Moje dziecko przeprowadziło się do Kopenhagi, aby skorzystać z możliwości wejścia na rynek pracy.

Ma ADHD i łagodny autyzm, więc radzenie sobie w codziennym życiu wiąże się z wieloma wyzwaniami. Potrzebuje mojego wsparcia i o nie prosi.

Mieszkam w Jutlandii i bardzo chcę mu pomóc, więc łamie mi serce, że utknęłam tutaj, czując się bezradna. Niewiele mogę zrobić poza odbieraniem telefonów i rozmowami z nim.

Mam bardzo ograniczony budżet, ponieważ otrzymuję emeryturę przedwczesną, więc nie stać mnie na przeprowadzkę na Zelandię ani na częstsze niż kilka razy w roku podróże tam.

Za każdym razem, gdy potrzebuje kogoś, kto go wysłucha, pocieszy i po prostu będzie przy nim, za każdym razem, gdy potrzebuje pomocy w codziennych obowiązkach, takich jak gotowanie i pranie, nie mogę być przy nim.

Czuję się całkowicie bezsilna i próbowałam już wszystkiego, co przyszło mi do głowy, aby poprawić swoją sytuację, ale po prostu nie stać mnie na przeprowadzkę na Zelandię.

Bardzo pragnę zapewnić mu bezpieczny start w dorosłe życie, ponieważ jest to kluczowe dla każdego – a zwłaszcza dla wrażliwych młodych ludzi.

Jednym z możliwych rozwiązań jest mieszkanie obok siebie w dwóch oddzielnych domach, co byłoby możliwe w małym domku na wsi na Zelandii.

Byłby to również najtańszy sposób, w jaki mogłabym się tam przeprowadzić.

Ta zbiórka funduszy jest przeznaczona na zaliczkę na dom w absolutnie najniższym przedziale cenowym.

Mam 60 lat i ze względu na moją emeryturę nie jestem w stanie oszczędzać. Z powodu mojego wieku mogę pożyczyć jedynie 40% ceny zakupu w ramach kredytu hipotecznego, a zaciągnięcie dodatkowej pożyczki bankowej nie jest dla mnie finansowo wykonalne.

Chciałbym wyrazić głęboką wdzięczność wszystkim, którzy wesprą moją zbiórkę, i mam wielki szacunek dla waszego współczucia.

„Podaj dalej” – jak to się mówi – jakie to piękne słowa. Chcę przekazać to dalej mojemu dziecku i mam nadzieję, że poczujecie się poruszeni, by

przekazać to dalej mnie.