"Hallo,

ik ben Afnan Abed uit Palestina, uit het belegerde Gaza. Ik heb een klein gezin. Mijn broers en zussen en ik waren wezen omdat de Israëlische bezettingsmacht mijn vader heeft vermoord toen we nog kinderen waren.

Mijn moeder, Mervat, werd weduwe op haar achtentwintigste.

Ze wijdde haar hele leven aan het opvoeden en onderwijzen van ons, en het voorzien in onze behoeften.

Door de jaren heen heeft mijn moeder, als gevolg van de ontberingen van het leven, de bloedige oorlog en het gebrek aan medische zorg, hepatitis, een hernia en diabetes ontwikkeld. Deze aandoeningen hebben haar gezondheid en ogen aangetast, waardoor haar gezichtsvermogen geleidelijk verzwakte totdat dit leidde tot staar in het centrum van haar gezichtsveld als gevolg van schade aan de bloedvaten in haar netvlies.

"Mijn moeder" is onze enige steun en verzorgster in dit leven, en ze is de dierbaarste persoon die we hebben. We maken ons grote zorgen om haar omdat haar toestand met de dag verslechtert.

Ze heeft dringend een operatie in het buitenland nodig om haar gezondheid en haar gezichtsvermogen terug te krijgen, wat het kostbaarste is dat een mens heeft.

Het gaat niet alleen daarover. 

Door de bloedige oorlog die we hebben doorstaan, leven we in moeilijke omstandigheden waarin de meest elementaire levensbehoeften ontbreken. Jaren van hard werken en inspanningen werden in een oogwenk tenietgedaan toen de oorlog ons huis voor de tweede keer volledig verwoestte. De eerste keer was tijdens de oorlog van 2021 en de tweede keer was dit jaar, tijdens de oorlog van 2023-2024.

Op 13 oktober 2023 werden we gedwongen ons huis te ontvluchten en van het noorden naar het zuiden van de Gazastrook te trekken om aan de dood te ontsnappen.

Dit is het moeilijkste wat een mens kan meemaken: ons huis verlaten en geen onderdak vinden, waardoor we gedwongen zijn een tent op te zetten die ons niet beschermt tegen de zomerse hitte of de winterse kou.

Het doet me veel verdriet u te moeten melden dat ik mijn masteropleiding, die ik altijd al had willen volgen aan de Al-Aqsa Universiteit in Gaza, niet heb kunnen afmaken.

De oorlog heeft ons letterlijk teruggebracht naar nul: zonder onderdak, zonder toekomst, zonder mogelijkheid om mijn moeder te laten behandelen en zonder bron van inkomsten om dit alles te ondersteunen.

Ik schrijf u met een hart vol hoop. Ik vraag u om mijn zieke moeder, die dringend behandeling nodig heeft, een handje te helpen en ons te helpen ons huis weer op te bouwen, het enige huis dat we bezitten.

Uw hulp en donaties, hoe klein ook, zullen een verschil maken in ons leven en bijdragen aan het herstel van ons leven.

Ik reken op uw vrijgevigheid en medeleven, en ik zou niemand in deze wereld toewensen wat ons is overkomen.

Dankbaar! Bedankt voor uw tijd en steun.

Deel de link alstublieft."

Afnan

"Hallo

Ik ben Afnan Abed uit Palestina, uit het belegerde Gaza. Ik heb een klein gezin. Mijn broers en ik zijn wees geworden omdat de Israëlische bezetting mijn vader heeft vermoord toen we nog kinderen waren

Mijn moeder "Mervat" werd weduwe op haar achtentwintigste

en heeft haar hele leven gewijd aan onze opvoeding, ons onderwijs en het voorzien in onze behoeften

Maar met het verstrijken van de jaren, de ontberingen van het leven, de bloedige oorlog waaraan we zijn blootgesteld en het gebrek aan medische zorg, kreeg mijn moeder hepatitis, een hernia en diabetes. Dit had gevolgen voor haar gezondheid en haar ogen, waardoor haar gezichtsvermogen geleidelijk verslechterde, totdat ze in het oogcentrum blind werd verklaard vanwege schade aan de bloedvaten in het netvlies

"Mijn moeder" is onze enige steun en onze kostwinner in dit leven, en ze is het kostbaarste wat we hebben. We maken ons grote zorgen om haar, omdat haar toestand met de dag verslechtert.

Ze heeft dringend operaties in het buitenland nodig om haar gezondheid en haar gezichtsvermogen, het kostbaarste wat een mens bezit, terug te krijgen.

Daar bleef het niet bij

Door de bloedige oorlog die we hebben meegemaakt, leven we in moeilijke omstandigheden, waarin het aan de meest elementaire levensbehoeften ontbreekt. Jaren van hard werken en inspanningen zijn in een oogwenk tenietgedaan toen de oorlog ons huis voor de tweede keer volledig verwoestte. De eerste keer was tijdens de oorlog van 2021 en de tweede keer tijdens de oorlog van 2023-2024

Op 13 oktober 2023 werden we gedwongen ons huis te ontvluchten en vanuit het noorden naar het zuiden van de Gazastrook te trekken om aan de dood te ontsnappen

Dit is het moeilijkste wat een mens kan meemaken: je huis verlaten en geen onderdak vinden, zodat je gedwongen bent een tent op te zetten die je niet beschermt tegen de hitte van de zomer of de kou van de winter, om daarin te kunnen zitten.

Ik voel me erg verdrietig als ik u vertel dat ik mijn masteropleiding, waar ik altijd van gedroomd heb, aan de Al-Aqsa Universiteit in Gaza niet heb kunnen afmaken

De oorlog heeft ons letterlijk teruggebracht naar het nulpunt: geen onderdak, geen mogelijkheid om mijn moeder te laten behandelen en geen bron van inkomsten om dit alles te ondersteunen.

Ik schrijf u met een hart vol hoop en verlangens. Ik vraag u om een helpende hand te reiken aan mijn zieke moeder, die dringende medische zorg nodig heeft, en ons te helpen bij de wederopbouw van ons huis, het enige dat we hebben.

Uw hulp en donaties, hoe klein ook, zullen een verschil maken in ons leven en bijdragen aan het herstel van ons leven.

Ik reken op uw vrijgevigheid en medeleven en ik zou niemand in deze wereld toewensen wat ons is overkomen.

Ik ben u dankbaar! Bedankt voor uw tijd en uw steun aan ons...

Deel alstublieft de link.