We bouwen een vangnet voor jongeren die er alleen voor staan
We bouwen een vangnet voor jongeren die er alleen voor staan
Originele Hongaars tekst vertaald in Nederlands
Originele Hongaars tekst vertaald in Nederlands
Updates3
-
💚 Het verhaal van onze kleine Kungfu Panda en de groene hartjes 💚
Ricsi is een jongeman van in de twintig. Bij de stichting noemen we hem gewoon: onze kleine Kungfu Panda. Niet alleen vanwege zijn postuur, maar ook omdat je zelden zo'n goedhartige, rustige en sympathieke persoon tegenkomt.
Toch is Ricsi's leven heel moeilijk begonnen.
Hun moeder heeft hen verlaten en hun vader heeft zijn kinderen jarenlang mishandeld. Ricsi vertelt tot op de dag van vandaag met tranen in zijn ogen hoe erg het hem pijn doet dat hij zijn broer niet heeft kunnen beschermen. En toen zijn broer om hulp vroeg, durfde hij niet voor hem op te komen. Hij was bang.
Hun vader dreigde dat als ze iets zouden durven zeggen, ze in de jeugdzorg terecht zouden komen. Ricsi zag toen op school al hoe er met kinderen in de jeugdzorg werd omgegaan. Hij zag het pesten, het stempelen, het minachten. Hij was daar vreselijk bang voor.
Maar toch werd dit zijn lot.
Ze werden uit het gezin gehaald. Er volgden opvangtehuizen, pleegouders, de ene na de andere plek. En hoewel hij een lange, sterke jongen was geworden, bleef hij op de een of andere manier altijd het slachtoffer. Hij werd vaak mishandeld. Er was ook een geval van mishandeling in een kindertehuis, waarna een strafrechtelijke procedure werd gestart en de dader, een jeugdwelzijnswerker, uiteindelijk achter de tralies belandde.
Toch hield Ricsi stand.
Toen hij op 18-jarige leeftijd – net als zoveel jongeren in staatszorg – praktisch zonder hulp in het leven werd gezet, probeerde hij houvast te vinden. Hij maakte slim gebruik van de startbeurs, zocht vrienden, betrok een huurwoning en ging werken.
En langzaam maar zeker bouwde hij een leven op.
Hij heeft een goede baan gevonden. Hij doet kantoorwerk. De afgelopen tijd heeft hij verschillende successen behaald. Dit alles heeft hij helemaal alleen bereikt, uit eigen kracht, zonder achtergrond.
Het meest trieste is echter dat hij uiteindelijk niet door zijn eigen schuld in de problemen is geraakt.
Een paar jaar geleden stierf de vader van wie Ricsi behalve klappen bijna niets kreeg. Maar er was niemand bij hem die hem had verteld dat je een erfenis ook kunt weigeren.
En zo haalden de deurwaarders ook hem in.
Ze incasseerden zijn rekening, begonnen zijn salaris te blokkeren en uiteindelijk had hij aan het eind van de maand zo weinig geld over dat hij zelfs zijn huur niet meer kon betalen. Van de ene op de andere dag had hij op straat kunnen belanden.
Toen vond hij ons.
En weet je wat het bijzondere aan Ricsi is?
Dat hij na dit alles niet verbitterd is geraakt.
Bij ons is hij degene die iedereen gewoon 'de goede jongen' noemt. We zetten hem altijd bij de nieuwkomers, omdat hij hen geduldig helpt. Hij leert hen boodschappen doen, hun geld beheren, samen koken en hun dagelijkse leven organiseren. Hij is de grote broer voor degenen die misschien voor het eerst in hun leven een echt thuis hebben.
En terwijl het systeem tot op de dag van vandaag probeert haar bij te benen, zegt ze altijd hetzelfde:
als ze hulp heeft gekregen, wil ze ook iets terugdoen voor anderen.
Hier zien jullie hoe ze hielp om het startershuis in Lőrinc comfortabeler te maken.
Onlangs hebben we zijn 26e verjaardag gevierd. 💚
Ricsi stuurt mij namelijk al zijn berichten met groene hartjes, dus heb ik een taart voor hem gemaakt die versierd is met groene hartjes.
Misschien lijkt het een kleinigheid.Maar voor iemand die zijn hele leven nauwelijks liefde heeft gekregen, betekent zelfs een taartje soms:
"je bent belangrijk."
En Ricsi is belangrijk. 💚
0CommentaarNog geen reacties, plaats als eerste een reactie!
Voeg updates toe en houd supporters op de hoogte van de voortgang van de campagne.
Dit vergroot de geloofwaardigheid van je fondsenwerver en de betrokkenheid van je donateurs.
Beschrijving
Een jaar geleden had ik een droom.
