Cześć, nazywam się Robert Dawson i jestem 23-letnim piosenkarzem i autorem tekstów z Limerick w Irlandii.

Kiedy miałem 3 lata, trafiłem do systemu opieki zastępczej. To moja przybrana mama wprowadziła mnie w świat muzyki – zawsze śpiewaliśmy piosenki Adele w samochodzie! Zmarła, gdy miałem 10 lat, a mój świat się zawalił. Jednak zawsze mocno trzymałem się tego niesamowitego daru, jaki mi dała – muzyki.

Moje wczesne dorosłe życie było bardzo chaotyczne, moje zdrowie psychiczne się załamało, ale muzyka zawsze była przy mnie. W wieku 12 lat zacząłem pisać piosenki, aby poradzić sobie z bólem i traumą, a moja miłość do muzyki i śpiewania przerodziła się w coś znacznie więcej.

Jako dorosła osoba moje zdrowie psychiczne rządzi większością mojego życia, a muzyka jest moją ucieczką – to jest to, w czym jestem dobra. W świecie, w którym wszyscy są lepsi ode mnie we wszystkim innym, muzyka jest tym, w czym się wyróżniam i gdzie czuję, że jest moje miejsce. Przekładanie mojej traumy na piosenki pomaga mi wyleczyć się z traumy z dzieciństwa. W 2022 roku, po załamaniu psychicznym, trafiłam na oddział psychiatryczny w UHL i zdiagnozowano u mnie zaburzenie osobowości o nazwie zaburzenie osobowości emocjonalnie niestabilnej, które wpływa na każdy aspekt mojego życia z wyjątkiem muzyki.

Codzienne czynności sprawiają mi trudność, ponieważ ogarnia mnie lęk i depresja. Niezwykle trudno jest mi utrzymać pracę i bardzo chciałbym sam sfinansować ten projekt, ale po prostu nie jestem w stanie tego zrobić. Gdybym miała sprzęt do domowego studia, otworzyłoby to przede mną wiele drzwi. Mógłabym nagrywać muzykę w wyższej jakości w domu i wydawać ją samodzielnie, co dałoby mi swobodę i środki na realizację moich marzeń oraz, mam nadzieję, na zrobienie kariery w muzyce