Ola, somos María de Fátima e Carlos Eduardo, de Brasil, actualmente vivindo en Portugal.

En 2022, decidimos adoptar un neno, xa que os nosos dous primeiros fillos xa marcharan da casa e formaran as súas propias familias.

Durante o proceso de adopción, atopámonos coa posibilidade de adoptar catro nenos en lugar dun, porque as dúas nenas e os dous nenos que nos presentaron eran irmáns biolóxicos. Isto levou ao xuíz a decretar que eses nenos só poderían ser adoptados por unha persoa ou persoas que os manteñan xuntos. Noutras palabras, os nenos só sairían do albergue social onde se aloxaban xuntos.

Cando coñecemos aos nenos por primeira vez, o que ocorreu no refuxio onde estaban, a nena Gabrieli mirou inmediatamente a Fátima e díxolle: "Mamá, tardaches tanto en vir buscarme".

Aquel día, despois de chorar copiosamente mentres abrazabamos os catro nenos, decatámonos de que o seu destino estaba selado. Íamos levar para casa os nosos novos fillos, Vitória, Angelo, Gabrieli e Carlos, que tiñan 10, 8, 6 e 3 anos, respectivamente.

Os desafíos de criar fillos pequenos son enormes, dende o lado psicolóxico/emocional, pasando pola pesada carga financeira, ata o espiritual. Non obstante, todo vai ben, cos nenos sans, crecendo e adaptándose adecuadamente á vida coa súa nova familia.

Os desafíos chegan e supéranse. Aquí é onde contamos coa solidariedade de quen le esta breve descrición. Necesitamos axuda para atender mellor as necesidades materiais diarias dos nenos, como unha mellor alimentación, atención médica e custos educativos. Aquí, onde vivimos, recibimos apoio da comunidade, como roupa e certos alimentos procedentes directamente das granxas dos portugueses que nos admiran e están encantados cos nenos. Pero aínda queda moito por facer no longo camiño de construír e manter unha familia numerosa. Grazas.