❄️ Krótka, chłodna i głodna wersja:

Każdego dnia budzę się z tą samą żądzą: sprawiedliwości.

Od pięciu i pół roku jestem przygwożdżony do ziemi ciosami systemu, który jest wspólnikiem swoich własnych oprawców.

W szpitalu. Zastraszany. Okradany.

Moje przedsięwzięcie? Sabotowane.

Z zazdrości. Z korzyści.

Ci, którzy potrafią manipulować, ci, którzy dobrze żyją kosztem innych, zatrzymali moje życie.

Bank zamroził moje środki. 

Ja mam tylko swoją determinację, gniew i godność.

Nie szukam litości.

Chcę, żeby wszyscy o tym wiedzieli.

Chcę, żeby to wybuchło.

I nawet jeśli niesprawiedliwość wygrała bitwę, przysięgam wam, że nie wygra wojny.

https://youtu.be/gtaaW2TFMek?feature=shared

Mam marzenie.

Nie o bogactwach, tylko o dachu nad głową.

O pokoju, a nie o ciszy.

O domu, a nie o przetrwaniu.

Walczyłem z cieniami — w salach sądowych, w mojej głowie.

I wciąż stoję na nogach.

Pomóż mi przewrócić stronę. Dla nich. Dla nadziei. Dla światła.

„Pomóżcie nam dokończyć dom, o który walczymy od 5 lat i wciąż trwa”

W 2020 roku podjęliśmy ryzyko. Z kredytem hipotecznym w ręku i sercami pełnymi nadziei postanowiliśmy zbudować bezpieczny, stały dom dla naszych dzieci. To, co miało być fundamentem przyszłości naszej rodziny, szybko stało się nieustanną, ciężką walką.

Od pierwszego dnia napotykaliśmy niewyobrażalne przeszkody: presję prawną ze strony sąsiadów, biurokratyczne utrudnienia i lawinę wymagań administracyjnych, które spowodowały zastój w budowie trwający prawie pięć lat. Mimo wszystko nie poddaliśmy się – przetrwaliśmy cztery sprawy sądowe i ponieśliśmy ogromne koszty związane z zatrudnieniem architektów, inżynierów, prawników oraz zapewnieniem zgodności z przepisami.

Ale walka nie zakończyła się na tym. Oprócz tych przytłaczających wyzwań zmagałam się z poważnymi problemami ze zdrowiem psychicznym – chorobą afektywną dwubiegunową, zaburzeniami schizoafektywnymi, sezonową depresją i silnym lękiem. Mój stan, choć kontrolowany dzięki leczeniu, dodał emocjonalny wymiar do i tak już niezwykle trudnej podróży. Czasami czułem, że walczę nie tylko o przyszłość mojej rodziny, ale także o własną stabilność. Przez cały ten czas byłem zdeterminowany, by iść naprzód i zapewnić byt mojej rodzinie, bez względu na to, jak trudna była sytuacja.

Wtedy, kiedy w marcu 2025 roku w końcu zaczęło nam się układać, nasz bank niespodziewanie zamroził naszą umowę kredytową i odmówił dalszego finansowania.

Oto, w jakiej sytuacji znajdujemy się dzisiaj:

• Płacimy 2580 euro miesięcznie za dom, w którym wciąż nie możemy mieszkać

• Płacimy 2041 euro miesięcznie za czynsz, aby mieć dach nad głową

• Tonemy w długach wobec specjalistów, którzy pomogli nam dotrzeć tak daleko

• Patrzymy, jak nasze dzieci dorastają w niepewności i napięciu emocjonalnym

Wykorzystaliśmy już wszystkie możliwości i zasoby, z wyjątkiem jednej: życzliwości ludzi, którzy wierzą w społeczność, współczucie i drugą szansę.

Jeśli tylko 1,5 miliona osób przekaże po 1 euro, w końcu będziemy mogli dokończyć nasz dom, zapewnić naszym dzieciom stabilność, na którą zasługują, i odbudować nasze życie. A kiedy już staną na nogi, zobowiązujemy się pomóc innym, wspierając rodziny, które zmagają się z własnymi niemożliwymi wyzwaniami.

Jak możesz pomóc:

• Przekaż darowiznę w dowolnej wysokości — każde euro ma znaczenie

• Podziel się naszą historią z przyjaciółmi, rodziną, współpracownikami oraz w mediach społecznościowych

• Śledź naszą podróż — będziemy regularnie publikować zdjęcia i filmy, abyś mógł zobaczyć, jak Twoja hojność zmienia życie innych

To coś więcej niż kampania. To wezwanie do nadziei, do człowieczeństwa, do przyszłości odbudowanej dzięki jedności.

Od naszej rodziny do Waszej – dziękujemy za wiarę w nas.

Boucinha Pereira Carlos M.

28, rue Robert Schuman

L-4779 Pétange

Luksemburg

Z całego serca – dziękujemy.

Z serdecznymi pozdrowieniami,

Carlos i São