Η ηλεκτρονική μουσική είναι αρχιτεκτονική του χρόνου: κατασκευάζει, στρωματοποιεί, διαμορφώνει. Δουλεύει με συχνότητες, χώρους, μορφές.

Στην τρίτη έκδοση του Hamletsynthesized, αυτή η διαίσθηση επεκτείνεται και μεταφράζεται σε μια κεντρική μεταφορά: τη γεωμετρία. Όχι ως μαθηματική αυστηρότητα, αλλά ως ευαίσθητος χάρτης εντάσεων, σχέσεων, δομών. Οι γεωμετρικές μορφές γίνονται έτσι ζωντανά σύμβολα, ικανά να διηγηθούν την ουσία κάθε ημέρας του φεστιβάλ, αντανακλώντας τις ηχητικές ιδιότητες, τις κοινωνικές δυναμικές, τις συναισθηματικές ατμόσφαιρες που κάθε εκδήλωση θα δημιουργήσει.

Άνοιγμα, κοινή χρήση, συνέχεια.

Ο κύκλος είναι η μορφή του τελετουργικού, της συλλογικής ακρόασης, της κυκλικότητας που συνδέει το παρελθόν με το παρόν. Είναι μια μορφή που ενώνει χωρίς ιεραρχίες και αντιπροσωπεύει την πρώτη βραδιά του φεστιβάλ, σχεδιασμένη ως μια στιγμή συνύπαρξης: επίσκεψη στο μουσείο και δύο παραστάσεις που αλληλοσυμπληρώνονται. Μια κυκλική κίνηση, που υποδέχεται και εισάγει.

Ένταση, ορμή, ρυθμός.

Το τρίγωνο είναι μια δυναμική μορφή, φτιαγμένη από ασταθή ισορροπία, από κορυφές που δείχνουν προς διαφορετικές κατευθύνσεις. Είναι τέλειο για να περιγράψει τη δεύτερη μέρα, που επικεντρώνεται στην παλλόμενη ενέργεια της ζωντανής παράστασης και της dance, house και techno μουσικής. Τρεις γωνίες ως τρία σημεία δύναμης: κοινό, καλλιτέχνης και χώρος. Ο ρυθμός είναι μια κινητή γεωμετρία.

Αρθρωτότητα, πολυπλοκότητα, συλλογική αρμονία.

Το εξάγωνο είναι ένα σχήμα που επαναλαμβάνεται στη φύση για να δημιουργήσει λειτουργικές και ανοιχτές δομές, όπως στις κηρήθρες των μελισσών. Συμβολίζει τον πλούτο της ποικιλομορφίας που βρίσκει μια τάξη. Η Κυριακή είναι ακριβώς αυτό:μια πολυφωνική ανθολογία ήχων, συναντήσεων, διαλέξεων, εργαλείων προς εξερεύνηση, παζάρι και ένα μεγάλο τελικό σόου. Μια μέρα χορωδιακή, αρθρωτή, χωρίς αποκλεισμούς.

Αρμονική αποσύνδεση, ποιητική ανοιχτότητα.

Το πεντάγωνο είναι το σχήμα που ξεφεύγει από την τέλεια συμμετρία αλλά παραμένει κεντροθετημένο. Ακανόνιστο, υποβλητικό, σύμβολο της εικαστικής έκθεσης που συνοδεύει το φεστιβάλ: ένας χώρος όπου η αντίληψη, η εικόνα και ο ήχος διασταυρώνονται χωρίς να θέλουν να συμπέσουν, αφήνοντας χώρο στην διαίσθηση και στην αισθητηριακή αμφισημία.