Ονομάζομαι Φλόριν Ντιμόφτε και είμαι πατέρας ενός πανέμορφου κοριτσιού 7 ετών. Αυτή είναι ο λόγος που συνεχίζω να παλεύω, ακόμα και όταν η ζωή με έχει γονατίσει περισσότερες φορές από όσες μπορώ να μετρήσω.

Ζω με διαβήτη τύπου 1, νευροπάθεια, αμφιβληστροειδοπάθεια, υπέρταση και έχω υποστεί πολλαπλά εγκεφαλικά επεισόδια. Επιπλέον, παλεύω με το άγχος και την κατάθλιψη κάθε μέρα.

Αυτά δεν είναι απλώς ιατρικοί όροι — είναι η καθημερινή μου πραγματικότητα.

Υπάρχουν μέρες που μόλις και μετά βίας λειτουργώ. Νύχτες που δεν μπορώ να κοιμηθώ. Και στιγμές που η κόρη μου με κοιτάζει, επιθυμώντας «τον μπαμπά που ήμουν κάποτε»... και δεν έχω λόγια να την παρηγορήσω.

Αυτή τη στιγμή, επιβιώνω με μια σύνταξη αναπηρίας περίπου 260 ευρώ το μήνα (1281 RON). Καλύπτει μόλις και μετά βίας τις βασικές ανάγκες — δεν είναι ζωή, απλώς επιβίωση.

Αλλά δεν θέλω να τα παρατήσω. Δεν θέλω να εξαρτώμαι από τη βοήθεια για πάντα. Θέλω να δουλέψω. Θέλω να σταθώ ξανά στα πόδια μου.

📌 Το όνειρό μου είναι να ξεκινήσω μια μικρή επιχείρηση γρήγορου φαγητού με καπνιστή και μπάρμπεκιου.

Αυτό δεν είναι απλώς ένα όνειρο — είναι ο μόνος ρεαλιστικός τρόπος για μένα να εργαστώ, με τον δικό μου ρυθμό, λαμβάνοντας υπόψη την κατάσταση της υγείας μου.

Δεν ζητάω μια εύκολη λύση.

Ζητάω μια ευκαιρία.

Θέλω να μπορώ να κοιτάξω την κόρη μου στα μάτια και να της πω:

«Ο μπαμπάς σου δεν τα παράτησε.»

• Κατασκευή ή αγορά εξοπλισμού καπνίσματος
• Ξεκίνημα της μικρής επιχείρησης
• Απόκτηση ανεξαρτησίας και σταθερότητας

Δεν ζητάω οίκτο.

Ζητώ μια ευκαιρία να ξαναχτίσω τη ζωή μου.

Αν μπορείτε να βοηθήσετε, σας ευχαριστώ από τα βάθη της καρδιάς μου.

Αν δεν μπορείτε, παρακαλώ σκεφτείτε να μοιραστείτε την ιστορία μου.

Ίσως φτάσει σε κάποιον που μπορεί να αλλάξει το μέλλον ενός πατέρα... και του παιδιού του.

🙏