De kerk van Cserépváralja wordt beschouwd als een werk van uitzonderlijk belang, zowel binnen het oeuvre van de ontwerper László Csaba als in de geschiedenis van de Hongaarse architectuur. De kerk werd in 1961 voltooid met de actieve medewerking van de dorpsgemeenschap. Het is de eerste, werkelijk moderne kerk uit de naoorlogse periode. In de afgelopen 60 jaar is de staat van de kerk aanzienlijk verslechterd. De renovatie werd

steun van de Hongaarse regering in 2023. Naast de architectonische waarden draagt ook de betekenis op het gebied van de beeldende kunst bij aan het belang van de kerk. László Csaba schakelde twee in die tijd hoog aangeschreven en alom erkende hedendaagse beeldende kunstenaars, Béla Kondor en József Somogyi, in bij de inrichting van het altaar. Kondor vervaardigde de deur van het tabernakel, terwijl Somogyi het corpus maakte.

Het corpus is een vroeg voorbeeld van Somogyi's uiterst expressieve voorstellingen, die zonder het kruis, louter door de aanblik van het lichaam, spreken over de pijn van de zelfopoffering. Omdat de parochie geen geld had om het in brons te gieten, schonk Somogyi het gipsmodel aan de kerk. Het beeld werd met in de rug ingebouwde haken aan de muur bevestigd, waardoor de ledematen vrij in de lucht reikten – het corpus leek zo voor de witte pleisterwand te zweven. De gelovigen reageerden echter afwijzend op de kunstwerken; de deur van het tabernakel werd overschilderd en het corpus werd verplaatst naar de voorhal van de kerk. Daarom reisde László Csaba naar Cserépváralja en verwijderde hij, in overleg met de toenmalige pastoor, de kunstwerken.

Dankzij de architectonische renovatie en de openheid van de lokale bevolking en de erfgenamen kan niet alleen de kerk in haar oorspronkelijke staat worden hersteld, maar kunnen ook de deur van het tabernakel en het corpus terugkeren naar hun oorspronkelijke plaats. Het schilderij werd eerder op eigen kosten door László Csaba gerestaureerd, de erfgenamen van de architect hebben het bewaard en hebben naar aanleiding van het nieuws over de renovatie van het gebouw het initiatief genomen om het schilderij terug te plaatsen op zijn oorspronkelijke plek.

Het beeld werd in 2023 gevonden in een timmerwerkplaats bij de erfgenamen. De opslag hier heeft het gered van de ondergang, maar het is op meerdere plaatsen beschadigd en sterk verweerd. Beeldhouwer János Meszlényi, een leerling van Somogyi, heeft voorstellen gedaan om de schade in kaart te brengen en de restauratiemogelijkheden te onderzoeken. Zowel de gelovigen als de erfgenamen zouden het toejuichen als naast de tabernakeldeur ook het corpus weer op zijn oorspronkelijke plaats zou kunnen worden teruggeplaatst, maar de huidige toestand laat dit niet toe. De bouw heeft het bedrag van de staatssubsidie volledig opgeslokt, en het door de lokale gemeenschap bijeenbespaarde geld is voornamelijk besteed aan de vervaardiging van het kerkmeubilair

. Daarom zoeken de architecten van de restauratie (Partizan Architecture: Zoltán Major, Péter Müllner) en de medewerkers hulp, zodat dit unieke werk van József Somogyi weer in zijn oorspronkelijke glorie en staat kan worden getoond.