Ég lifi með alvarlegum sjúkdómi sem takmarkar daglegt líf mitt verulega. Ég eyði miklum tíma heima, oft einangraður frá umheiminum, en ég ætti að vera að lifa virkasta ár lífs míns. Ljósmyndun væri fyrir mig ekki hlutur eða áhugamál, heldur tækifæri.

Myndavél myndi hjálpa mér að finna tilgang og merkingu í dögunum mínum aftur. Ég gæti skapað jafnvel þótt ég sé líkamlega ófær um að hreyfa mig eða stunda íþróttir. Að taka myndir myndi hjálpa mér að tjá tilfinningar mínar, vinna úr sársaukanum og einangruninni og beina athygli minni frá veikindunum.

Þegar ég hef styrk til þess, myndi ljósmyndun hvetja mig til að komast út úr íbúðinni, jafnvel í stuttan tíma. Þetta myndi ekki aðeins bæta andlegt ástand mitt, heldur einnig gefa mér aftur eitthvað af því frelsi sem veikindin höfðu tekið frá mér.

Fyrir mér væri myndavélin tæki til sjálfstjáningar, til að halda áfram á lækningabrautinni og ekki bara til að lifa af hversdagsleikann, heldur til að finna merkingu í honum á ný.

Ég lifi með alvarlegum sjúkdómi sem takmarkar daglegt líf mitt mjög. Ég eyði miklum tíma heima, oft einangraður frá umheiminum, á árum þegar ég ætti að vera að lifa virku og innihaldsríku lífi. Fyrir mig væri ljósmyndun ekki bara áhugamál eða hlutur, heldur raunverulegt tækifæri.

Myndavél myndi hjálpa mér að finna tilgang og hvatningu aftur. Jafnvel á dögum þegar ég er líkamlega ófær um að fara út eða taka þátt í íþróttum, myndi ljósmyndun leyfa mér að skapa eitthvað þýðingarmikið. Að taka myndir myndi hjálpa mér að tjá tilfinningar mínar, vinna úr sársauka og einangrun og beina athygli minni frá veikindum mínum.

Þegar kraftar mínir leyfa, myndi ljósmyndun einnig hvetja mig til að fara að heiman, jafnvel þótt það væri bara í stuttan tíma. Þetta myndi styðja við andlega heilsu mína og hjálpa mér að endurheimta frelsistilfinninguna sem veikindi mín höfðu tekið frá mér.

Fyrir mér væri myndavél tæki til sjálfstjáningar, lækninga og endurbyggingar lífs sem er ekki eingöngu skilgreint af veikindum, heldur af sköpunargáfu og von.

Ég bý við alvarlegan sjúkdóm sem takmarkar daglegt líf mitt að miklu leyti. Ég eyði wiele czasu w domu, często odizolowany od świata, w okresie życia, kóry powien być aktywny og płęn możyniewski. Ljósmyndir eru ekki af minni áhugamáli og áhugamál, ekki síður.

Aparat fotograficzny pomógłby mi odnaleźć sens i motivationę. Nawet w dnienie, gdy fizycznie nie jestem w Stanie wychodz z domu lub uprawiać sportu, fotografia pozłowaby mi twowryć coś whartyowego. Robienie zdjęć zajloby mi izraćać emocje, radzić sobie z bólem og izolacją oraz oderwać myśli od środony.

W dni, gdy starczy mi sill, ljósmyndir motywowałaby mnie tąże do wyża z domu, nawet na krótky czas. Wpłynęłoby to pozytywnie na moje zdrowie psychiczne i złołoby mi odzyskać poczucie łówności, kóry odebrała mi choroba.

Tæki fyrir innri lækningu eða til að byggja upp líf, sem er ekki eingöngu skilgreint af veikindum, heldur af sköpunargáfu og von.