«Γεια σας,

είμαι η Αφνάν Αμπέντ από την Παλαιστίνη, από την πολιορκημένη Γάζα. Έχω μια μικρή οικογένεια. Τα αδέλφια μου και εγώ μείναμε ορφανά επειδή η ισραηλινή κατοχή σκότωσε τον πατέρα μου όταν ήμασταν παιδιά.

Η μητέρα μου, η Mervat, χήρεψε σε ηλικία είκοσι οκτώ ετών.

Αφιέρωσε όλη της τη ζωή στο να μας μεγαλώσει και να μας μορφώσει, και να φροντίσει τις ανάγκες μας.

Με τα χρόνια, λόγω των δυσκολιών της ζωής, του αιματηρού πολέμου και της έλλειψης ιατρικής περίθαλψης, η μητέρα μου ανέπτυξε ηπατίτιδα, κήλη δίσκου και διαβήτη. Αυτές οι παθήσεις επηρέασαν την υγεία και τα μάτια της, αποδυναμώνοντας σταδιακά την όρασή της, μέχρι που οδήγησαν σε καταρράκτη στο κέντρο του οπτικού της πεδίου, λόγω βλάβης στα αιμοφόρα αγγεία του αμφιβληστροειδούς της.

«Η μητέρα μου» είναι η μόνη μας στήριξη και φροντιστή σε αυτή τη ζωή, και είναι το πιο πολύτιμο πρόσωπο που έχουμε. Ανησυχούμε πολύ για εκείνη, επειδή η κατάστασή της επιδεινώνεται μέρα με τη μέρα.

Χρειάζεται επειγόντως χειρουργική επέμβαση στο εξωτερικό για να ανακτήσει την υγεία της και την όρασή της, που είναι το πιο πολύτιμο πράγμα που έχει ένας άνθρωπος.

Δεν είναι μόνο αυτό. 

Λόγω του αιματηρού πολέμου που βιώσαμε, ζούμε σε δύσκολες συνθήκες διαβίωσης, χωρίς τα πιο βασικά είδη πρώτης ανάγκης. Χρόνια σκληρής δουλειάς και προσπάθειας εξαφανίστηκαν σε λίγα λεπτά, όταν ο πόλεμος κατέστρεψε εντελώς το σπίτι μας για δεύτερη φορά. Η πρώτη φορά ήταν στον πόλεμο του 2021 και η δεύτερη φορά ήταν φέτος, στον πόλεμο του 2023-2024.

Στις 13 Οκτωβρίου 2023, αναγκαστήκαμε να εγκαταλείψουμε το σπίτι μας και να μετακινηθούμε από τη βόρεια περιοχή στη νότια Λωρίδα της Γάζας για να γλιτώσουμε από το θάνατο.

Αυτό είναι το πιο δύσκολο πράγμα που μπορεί να βιώσει ένας άνθρωπος: να αφήσει το σπίτι του και να μην βρει καταφύγιο, με αποτέλεσμα να αναγκαστούμε να στήσουμε μια σκηνή που δεν μας προστατεύει ούτε από τη ζέστη του καλοκαιριού ούτε από το κρύο του χειμώνα.

Με βαθιά λύπη σας ενημερώνω ότι δεν κατάφερα να ολοκληρώσω το μεταπτυχιακό μου, το οποίο πάντα ονειρευόμουν να αποκτήσω στο Πανεπιστήμιο Al-Aqsa στη Γάζα.

Ο πόλεμος μας έφερε κυριολεκτικά πίσω στο μηδέν, χωρίς καταφύγιο, χωρίς μέλλον, χωρίς δυνατότητα θεραπείας για τη μητέρα μου και χωρίς πηγή εισοδήματος για να στηρίξουμε όλα αυτά.

Σας γράφω με την καρδιά γεμάτη ελπίδα. Σας ζητώ να βοηθήσετε την άρρωστη μητέρα μου, η οποία χρειάζεται επείγουσα θεραπεία, και να μας βοηθήσετε να ξαναχτίσουμε το σπίτι μας, το οποίο είναι το μόνο σπίτι που έχουμε.

Η βοήθειά σας και οι δωρεές σας, όσο μικρές κι αν είναι, θα κάνουν τη διαφορά στη ζωή μας και θα συμβάλουν στην αποκατάσταση της ζωής μας.

Εκτιμώ τη γενναιοδωρία και τη συμπόνια σας και δεν εύχομαι σε κανέναν στον κόσμο να συμβεί αυτό που συνέβη σε εμάς.

Ευγνώμων! Σας ευχαριστώ για το χρόνο και την υποστήριξή σας.

Παρακαλώ μοιραστείτε τον σύνδεσμο."

