Tańcząc marzenie w życie

Kiedy po raz pierwszy przyjechałam do Berlina, stanęłam przed Murem Berlińskim i zrobiłam zdjęcie – za mną widniał mural z napisem„Dancing to Freedom”. Nie miałam pojęcia, dokąd zaprowadzi mnie życie. Wiedziałam tylko, że muszę podążać za głosem serca i zaufać intuicji.

Taniec stał się moją kotwicą. Pomógł mi przetrwać, przebudzić się, ponownie nawiązać kontakt. Podtrzymywał mnie w chaosie i pięknie życia. Gdy moja ścieżka się rozwijała – kierowana duchową tęsknotą i głębokim pragnieniem wolności – podróżowałam po świecie, poszukując i ucząc się. Spotkałam mądrych nauczycieli i odważnych towarzyszy. Jedną z nich była Anna Halprin, której sala do tańca sakralnego w Kalifornii rozbudziła we mnie coś dzikiego i zdeterminowanego. To spotkanie zasiało ziarno, które szeptało:Może pewnego dnia… zbuduję własny parkiet.

Przez długi czas to marzenie wydawało się zbyt wielkie, zbyt nierealne. Ale teraz, po latach nauczania, tworzenia i uzdrawiania wraz z innymi, czuję, że podłoże tej wizji staje się rzeczywistością.

Ten projekt – ten parkiet – to nie tylko budowa konstrukcji. Chodzi o stworzenie przestrzeni dlawłaściwych relacji: z nami samymi, między sobą i z Ziemią. W świecie, który często wydaje się podzielony i odłączony, z całego serca wierzę, że to, jak się do siebie odnosimy,ma znaczenie. Taniec – ze swoją zdolnością do łagodzenia obrony, budzenia empatii i ożywiania witalności – jest jednym z najpotężniejszych czynników sprzyjających tworzeniu więzi, jakie mamy.

Wyobrażam sobie ten parkiet położony w dzikim pięknie Korfu, otwarty na niebo, otoczony drzewami oliwnymi i morską bryzą. Miejsce, gdzie spotykamy się, by się poruszać, czuć i tworzyć. Gdzie taniec, sztuka wizualna i poszukiwania oparte na ruchu spotykają się w płodnej przestrzeni pomiędzy – pomiędzy ciszą a dźwiękiem, pomiędzy smutkiem a radością, pomiędzy tym, co osobiste, a tym, co zbiorowe.

Będzie to miejsce warsztatów, rytuałów, treningów ucieleśnienia, twórczej ekspresji oraz intymnej pracy indywidualnej i w parach. Przestrzeń, w której ciało staje się zarówno płótnem, jak i przewodnikiem. Gdzie możemy przypomnieć sobie, że należymy – do siebie samych, do siebie nawzajem i do czegoś większego niż my wszyscy.

Proszę o Wasze wsparcie, aby urzeczywistnić to marzenie. Wasze darowizny pomogą zbudować podłogę i otaczającą przestrzeń, w której będą odbywać się przyszłe zajęcia. Jednak poza aspektem materialnym, Wasze wsparcie – poprzez dzielenie się, dawanie lub po prostu bycie świadkiem – pomaga budować społeczność, której ten projekt pragnie służyć.

Razem zrealizujmy to marzenie.