια, αντιμετώπισα το επόμενο πρόβλημά μου, τον εθισμό στο σεξ, και εγγράφηκα σε θεραπεία για αυτό. Στο τέλος του έτους, γνώρισα τυχαία μια σύντροφο που με γοήτευσε εντελώς. Αποφάσισα να αλλάξω και να σταματήσω να βγαίνω με κορίτσια μόνο για σεξ και τη ρώτησα αν θα γινόμασταν ζευγάρι, και φυσικά συμφώνησε. Ωστόσο, μετά την Πρωτοχρονιά, πέρασα μια μεγάλη κρίση στη ζωή μου, όλα ήταν πολύ κουραστικά και δεν μπορούσα να μιλήσω γι' αυτό παρά πολύ σπάνια. Στη δουλειά, μου ήρθε μια λαμπρή ιδέα να πάρω δάνειο 50 χιλιάδων και να επενδύσω σε κρυπτονομίσματα. Ίσως να είχε πετύχει, αλλά ο εθισμός μου στον τζόγο ανέβηκε και έχασα συνολικά 90 χιλιάδες. Μετά ξανάρχισα να παίρνω ναρκωτικά τόσο έντονα όσο όταν σταμάτησα. Από τον Μάρτιο μέχρι τώρα, όλες οι μέρες που ήμουν νηφάλιος χωράνε στα δάχτυλα και των δύο χεριών μου, παίρνω τεράστιες δόσεις μορφίνης (3 γραμμάρια την ημέρα ενδοφλεβίως), συν κλοναζεπάμη και μερικές φορές μεφεδρόνη. Θέλω να κάνω θεραπεία, αλλά πρέπει να ξεπληρώσω το δάνειο και να πληρώσω το διαμέρισμα με τη σύντροφό μου, και επίσης πρέπει να είμαι εκεί και να δουλεύω. Ανάλογα με τα χρήματα που θα μαζέψω, θα επιλέξω μια χειρότερη/φθηνότερη αποτοξίνωση και αν πληρωθεί το πλήρες ποσό, θα επιλέξω επίσης κέντρα ώστε να μπορέσω να αναρρώσω πλήρως, αν όχι, τώρα περιμένω το πρόγραμμα μεθαδόνης, δηλαδή την αντικατάσταση της τοξικομανίας με μια ουσία που δεν είναι τόσο εθιστική, το πρόβλημα είναι ότι οι περισσότεροι είτε τα παρατάνε και παίρνουν άλλα ναρκωτικά εκείνη τη στιγμή είτε παραμένουν σε αυτό το πρόγραμμα για το υπόλοιπο της ζωής τους. Τι άλλο μπορώ να πω; Ζω τώρα με πολύ άγχος και ένα αίσθημα απελπισίας, σκέφτομαι να βάλω τέλος... Κοιμάμαι μεγάλο μέρος της ημέρας, και ακόμα και όταν ξυπνάω, κοιτάζω το τηλέφωνό μου για να ξεφύγω από την πραγματικότητα, να μειώσω το άγχος, και φυσικά δουλεύω επίσης. Η σύντροφός μου είναι τυφλά ερωτευμένη μαζί μου, αλλιώς θα με είχε παρατήσει εδώ και πολύ καιρό, αλλά θα ήταν πολύ χαρούμενη αν ξεκινήσω μια σχέση. Τότε θα μπορούσα επίσης να το πω στους γονείς μου, και σίγουρα θα με βοηθούσαν, αλλά το κρύβω από αυτούς. Θαυμάζω το γεγονός ότι διαβάσατε μέχρι το τέλος. Σας ευχαριστώ εκ των προτέρων για τις δωρεές και τη βοήθειά σας, γιατί τώρα μου σώζουν τη ζωή.