In dit liefdevolle gezin zijn er drie kinderen — en de kleine Katrina is de jongste.

Het is Katrina die hulp nodig heeft om een stamceltransplantatie te kunnen betalen. Dit najaar staat haar opname in de kliniek gepland.

Het gezin woont in het kleine dorpje Stīveri, gelegen tussen Sigulda en Allaži. De weg naar hun huis is pas onlangs aangelegd en zelfs GPS kan de coördinaten niet altijd vinden. Ze zijn niet in staat geweest om hun oude familieboerderij af te bouwen of te repareren – elke cent die ze verdienen gaat naar Katrina's behandeling.

Katrina's moeder, Everita, werkt als kleuterleidster in Sigulda.

Haar vader, Ivars, werkt in Malpils bij een meubelfabriek. Hij is ongelooflijk handig en is langzaam bezig hun oude familiehuis in zijn eentje te repareren, te isoleren en te verbeteren.

Katrina's broers – de 14-jarige Markus en de 11-jarige Roberts – gaan naar school in Allaži. De jongens helpen hun moeder veel in huis en zorgen voor hun zusje.

Alles in dit gezin draait om de zorg voor Katrina – therapie, revalidatie en voortdurende aandacht.

Toen ze twee jaar oud was, werd bij haar autisme vastgesteld en kreeg ze de status van gehandicapte. Later begonnen haar gezichtsproblemen te verergeren.

Om de ontwikkeling van haar dochter beter te kunnen ondersteunen, schreef Everita zich in aan de afdeling van de Universiteit van Letland in Cēsis, waar ze een opleiding volgt tot kleuterleidster.

Ze werkt nu in Sigulda op een Waldorfkleuterschool en zet zich met hart en ziel in voor het werken met de kinderen.

Samen met Katrina bezoekt haar moeder elke mogelijke vorm van therapie en revalidatie – ABA-therapie, ergotherapie, fysiotherapie en meer. Al deze dure sessies en specialisten worden door het gezin zelf betaald.

Maar nu is het moment gekomen waarop ze echt hulp nodig hebben — het is onmogelijk voor hen om de kosten van een stamceltransplantatie zelf te dragen. Toch is deze operatie een echte kans voor Katrina.

Ze is nog op een leeftijd waarop stamceltherapie haar toestand aanzienlijk kan verbeteren.

In december werd via het “Green Lamp”-project geld ingezameld voor Katrina’s eerste stamceltransplantatie in het Mardaleishvili Medical Centre in Georgië. Deze kliniek bleek de meest betaalbare en geschikte optie te zijn — een behandeling daar is veel goedkoper dan in veel Europese landen met ontwikkelde gezondheidszorgsystemen.

In haar zoektocht naar mogelijke behandelingen voor Katrina sloot Everita zich online aan bij verschillende ondersteuningsgroepen voor ouders en bestudeerde ze zorgvuldig de mogelijkheden van stamceltherapie. Ze nam contact op met verschillende klinieken en sprak met ouders van kinderen met autisme die deze therapie al hadden ondergaan.

De kliniek in Tbilisi, de hoofdstad van Georgië, kreeg de meest positieve reacties en veel kinderen vertoonden na de behandeling daar merkbare verbeteringen in hun gezondheid.

Voor de reis naar de kliniek sprak Katrina helemaal niet en begreep ze gesproken taal evenmin. Ze beschikte niet over zelfredzaamheidsvaardigheden — ze kon zich niet zelf aankleden, niet zelfstandig eten of zonder hulp naar het toilet gaan.

Het benodigde bedrag voor de behandeling was aanzienlijk, en de ouders besloten dat alles officieel en transparant moest worden afgehandeld, zodat elke uitgegeven euro goed kon worden verantwoord.

Daarom namen ze contact op met de liefdadigheidsstichting BeOpen, die hielp bij het openen van een officiële inzamelingsrekening voor Katrina als onderdeel van het “Green Lamp”-project.

Het geld van deze rekening mag uitsluitend en exclusief worden gebruikt om de medische behandeling en revalidatiekosten van Katrina Katena te betalen.

De eerste stamceltherapie gaf Katrina de kans op levensveranderende vooruitgang. Nu zoekt de familie steun voor een tweede behandelingsronde.

"De resultaten die we na de eerste behandeling zagen, inspireerden ons om door te gaan", zegt haar moeder, Everita.

“Na de therapie zagen we aanzienlijke verbeteringen — Katrina’s EEG-waarden werden beter en ze begon voor het eerst zinvolle woorden te zeggen. Dat was iets waar we voorheen alleen maar van konden dromen.”

Ze reageert nu op haar naam, komt als ze wordt geroepen en begrijpt eenvoudige instructies beter – zoals “kom”, “laten we gaan” en “geef”.

Haar slaap is rustiger en dieper geworden, en nu kan het hele gezin eindelijk, voor het eerst in jaren, goed uitrusten.

Beetje bij beetje leert ze met hulp naar het toilet te gaan en is ze zelfs begonnen zichzelf aan te kleden.

Deze vorderingen zijn een enorme stap vooruit.

Om deze vooruitgang echter te behouden en verder uit te bouwen, raden specialisten aan dat Katrina een tweede stamceltransplantatie ondergaat.

Dit zou haar spraak, begrip en zelfstandigheid in het dagelijks leven verder kunnen verbeteren.

“We zijn iedereen die onze dochter helpt de volgende stappen in haar ontwikkeling te zetten enorm dankbaar!”, zegt Everita.

Stamceltherapie wordt beschouwd als een moderne en effectieve behandelmethode, die in geavanceerde medische centra over de hele wereld wordt toegepast.

Volgens studies ervaart 70% van de patiënten een gestage verbetering en in 10% van de gevallen herstellen kinderen volledig.