Chorwacki Instytut Pracy Socjalnej dopuścił się licznych naruszeń i utrudniał ochronę praw oraz dobra dzieci. Po tym, jak Sąd Miejski w Rijece postąpił podobnie w następstwie zgłoszenia tych nieprawidłowości, Instytut wydał „ostrzeżenie”, podczas gdy Chorwacki Instytut Ubezpieczeń Emerytalnych (HZMO) oraz miasto Rijeka cofnęły mi prawo do zasiłku na dziecko i pomocy mieszkaniowej, mimo że moje dochody spełniały kryteria kwalifikacyjne.

Świadczenia te zostały cofnięte w 2023 r., w tym samym roku, w którym uprawnionym osobom przyznano dodatkowe jednorazowe świadczenia na dzieci – świadczenia, o które nie mogłam się ubiegać z powodu tej niesprawiedliwej decyzji. Były to prawa do kontynuacji świadczeń.

Cofnięte świadczenia wynosiły około 300 euro miesięcznie, a dziś byłyby jeszcze wyższe. Zgodnie z kryteriami dochodowymi osoby zatrudnione mają prawo do tych świadczeń.

Państwowe organy administracyjne zadbały o to, by prawo to pozostało nam odmówione w latach 2024 i 2025, co postawiło nas w sytuacji, w której nie byliśmy już w stanie opłacać czynszu, co ostatecznie doprowadziło do rozwiązania naszej umowy najmu.

Odpowiedzialne władze, miasto Rijeka i Chorwacki Instytut Pracy Socjalnej, stwierdziły, że nie mogą pomóc w kwestii mieszkania, mimo że ceny na rynku wynajmu są nieosiągalne dla gospodarstw domowych z jednym rodzicem. Ponadto właściciele często odmawiają wynajmu matkom z małoletnimi dziećmi właśnie z tego powodu.

Z powodu zwolnienia lekarskiego w 2024 r. nie miałam żadnych dochodów, a administracja państwowa odmówiła mi wszelkich praw i pomocy.

Aby zapewnić sobie mieszkanie, potrzebuję środków na kaucję, czynsz za pierwszy miesiąc oraz transport mebli i rzeczy osobistych – w sumie około 2 000 euro.

Niestety jest to tylko tymczasowe rozwiązanie, biorąc pod uwagę ciągłe pozbawianie praw socjalnych oraz fakt, że kosztów wynajmu nie da się pokryć wyłącznie z dochodów z pracy.

Aby uniemożliwić mi uzyskanie jakichkolwiek praw, Chorwacki Instytut Pracy Socjalnej wystąpił o cofnięcie mojego prawa do mieszkania z dziećmi (stwierdzając jednocześnie, że nie ma dla mnie żadnego rozwiązania). Zamiast tego są skłonni wypłacać zasiłki na opiekę zastępczą, zamiast udzielać mi pomocy jako rodzicowi, zgodnie z prawem.

Aby nadal opiekować się moimi dziećmi, zapewniając im edukację i równe szanse w życiu – ponieważ jestem ich jedyną opiekunką – oraz biorąc pod uwagę, że odmawia się nam praw od 2017 roku, kiedy to Instytut zaczął utrudniać ochronę prawną, mimo że ojciec nie przestrzegał orzeczenia sądu o wspólnej opiece ani nie wywiązywał się ze swoich obowiązków, pilnie potrzebujemy Państwa pomocy.

Wasze wsparcie jest dla nas naprawdę ważne do czasu rozstrzygnięcia sporów przed Sądem Administracyjnym w Rijece, Sądem Miejskim w Rijece oraz Trybunałem Konstytucyjnym przeciwko władzom państwowym i ojcu dzieci.