Mijn ouders (60 en 62) waren altijd harde werkers en geweldige ouders van vier kinderen. Het leven was niet makkelijk voor hen, maar ze vonden altijd wel een oplossing. Op een dag besloot mijn moeder haar eigen bedrijfje te beginnen – ze verdiende niet veel, maar wel genoeg om net zo goed voor het gezin te zorgen als mijn vader. Na bijna 20 jaar snoep en dergelijke te hebben bezorgd in het westen van Slowakije, kreeg ze eindelijk de kans om een betere bestelwagen te kopen die haar niet zomaar ergens langs de weg in de steek zou laten. Ze kocht hem van haar vaste leverancier (hij gaf haar een betere prijs omdat hij weet wat een aardig mens ze is) – maar ze had niet genoeg om contant te betalen, dus betaalt ze hem elke maand in termijnen af. Mijn vader werd ziek en moest eerder met pensioen, waardoor ze een groot deel van hun inkomen kwijtraakten. Ze probeerde harder en langer per dag te werken, en hielp ook mijn zussen met hun kleine kinderen. Maar op een dag was ze erg moe en viel ze tijdens het rijden in slaap, waardoor ze een ongeluk kreeg – ze had blauwe plekken en een gebroken neus – gelukkig was ze na dat ongeluk min of meer in orde. Maar de auto was total loss. Omdat ze voor haar werk moest rijden, moest ze een andere auto kopen waar ze geen geld voor had, en ook blijven betalen voor de verongelukte auto, die onmogelijk te repareren was. Nu kan ik ze niet zo goed helpen als ze nodig hebben en breekt mijn hart. Niemand in onze familie heeft geld over om hen te helpen met hun schulden, maar misschien kunnen we, als mensen samenwerken, hen helpen weer verder te leven. Na dat ongeluk zijn ze allebei hun glimlach en levenslust kwijtgeraakt... Het zijn gewoon twee mensen die ademen en eruitzien alsof ze het geluk en het leven hebben opgegeven... Ik smeek jullie niet om hulp, er zijn mensen die dit harder nodig hebben dan mijn ouders. Maar misschien kunnen sommigen van jullie mijn wanhoop voelen, omdat ze misschien ooit in een soortgelijke situatie hebben gezeten.

Hartelijk dank voor elke cent – het zal zeker helpen