Dat ook die jongeren een kans in het leven zouden krijgen die uit alle vangnetten zijn gevallen. Die op hun 18e zonder papieren, zonder familie en zonder houvast op straat staan. Die niet weten waar ze de nacht zullen doorbrengen. Die niet weten hoe ze een officiële zaak moeten regelen. Die niet weten hoe ze hun geld moeten verdelen. Die niet weten hoe ze veilig en gestructureerd kunnen leven.
Met dit doel voor ogen heb ik de stichting 'Je bent niet alleen met ons' opgericht.
Het afgelopen jaar hebben we voor hen opstartwoningen opgezet. We hebben mentoren voor hen geregeld, werk voor hen gezocht, cursussen ondersteund, sociale en psychologische ondersteuning geboden en hen ook laten zien hoe ze weer structuur kunnen aanbrengen in een leven dat uit elkaar is gevallen.
De Hongaarse samenleving heeft de laatste tijd laten zien dat kinderbescherming haar na aan het hart ligt, waarbij het lot van kinderen in staatszorg een van de moeilijkste aspecten is, een taak waar geen enkel systeem tot nu toe echt goed mee is omgegaan. Tegenwoordig komen steeds meer mensen in actie voor een jongere, voor een moeilijk lot, voor een menselijk verhaal. Maar het is niet altijd voor één persoon om al het goede tegelijk te doen, vooral als we verandering op systeemniveau willen bereiken.
Nu vragen we de gemeenschap om niet alleen achter één verhaal te staan, maar ook achter een werkend model. Een model dat niet probeert om momentane crises op te lossen, maar om mensenlevens weer op te bouwen.
Want kinderbescherming mag niet ophouden wanneer een jongere achttien wordt.
Het echte leven begint vaak pas dan pas echt.
En wij zien dat als er naast deze jongeren volwassenen zijn die ze durven te vertrouwen, die hun hand vasthouden en hen zelfs de eenvoudigste dingen leren – hoe ze hun geld moeten verdelen, hoe ze zaken moeten regelen, hoe ze orde om zich heen moeten houden, hoe ze een dagindeling moeten opstellen, hoe ze zich op een werkplek moeten gedragen – dan zijn ze zeker in staat om een nieuw leven te beginnen.
Velen van jullie denken nu: daar zijn de nazorginstellingen voor. Dat klopt, maar er zijn maar heel weinig plaatsen voor mannen, de opname vindt pas plaats na een overgangsperiode en er zijn nog maar heel weinig enthousiaste en empathische professionals. Ze zijn er wel, maar er zijn er veel te weinig.
In december zijn de eerste bewoners in onze huurwoningen getrokken.
Vandaag zijn ze met 19. De meesten werken en studeren. Sommigen zijn op hun werk gepromoveerd. Sommigen volgen al hun tweede opleiding. Sommigen voeden hun eigen kind op in stabiele omstandigheden. Sommigen zijn een weg ingeslagen waarvan iedereen vroeger zei: onmogelijk, en nu werken ze, zijn ze creatief en worden ze steeds zelfstandiger.
Onder onze 'kinderen' bevinden zich slachtoffers van ernstige misdrijven, jongeren die schade hebben opgelopen in het jeugdbeschermingssysteem, en betrokkenen bij de zaken in de Bicskei- en Szőlő-straat. Velen zijn zelf al ouders.
Wij vinden hun anonimiteit en menselijke waardigheid belangrijk. We gebruiken hen niet als reclamefiguren. We zetten hen niet in de etalage. Alleen degenen die dit uit eigen beweging accepteren, worden met naam en gezicht aan het publiek bekendgemaakt.
We zijn nu op een keerpunt aangekomen.
De stichting wordt momenteel gereorganiseerd. Terwijl we zes actieve huizen hebben en 19 bewoners, wier leven en stabiliteit voor ons voorop staan, zijn onze wegen met het vorige driemansbestuur gescheiden en is de vorming van een nieuw bestuur begonnen. Om een dergelijke verantwoordelijkheid op ons te nemen, moeten we echter zien dat de organisatie de aangegane, lopende taken op een duurzame en werkbare manier kan uitvoeren.
In de komende weken willen we eerlijk nagaan of er voldoende maatschappelijke steun is voor dit werk, waarop we ook op lange termijn met zekerheid kunnen bouwen.
Daarom starten we nu een campagne.
Niet omdat we denken dat we iedereen kunnen helpen.
Maar omdat we geloven dat we zoveel mogelijk mensen een echte kans op een beter leven kunnen bieden.
En omdat we geloven dat we samen een echte toekomst kunnen opbouwen.
We bestaan binnenkort een jaar. Nu gaat de deur open waarachter subsidiemogelijkheden, algemeen nut en binnenkort de mogelijkheid om 1%-donaties te ontvangen op ons wachten. Maar tot die tijd kan maatschappelijke samenwerking dit initiatief dragen.
De komende twee weken willen we zien of jullie vinden dat wat we doen goed is en of de steun voor wat we ons hebben voorgenomen sterk genoeg is om er op de lange termijn op voort te bouwen.
