Nazywam się Tommaso, mam 28 lat i dwa lata temu założyłem małe gospodarstwo rolne o nazwie Azienda Agricola Le Querce, gdzie produkuję najwyższej jakości oliwę z oliwek z pierwszego tłoczenia z około 1500 drzew oliwnych.

Z powodu zachodzących zmian klimatycznych w tym roku środkowa i południowa Italia zostały dotknięte bezprecedensową suszą.

Nazwanie tej sytuacji drastyczną to za mało: od stycznia 2024 r. do dziś w Abruzji, gdzie znajduje się moje gospodarstwo, odnotowano deficyt opadów wynoszący -87,7%, a sytuacja w Apulii, ojczyźnie oliwek, jest identyczna (nie wspominając już o Sycylii).

Włochy dosłownie podzielone na dwie części, z północą nękaną ciągłymi burzami, a w pozostałej części kraju nie tylko brakuje nawet kropli deszczu, ale panują też upalne temperatury przez całe trzy letnie miesiące, które wysuszyły glebę na głębokość nawet 1,5 metra.

Na te głębokości ledwo sięgają korzenie stuletnich drzew oliwnych, ale nawet one nie są w stanie wytrzymać tak długiego okresu bez wody. Drzewa oliwne, nie mogąc utrzymać swoich owoców, poświęcają je, odzyskując zawartą w nich wodę, aby próbować wytrzymać jeszcze i jeszcze, aż do następnego deszczu, który, jak zwykle, długo nie nadchodzi.

W przypadku pozostałych oliwek, bardzo suchych, z jednej strony jakość wzrasta, dzięki większej zawartości polifenoli, ale dla producenta jest to duży problem, ponieważ uzyskuje się niewiele oliwy, ponieważ miąższ nie rozrósł się odpowiednio.

Przy spadku produkcji, który już dziś wynosi około 40–50% i może osiągnąć nawet 60%, jeśli nadal nie będzie padać, sytuacja jest nie do utrzymania. A na następny rok (2025/2026) już przewiduje się dalsze wzrosty cen: drzewo oliwne owocuje na gałęzi, która wyrosła poprzedniej wiosny, ale ta gałąź, jeśli jest mało deszczu, albo nie wyrasta, albo wyrasta i pozostaje krótka, co zmniejsza ilość zbiorów w następnym roku.

Przy takich ekstremalnych upałach co roku:

- producent musi włożyć więcej pracy, aby w jakiś sposób, choćby w minimalnym stopniu, zaradzić stresowi wodnemu;

- konsument płaci co roku więcej, ponieważ ilość produktu jest niewielka;

- rolnik ostatecznie zarabia zawsze nieco mniej niż w poprzednim roku.

Aby temu zaradzić, planuję wykopać studnię, która zapewni wystarczającą ilość wody w nadchodzących latach, mając nadzieję na znalezienie wód gruntowych zgromadzonych dziesiątki/setki lat temu. Koszt wykonania tej studni i instalacji nawadniającej, która doprowadzi wodę do drzew oliwnych, oszacowano na około 30 000 euro. Byłbym naprawdę zaszczycony, gdybyście dzięki swojej pomocy umożliwili mi kontynuowanie mojej działalności, ponieważ w przeciwnym razie, bez wody, dalsze prowadzenie gospodarstwa byłoby niemożliwe i musiałbym zmienić zawód. Dlatego chciałbym poprosić o pomoc w sfinansowaniu 2/3 projektu.

W ten sposób mam nadzieję zapewnić w nadchodzących latach z jednej strony przetrwanie drzew oliwnych, a z drugiej strony, że cena oliwy z oliwek extra virgin nie wzrośnie.

Mała uwaga na koniec: na swój skromny sposób, śledząc roczny cykl życia oliwek (ale nie tylko) i będąc codziennie w bezpośrednim kontakcie z ziemią, śmiało mogę stwierdzić, że z każdym rokiem coraz trudniej jest walczyć z szalejącym klimatem. Wielu radziło mi zmienić pracę, ponieważ walka z dzisiejszymi warunkami atmosferycznymi przypomina coroczną grę w zdrapki, w której nieuchronnie przegrywa się. Niestety, zmiany klimatyczne są faktem i widać je gołym okiem. Sytuacja pogarsza się w niepokojącym tempie. Jednak nie poddaję się, zawsze myślę: „W przyszłym roku się zrewanżuję!”.