Beste donateurs!

Ik wil graag een verhaal met jullie delen over mijn afgelopen jaren, over de diepe pijn en verliezen, de hardnekkige strijd en over de droom die mij nu de grootste hoop en motivatie in mijn leven geeft: de pelgrimsroute El Camino.

De afgelopen vijf jaar waren buitengewoon zwaar. Mijn alcoholproblemen hebben me helaas in een neerwaartse spiraal getrokken, wat tot hartverscheurende verliezen heeft geleid. Ik verloor mijn vader door zelfmoord en een maand later overleed ook mijn grootmoeder aan de gevolgen van COVID. Amper een jaar later pleegde ook mijn beste jeugdvriend zelfmoord. Deze opeenvolgende tragedies brachten me zowel mentaal als fysiek tot een dieptepunt.

Gelukkig kwam ik op een punt waarop ik een keuze moest maken, en ik koos voor verandering. Ik ging naar een revalidatiecentrum voor een half jaar en sindsdien neem ik voortdurend deel aan therapieën en groepen om nuchter te blijven. Ik kan met trots zeggen dat ik al meer dan een jaar geen druppel alcohol heb gedronken. Het is een enorme strijd en elke dag is het de moeite waard, maar de schaduwen van het verleden achtervolgen me nog steeds.

Door de alcohol heb ik ernstige angst, paniekstoornissen en depressies ontwikkeld, waarvoor ik lange tijd stemmingsverbeteraars, antidepressiva en kalmeringsmiddelen heb gebruikt. Ik ben blij te kunnen melden dat ik deze medicijnen nu al een jaar niet meer gebruik, wat ook een enorme stap is op weg naar herstel. De angst en de psychische lasten die de ziekte met zich meebracht, zijn echter niet helemaal verdwenen. Hoewel de groepen en therapieën me helpen om geen alcohol te drinken, ben ik nog steeds op zoek naar innerlijke rust en een nieuwe richting in mijn leven.

Mijn leven is nog niet helemaal weer op orde. Ik heb 12 jaar op één werkplek gewerkt, waar ik stap voor stap omhoog klom. In 2014 begon ik als schoonmaker, daarna lukte het me om een kantoorbaan te krijgen, en ik heb lange tijd, in totaal 12 jaar, op een goede werkplek gewerkt. Door mijn alcoholproblemen ben ik echter ook deze baan kwijtgeraakt, en daarom zit ik nu in een zeer moeilijke situatie. Door mijn hartziekte heb ik een verminderde arbeidsgeschiktheid, wat het zoeken naar werk en het opnieuw vinden van mijn plek in de arbeidsmarkt buitengewoon bemoeilijkt. Momenteel leef ik uitsluitend van mijn arbeidsongeschiktheidsuitkering, wat betekent dat mijn financiële situatie uiterst krap is en ik geen mogelijkheid heb om te sparen.

El Camino is voor mij veel meer dan een simpele reis. Het is een diepgaande spirituele reis, een genezingsproces en een weg naar innerlijke vrede en een dieper begrip van mezelf. Ik heb een enorme spirituele behoefte aan deze reis. Ik heb het gevoel dat ik, stap voor stap, kilometer voor kilometer, op deze eeuwenoude weg mijn verliezen zou kunnen verwerken, mijn nuchterheid zou kunnen versterken, mijn angsten zou kunnen loslaten en mezelf nog beter zou kunnen leren kennen. Ik wil graag weten welke richting ik in moeilijke tijden op kan gaan, zodat ik niet opnieuw de weg kwijtraak in het leven. Ik ben 34 jaar oud en wil de afgelopen vijf jaar, die nu achter me liggen, niet nog een keer meemaken. Ik wil zo snel mogelijk en op de best mogelijke manier verandering in mezelf teweegbrengen, en daarvoor is deze tocht onmisbaar.

Ik heb een reis van ongeveer 30 dagen uitgezocht, waarvoor ik aanzienlijke financiële steun nodig heb. Dit bedrag is voor mij onbereikbaar gezien mijn huidige financiële situatie.

Daarom wend ik me tot jullie, de gemeenschap, met nederigheid en hoop in mijn hart. Ik vraag jullie hulp om de Camino te kunnen maken. Elke bijdrage, hoe klein ook, zou een enorme stap betekenen om deze droom waar te maken en deze cruciale reis te kunnen maken op weg naar mijn volledige genezing en een leven van betere kwaliteit.

Het ingezamelde bedrag zou ik uitsluitend besteden aan mijn reiskosten (vliegticket/buskaartje), accommodatie in de albergues (pelgrimsherbergen) en basismaaltijden tijdens de tocht.

Ik ben iedereen heel dankbaar voor alle steun, alle shares en alle bemoedigende woorden. Ik wil elke donateur apart bedanken en zal tijdens de reis ook aan hen denken.

Met dank en respect,

Levente Szalai