Η Μία τα είχε όλα... σχεδόν.

Διηύθυνε ένα μικρό καφέ στην επαρχία, ήταν περήφανη μητέρα, αλλά δεν άντεχε πια να ζει σε μια βίαιη σχέση και, όταν τελικά βρήκε το θάρρος, χώρισε πριν από πέντε χρόνια.

Δεν έφταναν τα 15 χρόνια σωματικής και ψυχολογικής κακοποίησης, όταν αποκαλύφθηκε ότι ο σύζυγός της είχε καρκίνο, έμεινε ακόμα τρία χρόνια δίπλα του, μέχρι να αναρρώσει.

Πίστευε ότι από εδώ και πέρα τα πράγματα θα γίνονταν καλύτερα. Δεν την πείραζε που έμεινε μόνη με την έφηβη κόρη της, με το στεγαστικό δάνειο, με την επιχείρηση εν μέσω της πανδημίας, πάλεψε αταλάντευτα, αλλά μάταια! Ο διαζύγιος της στέρησε το μικρό καφενείο, όπου με τα χρόνια είχε δημιουργήσει μια πραγματική κοινότητα, διοργάνωνε εράνους για τη στείρωση των αδέσποτων γατών που τάιζε, έδινε φαγητό σε όσους είχαν ανάγκη, διοργάνωνε εκθέσεις για τους τοπικούς καλλιτέχνες, διοργάνωνε χριστουγεννιάτικη αγορά κατά τη διάρκεια της πανδημίας, για να φτιάξει το κέφι της τοπικής κοινότητας...

Ένιωθε ότι όλα όσα είχε χτίσει με τόσο ενθουσιασμό, χάθηκαν. Προσπάθησε να παραμείνει ενεργή, άρχισε αμέσως να εργάζεται, αλλά οι αποταμιεύσεις της εξαντλήθηκαν γρήγορα.

Η Μία σήμερα, πέντε χρόνια αργότερα, ακόμα και με δύο δουλειές, εργάζεται μόνο για να επιβιώσει, όχι μόνο δεν μπορεί να αποταμιεύσει για το όνειρό της να ξεκινήσει ξανά μια δημιουργική και κοινωφελή επιχείρηση, αλλά και το να πληρώσει τους λογαριασμούς της αποτελεί σοβαρό πρόβλημα. Αυτό την κατατρώει εντελώς. Πουλάει το σπίτι στο οποίο ζει και το όνειρό της είναι να μετακομίσει στη νότια Ιταλία με τα χρήματα που θα πάρει και να ξαναρχίσει τη ζωή της, αλλά αυτά τα πέντε χρόνια μάταιου αγώνα την έχουν σπάσει, όσο δυνατή κι αν είναι. Πάντα αγωνιζόταν για τους άλλους και υποστήριζε τις συντρόφισές της που επιδίωκαν την αυτοπραγμάτωση, αλλά τώρα έχει εξαντληθεί.

Αν μπορείς να βοηθήσεις αυτή τη γενναία γυναίκα να ξανακερδίσει τη ζωή της και την αυτοεκτίμησή της, σε παρακαλώ, κάν' το!

ΑΥΤΗ Η ΓΥΝΑΙΚΑ ΕΙΜΑΙ ΕΓΩ

Υποστήριξε τη συγκέντρωση του κεφαλαίου που απαιτείται για μια μικρή επιχείρηση!

Με αγάπη,

Μία