HELP ME ALSJEBLIEFT DE HOOP TE BEHOUDEN 

Mijn naam is Samuel, ik ben 21 jaar oud en ik studeer aan de universiteit. Het valt me niet makkelijk om deze woorden op te schrijven. Tot voor kort probeerde ik alles in mijn eentje aan te kunnen – met moed en trots – maar nu zit ik in een situatie die te zwaar is om alleen te dragen, en moet ik om hulp vragen. De afgelopen maanden is mijn leven drastisch veranderd. Ik word overweldigd door uitgaven die ik me niet langer kan veroorloven: achterstallige huur, kleine schulden die ik heb aangegaan om rond te komen, rekeningen en basisbehoeften. Ik heb geen vaste baan en ondanks dat ik constant zoek, is het ongelooflijk moeilijk om er een te vinden. Ik studeer nog steeds omdat ik diep van binnen nog steeds geloof in een betere toekomst. Maar elke dag is een strijd – tegen angst, tegen schuldgevoelens, tegen de angst om alles te verliezen. Mijn ouders zouden me graag helpen, maar helaas kunnen ze dat niet. Ze maken zelf ook een moeilijke tijd door en hebben simpelweg niet de middelen om me financieel te ondersteunen. Ik hou heel veel van ze en ik weet dat ze alles voor me zouden doen als ze konden – maar we hebben het op dit moment allemaal moeilijk, en ik ben op het punt gekomen dat ik dit niet meer alleen kan. Ik ben altijd iemand geweest die probeert het op eigen kracht te redden, die aarzelt om hulp te vragen. Maar vandaag vraag ik het, met een open hart. Niet om liefdadigheid, maar om een kans. Om een beetje ademruimte, een beetje rust, en de kans om door te gaan – om mijn studie af te maken en te vechten voor het leven waar ik altijd van gedroomd heb. Het ingezamelde geld helpt me achterstallige huur te betalen, dringende schulden af te lossen en in mijn basisbehoeften te voorzien terwijl ik mijn studie voortzet en op zoek ga naar een baan. Elke dollar, hoe klein ook, brengt me een stap dichter bij stabiliteit, waardigheid en hoop. Als je niet in staat bent om te doneren, kan zelfs het delen van deze campagne al een groot verschil maken. En als je tot hier hebt gelezen, dank ik je – oprecht – dat je de tijd hebt genomen om naar mijn verhaal te luisteren.