Γεια σε όλους. Είμαι συνταξιούχος που, μετά από 14 χρόνια σχέσης με μια γυναίκα, με έδιωξαν από το σπίτι σαν σκουπίδι. Δεν έκανα κακό σε κανέναν στη ζωή μου, πόσο μάλλον στην οικογένειά μου. Τον Οκτώβριο του τρέχοντος έτους, η σύντροφός μου μου ανακοίνωσε ότι δεν με αγαπάει και ότι θέλει να φτιάξει τη ζωή της με κάποιον άλλο, ενώ εγώ πρέπει να φύγω από το σπίτι. Το έκανα. Χωρίς να παλέψω για εκείνη, γιατί ήταν καταδικασμένο σε αποτυχία. Έμεινα μόνος. Χωρίς σπίτι, έφυγα με σακούλες γεμάτες ρούχα. Άφησα το σπίτι, το αυτοκίνητο, όλα όσα είχα κερδίσει με κόπο. Τώρα δεν έχω ούτε για τα βασικά, δεν μου φτάνουν τα χρήματα ούτε για ψωμί. Η σύνταξη που λαμβάνω είναι 1950 PLN. Από τα οποία τα 1200 πάνε για το ενοίκιο του διαμερίσματος, ή μάλλον του υπογείου. Η καρδιά μου έχει σπάσει ήδη αρκετές φορές από τη θλίψη, τον πόνο για το πώς μπορεί να αντιμετωπιστεί κάποιος που φρόντιζε την οικογένεια, το σπίτι για πάνω από δέκα χρόνια. Ποτέ δεν έδωσα λόγο για προδοσία, ποτέ δεν κατάχρησα το αλκοόλ. Ήμουν, προσπαθούσα να είμαι καλός πατέρας, σύντροφος. Πατέρας, γιατί έχουμε ένα κοινό παιδί, μια κόρη που στις 30 Νοεμβρίου έγινε 13 ετών. Το παιδί έκλαιγε όταν η μαμά με έδιωχνε από το σπίτι. Με πόνεσε τόσο πολύ, ένιωθα τόσο αδύναμος. Όλα αυτά τα χρόνια, δούλεψα σκληρά για την οικογένεια, για να ανακαινίσω το σπίτι στο οποίο ζούσαμε. Το σπίτι έμεινε στη σύντροφό μου και τα χρέη σε μένα. Εξαιτίας όλων αυτών προσπάθησα να αυτοκτονήσω, αλλά χάρη στον εργοδότη μου γλίτωσα τον θάνατο. Τώρα ξέρω ότι ήταν μια πολύ ανόητη λύση. Δυστυχώς, μετά από κάποιο διάστημα αποδείχθηκε ότι έχασα και τη δουλειά μου, γιατί δυστυχώς είμαι σε αναρρωτική άδεια. Τώρα δεν μπορώ να συνέλθω από όλα αυτά και επιπλέον αποδείχθηκε ότι θα πρέπει να εγκαταλείψω το ενοικιαζόμενο διαμέρισμα, επειδή κοστίζει πολύ στον ιδιοκτήτη. Και πάλι μου έρχονται ανόητες σκέψεις στο μυαλό. Ξέρω ότι αυτά τα χρήματα δεν θα ξαναχτίσουν την οικογένειά μου, δεν θα αγοράσω διαμέρισμα, αλλά θα μου επέτρεπαν να μειώσω τα χρέη μου. Ίσως ακόμη και να με ξαναστήσουν στα πόδια μου. Δεν μπορώ να τα βγάλω πέρα μόνος μου. Είμαι ένας αξιόλογος άνθρωπος, αλλά χωρίς βοήθεια δεν θα τα καταφέρω. Παρακαλώ όλους όσους θέλουν και έχουν καλή καρδιά να με βοηθήσουν. Φοβάμαι ότι αν κανείς δεν μου τείνει ένα χέρι βοήθειας, θα καταλήξω άσχημα. Και θα ήθελα να ζήσω και να είμαι ακόμα χρήσιμος σε κάποιον.