Nazywam się Florin Dimofte i jestem ojcem pięknej siedmioletniej dziewczynki. To ona jest powodem, dla którego nie poddaję się, nawet gdy życie rzucało mnie na kolana więcej razy, niż jestem w stanie zliczyć.

Żyję z cukrzycą typu 1, neuropatią, retinopatią, nadciśnieniem i miałem wiele udarów. Do tego codziennie walczę z lękiem i depresją.

To nie są tylko terminy medyczne — to moja codzienna rzeczywistość.

Są dni, kiedy ledwo funkcjonuję. Noce, kiedy nie mogę spać. I chwile, kiedy moja córka patrzy na mnie, tęskniąc za „tatą, jakim kiedyś byłem”… a ja nie mam słów, by ją pocieszyć.

Obecnie utrzymuję się z renty inwalidzkiej w wysokości około 260 euro miesięcznie (1281 RON). Ledwo wystarcza na zaspokojenie podstawowych potrzeb – to nie jest życie, tylko przetrwanie.

Ale nie chcę się poddawać. Nie chcę wiecznie polegać na pomocy. Chcę pracować. Chcę znów stanąć na własnych nogach.

📌 Moim marzeniem jest założenie małej firmy zajmującej się fast foodami z wędzonkami i grillowanymi potrawami.

To nie jest tylko marzenie — to jedyny realistyczny sposób, w jaki mogę pracować, we własnym tempie, biorąc pod uwagę mój stan zdrowia.

Nie proszę o łatwe wyjście.

Proszę o szansę.

Chcę móc spojrzeć mojej córce w oczy i powiedzieć:

„Twój tata się nie poddał”.

• Budowa lub zakup sprzętu do wędzenia
• Rozpoczęcie działalności gospodarczej
• Uzyskanie niezależności i stabilności

Nie proszę o litość.

Proszę o szansę na odbudowanie mojego życia.

Jeśli możesz mi pomóc, dziękuję z całego serca.

Jeśli nie możesz, proszę, rozważ udostępnienie mojej historii.

Być może dotrze ona do kogoś, kto może zmienić przyszłość ojca... i jego dziecka.

🙏