Hallo. Ik doe dit uit wanhoop. Ik ben het resultaat van nogal traumatische ervaringen: huiselijk geweld, verwaarlozing, verlies, angst… In de ogen van anderen ben ik een mooie vrouw geworden die alles in zich heeft om succesvol, voldaan en gelukkig te zijn. Door mijn verleden en mijn trauma's ben ik een heel angstig en paniekerig persoon geworden, die gemakkelijk verliefd werd op de verkeerde mensen en plaatsen, waardoor ik emotioneel afhankelijk werd en dromen koesterde die nooit werkelijkheid werden. Terwijl ik me alleen maar geliefd en gelukkig wilde voelen en iets moois wilde opbouwen, kwam ik steeds weer leugens, verzwijgingen, verraad en narcistische persoonlijkheden tegen, van wie ik volledig afhankelijk werd. In mijn zoektocht naar perfectie om geliefd te worden, en bij gebrek aan eigenliefde en liefde van anderen, bedacht ik steeds weer pleisters om mijn pijn en leegte te bedekken. De enige controle die ik in mijn leven voelde, was wanneer ik wat geld op zak had en iets kocht. Het kopen betekende dat ik iets in mijn leven kon controleren en mezelf plezier kon doen, plezier dat snel voorbijging en een spoor van zelfvernietiging en spijt achterliet. Maar het werd een verslaving en een vicieuze cirkel en, om mijn emotionele leegte op te vullen, vroeg ik kredieten aan om kredieten af te betalen, en zo ging het maar door. Vandaag ben ik mentaal meer in balans, ik volg therapie en zoek een nieuwe richting voor mijn leven, maar ik zit vast aan schulden die ik niet meer kan betalen. De instanties weigeren me te helpen en ik kan nergens anders terecht. Mijn moeder heeft me geholpen waar ze kon, maar er duiken altijd extra uitgaven op, en ik zit weer in het duister en deze keer heb ik niemand om op terug te vallen. Ik denk erover om mijn huis te verkopen om alles wat ik verschuldigd ben af te betalen en helemaal opnieuw te beginnen, maar mijn huis is het enige dat ik in mijn eentje heb verworven met het zweet van mijn werk… Het feit dat de hypotheeklasten verdubbeld zijn, heeft de situatie ook erg bemoeilijkt en ik vrees dat ik, naast de persoonlijke leningen, ook de hypotheek niet meer zal kunnen betalen. Maar ik ben tot alles bereid, als ik geen andere oplossing vind, zelfs als ik een tijdje op een camping moet wonen. Er gaan duistere gedachten door mijn hoofd, ik voel schaamte, vernedering, ik heb het gevoel dat ik in 39 jaar niets heb opgebouwd, alleen maar vernietigd. En dat allemaal omdat ik alleen maar liefde wilde voelen… Maar ik geef niemand de schuld. Ik ben zelf schuldig aan mijn onverantwoordelijkheid, omdat ik te hoog heb gegrepen en er niet aan heb gedacht dat dit ooit zou kunnen gebeuren, dat ik op een dag echt alleen zou staan en niemand zou hebben om op terug te vallen. Dit is mijn laatste poging voordat ik de rest van mijn waardigheid verlies, voordat ik het opgeven om zo te leven. In angst. In benauwdheid. In totale paniek. Ik smeek u, in godsnaam, help me te betalen wat ik verschuldigd ben om te proberen mijn gezondheid terug te krijgen en opnieuw te beginnen met leven. Ik wil alleen maar alles betalen wat ik verschuldigd ben en niet elke maand met een betalingsachterstand zitten… En op zijn minst eten kunnen kopen. Mijn werk is niet meer genoeg om alles te betalen. Mijn verslaving, ontstaan door mijn lijden, heeft me hier gebracht en ik ben wanhopig… Help me weer te leven. Misschien is het te laat om mijn dromen waar te maken, een gezin te stichten, een thuis te hebben, maar niet om in balans te leven, voor mezelf te zorgen en bovenal van mezelf te leren houden. Help me…