„Ik ben niet alleen maar een diagnose. Ik ben een mens.“

Mijn naam is Petya, ik ben 21 jaar oud. Ongeveer 8 maanden geleden stond mijn leven op zijn kop – ik hoorde die woorden die niemand wil horen:

„U heeft kanker.“

Bekkenkanker. Een operatie is onmogelijk – het risico is te groot: verlamming of zelfs de dood. Ik had maar één keuze: vechten. Met kracht. Met tranen. Met hoop.

Maar de ziekte nam niet alleen mijn gezondheid weg. Ze nam ook een deel van de mensen in mijn leven weg. Velen begonnen me te mijden – niet omdat ze niet van me houden, maar omdat ze niet weten hoe ze hiermee om moeten gaan. En ik wilde gewoon dat iemand zou blijven.

Ik wil niet alleen zijn. Ik wil me niet onzichtbaar voelen. Ik ben er nog steeds. Mijn hart klopt nog steeds. Mijn ziel droomt nog steeds.

Ik hou van de natuur. Ik hou ervan om met mijn honden te wandelen. Om naar auto- en motorraces te kijken, om de spanning van het leven te voelen. Ik hou van muziek. Van reizen. Van de simpele momenten waarop ik gelukkig ben.

Mijn leven heeft zin. En het is de moeite waard.

Ik schrijf je vandaag omdat ik hulp nodig heb.

Mijn behandeling is duur. Hoop is nog kostbaarder.

Als je me een handje kunt en wilt helpen, zou dat alles voor me betekenen.

Donatierekening:

IBAN: BG47STSA93001528103973

Ontvanger: Petya Todorova

Heb geen medelijden met mij. Geloof in mij.

Laten we samen het wonder mogelijk maken.

Dank je wel.