Ég heiti Rudolf Kutas og er ellilífeyrisþegi. Ég flutti frá Búdapest til þorpsins Átány fyrir 16 árum. Á þeim fáu vikum sem ég var hér fór ég að kynnast lífsaðstæðum Róma-minnihlutahópsins. Ég byrjaði að vinna með börnunum, ég breytti sumareldhúsinu í sameiginlegt rými. Eftir skóla komu börnin glöð til mín. Saman hjálpuðumst við að klára heimavinnuna sem þeim var gefin þann daginn og svo spiluðum við. Borðspil, perlugerð, handverk, garðleikir o.s.frv. Því miður kom stjórnmálin inn í, því borgarstjórinn hótaði foreldrum barnanna að ef þau kæmu til mín fengju börnin þeirra ekki opinbera vinnu. Þannig að því miður misstu börnin stöðugt af sameiginlegum athöfnum. Þá þorðu þau ekki að koma lengur. Maki minn og ég fundum tækifæri til að vinna með þeim. Slík tilefni voru til dæmis páskarnir þegar við skipulögðum eggjaleit fyrir þau, eða Barnadagskeppnina, sem, eftir samráð við forstöðumann menningarmiðstöðvarinnar, var ekki leyfð í garði menningarmiðstöðvarinnar, en borgarstjórinn leyfði það ekki. Svo, byggt á skriflegri beiðni minni, sem hann undirritaði, vorum við neydd til að skipuleggja þetta á endurnýttum sorphaug þorpsins. Ég gæti skrifað lengi um allt sem ég reyndi að hjálpa litlu krökkunum sem búa hér, en eins og er er lífsviðurværi þeirra stærsta vandamálið. Stundum get ég fengið fötin þeirra með framlögum, en ég get ekki raunverulega bætt lífsgæði þeirra með þessu. Af þeirri upphæð sem þið sendið vil ég fyrst og fremst styðja börnin með því að fara með þau á staði þar sem þau verða fyrir áhrifum af öðrum umhverfisáhrifum, sem mun þróa sjálfsvitund þeirra. Auðvitað ætti einnig að úthluta ákveðinni upphæð fyrir mat, því foreldrar þeirra hafa ekki reglulegar tekjur, og þess vegna eru þau stundum án matar í marga daga. Ennfremur skapandi samfélagsuppbyggingarstarfsemi sem skapar samheldið samfélag fólks sem vill lifa öðruvísi lífsgæðum sem fullorðnir.

Þetta er stórt vandamál og ég vil biðja þig um aðstoð við þetta.

Rúdolf landkönnuðurinn

Átány Árpád Vezér Street 6.

+36 30 140 1920