Afnan

"مرحبًا

Είμαι ο Αφνάν Αμπέντ από την Παλαιστίνη, από την πολιορκημένη Γάζα. Έχω μια μικρή οικογένεια. Εγώ και τα αδέλφια μου ζήσαμε ως ορφανά, επειδή η ισραηλινή κατοχή σκότωσε τον πατέρα μας όταν ήμασταν παιδιά

Η μητέρα μου, η «Μερφάτ», χήρεψε σε ηλικία είκοσι οκτώ ετών

και αφιέρωσε όλη της τη ζωή στην ανατροφή και την εκπαίδευσή μας και στην κάλυψη των αναγκών μας

Ωστόσο, με το πέρασμα των χρόνων, τις δυσκολίες της ζωής, τον αιματηρό πόλεμο που βιώσαμε και την έλλειψη θεραπείας, η μητέρα μου προσβλήθηκε από ηπατίτιδα, κήλη μεσοσπονδύλιου δίσκου και διαβήτη, οι οποίες επηρέασαν την υγεία και τα μάτια της, με αποτέλεσμα η όρασή της να εξασθενεί σταδιακά, μέχρι που κατέληξε να χάσει εντελώς την όρασή της λόγω βλάβης των αιμοφόρων αγγείων στον αμφιβληστροειδή

Η «μαμά» είναι το μοναδικό μας στήριγμα και η στήριξή μας σε αυτή τη ζωή και είναι το πιο πολύτιμο πράγμα που έχουμε, γι' αυτό ανησυχούμε πολύ για εκείνη, καθώς η κατάστασή της επιδεινώνεται μέρα με τη μέρα

Χρειάζεται επειγόντως να υποβληθεί σε χειρουργικές επεμβάσεις στο εξωτερικό, ώστε να ανακτήσει την υγεία της και την όρασή της, που είναι το πιο πολύτιμο πράγμα που διαθέτει ο άνθρωπος.

Το θέμα δεν περιορίζεται μόνο σε αυτό

Λόγω του αιματηρού πολέμου που βιώσαμε, ζούμε σε δύσκολες συνθήκες διαβίωσης, χωρίς τα στοιχειώδη απαραίτητα για τη ζωή. Η κόπος και η προσπάθεια ετών καταστράφηκαν σε λίγα λεπτά, όταν ο πόλεμος κατέστρεψε το σπίτι μας για δεύτερη φορά ολοσχερώς. Η πρώτη φορά ήταν στον πόλεμο του 2021 και η δεύτερη φορά στον πόλεμο του 2023-2024

Στις 13/10/2023 αναγκαστήκαμε να εγκαταλείψουμε το σπίτι μας και να μετακινηθούμε από τη βόρεια περιοχή σε μια περιοχή στο νότιο τμήμα της Λωρίδας της Γάζας για να γλιτώσουμε από το θάνατο

Και αυτό είναι το πιο δύσκολο πράγμα που μπορεί να περάσει οποιοσδήποτε άνθρωπος: να εγκαταλείψει το σπίτι του και να μην βρει καταφύγιο που να τον φιλοξενήσει, οπότε αναγκάζεται να φτιάξει μια σκηνή που δεν τον προστατεύει ούτε από τη ζέστη του καλοκαιριού ούτε από το κρύο του χειμώνα, για να καθίσει εκεί.

Νιώθω βαθιά θλίψη όταν σας λέω ότι δεν μπόρεσα να ολοκληρώσω τις μεταπτυχιακές σπουδές που πάντα ονειρευόμουν να αποκτήσω από το Πανεπιστήμιο Αλ-Ακσά στη Γάζα

Ο πόλεμος μας έφερε κυριολεκτικά πίσω στο σημείο μηδέν, όπου δεν υπάρχει στέγη, ούτε δυνατότητα για τη θεραπεία της μητέρας μου, ούτε πηγή εισοδήματος που να βοηθά σε όλα αυτά.

Σας γράφω με την καρδιά γεμάτη ελπίδα και προσδοκία και σας ζητώ να τείνετε το χέρι της βοήθειας για να βοηθήσετε τη μητέρα μου που είναι άρρωστη και χρειάζεται επείγουσα θεραπεία, καθώς και να μας βοηθήσετε να ξαναχτίσουμε το σπίτι μας, το οποίο είναι το μόνο που έχουμε.

Η βοήθειά σας και η δωρεά σας, όσο μικρή κι αν είναι, θα κάνει τη διαφορά στη ζωή μας και θα συμβάλει στην επανένταξή μας στη ζωή.

Ελπίζω στη γενναιοδωρία και τη συμπόνια σας και δεν εύχομαι σε κανέναν άνθρωπο σε αυτόν τον κόσμο να βιώσει αυτό που βιώνουμε εμείς.

Σας ευχαριστώ! Ευχαριστώ για τον χρόνο σας και τη στήριξή σας...

Παρακαλώ μοιραστείτε τον σύνδεσμο.