Είμαστε μια οικογένεια που έχει αντιμετωπίσει τις πιο δύσκολες διαγνώσεις. Τον Σεπτέμβριο του 2024, στον αγαπημένο μου σύζυγο, τον Ρίσιο, διαγνώστηκε κακοήθης όγκος και στα δύο ημισφαίρια του εγκεφάλου – ένα γλοίωμα βαθμού IV.

Αυτός είναι ο δεύτερος καρκίνος που πλήττει τους αγαπημένους μας. Ο γιος μας, ο Karolek, βρέθηκε τρεις φορές κοντά στο θάνατο - πρώτα μετά τη γέννησή του λόγω σοβαρής σήψης και στη συνέχεια δύο φορές λόγω οξείας λευχαιμίας, η οποία οδήγησε σε μεταμόσχευση μυελού των οστών. Είχαμε ελπίδα ότι μετά από αυτά τα δύσκολα χρόνια θα μας περίμενε ηρεμία, αλλά η ζωή μας έβαλε ξανά σε δοκιμασία. 

Δεν μπορώ να καταλάβω ότι δεν είναι η γενετική, αλλά η τυφλή, σκληρή μοίρα που χτύπησε ξανά την οικογένειά μας. Παρόλα αυτά, δεν τα παρατάμε - παίζουμε τα χαρτιά που μας μοίρασε η μοίρα. Βγάλαμε τον Karolek από τα νύχια του θανάτου και θα βγάλουμε και τον Rysiu.

Βρήκα μια σύγχρονη, ξένη θεραπεία που μπορεί να μετατρέψει λίγους μήνες ζωής σε πολλά χρόνια. Δυστυχώς, είναι πολύ ακριβή - χρειαζόμαστε περίπου 700.000 ευρώ. Τις επόμενες 2-3 εβδομάδες, πρέπει να συγκεντρώσουμε 70.000 ευρώ. Για εμάς, αυτό είναι ένα τεράστιο ποσό, ειδικά επειδή με ένα παιδί με αναπηρία, δεν έχουμε καταφέρει να αποταμιεύσουμε μεγάλα ποσά. Χρειαζόμαστε γρήγορη βοήθεια επειδή ο όγκος μεγαλώνει κάθε εβδομάδα.

Κατά τη διάρκεια της ασθένειας του γιου μας, ο σύζυγός μου ανέλαβε το βάρος της συντήρησης της οικογένειας όταν εγώ αναγκάστηκα να παραιτηθώ από τη δουλειά μου. Έκανε πολλές δουλειές για να καλύψει το κόστος της θεραπείας και της αποκατάστασης του Karolek. Πάντα φρόντιζε εμάς. Θυμάμαι τη μέρα που κάλεσα τον Rysiu στο νοσοκομείο επειδή οι γιατροί μας είπαν να βιαστούμε ώστε να προλάβει να αποχαιρετήσει τον γιο μας. Τότε συνέβη ένα θαύμα – ο Karolek τα κατάφερε.

Η θεραπεία του γιου μας ήταν απίστευτα δύσκολη. Ο Ρίσιο τον κουβαλούσε στα χέρια του όταν δεν είχε δυνάμεις και τον έκανε να γελάει στις πιο σκοτεινές στιγμές. Μας είπαν ότι ο Κάρολ θα είχε νοητική αναπηρία, ότι θα γινόταν «φυτό» και δεν θα ζούσε πάνω από 11 χρόνια. Αλλά ο Ρίσιο παρέμεινε πάντα αισιόδοξος και πίστευε ότι ο Καρόλεκ θα τα κατάφερνε. Αυτή η αισιοδοξία μου έδωσε δύναμη στον αγώνα για το παιδί μας, και τώρα στον αγώνα για τον άντρα μου.

Σήμερα, ο Karol είναι 16 ετών και βρίσκεται σε ύφεση εδώ και 6 χρόνια. Έχει υπέροχη σχέση με τον μπαμπά του, και οι δύο τους λατρεύουν το μαύρο χιούμορ. Γελάνε, λέγοντας: «Δεν μπορεί να γίνει χειρότερα, μπορεί μόνο να γίνει πιο αστείο». Η κόρη μας, η Kalinka, είναι ακόμα πολύ μικρή, αλλά για εκείνη, ο μπαμπάς είναι ολόκληρος ο κόσμος.

Ο Ρίσιου είναι η μεγαλύτερη στήριξή μου και ο καλύτερος φίλος μου. Δεν κλαίμε για τον εαυτό μας – αναλαμβάνουμε δράση! Ζητάμε βοήθεια. Σώζετε όχι μόνο τον άντρα μου, αλλά ολόκληρη την οικογένειά μας.»