Ola boa xente, chámome Alexandru, son de Romanía, teño 27 anos e estou a pasar por un momento moi difícil da miña vida. A miña moza está embarazada en 6 meses, terei un neno e preciso a vosa axuda.

O ano pasado, en outubro, fun traballar a Alemaña porque aquí estabamos a pasar moitas cousas mal e decidín ir aforrar algo de diñeiro para poder poñernos en marcha e, se todo vai ben, poder asegurar un futuro. Pero, por desgraza, non foi tan sinxelo como pensaba. Atopei traballo nun almacén de etiquetaxe de roupa. Non sabía alemán, alí o alemán non era obrigatorio. Chamei, falei e pareceu que todo estaba ben. A persoa coa que falara era amable e con sentido común. Faláramos de todo e pareceume que todo estaba ben. Tamén me pagou o transporte. Tamén me ofreceu 50 € á semana pola comida, diñeiro retirado do meu primeiro soldo. Non tiña tanto diñeiro para poder xestionalo. Quedei moi contenta. Cheguei alí o luns pola mañá. Aloxáronme nun aloxamento onde había compañeiros de Romanía. Foi perfecto. Tiña con quen falar. Eran persoas tranquilas, con sentido común e respectuosas. A persoa coa que falara chamoume á mañá seguinte, tiña que empezar a traballar, a primeira semana foi bastante ben, acostumeime ao traballo, ía ben, estaban contentos comigo, incluso me ofreceron 50 € pola comida. Despois de dúas semanas, os xefes de alí comezaron a portarse mal comigo, dificultáronme o traballo, berraban, nin sequera me ofreceron cartos, polo menos quedei sen cartos, tiven sorte de que os meus compañeiros cos que me aloxaba no apartamento me invitaron a comer con eles na mesa e viron que se estaban portando mal, eu facía todo o posible no traballo para ser feliz pero en van, foi así durante un mes ata que decidiron botarme fóra e sen pagar o transporte, quedei na rúa sen cartos, non sabía que facer, non tiña cartos, non tiña comida, nada, intentei atopar outro sitio pero en van nin sequera sabía falar alemán para poder arranxarme, as autoridades alemás non me axudaron con nada, despois de dous días de estar na rúa moi cansada porque non durmira nin comera decidín intentar volver ao meu país en tren. Foron os peores días da miña vida. Saín de Frankfurt en cada estación da que baixaba ninguén me entendía. Traducín por teléfono e expliquei o que me pasara pero a ninguén lle interesou. Recibín dúas multas ata Múnic, os outros non me puxeron ningunha. Tiven sorte. En Múnic atopei un tren a Austria. En Salzburgo veu a policía aduaneira e fixéronme o mesmo con todas as multas e sacáronme do tren. Iso foi o que me pasou ata que cheguei a casa. Recibín polo menos 8 ou 9 multas, non as recordo. Pasei 4 días na estrada. Despois dun tempo, empezaron a chegarme as multas a casa, eran multas penais, denunciáranseme. Por favor, axúdenme a pagarlles o máximo que poidan, para recadar cartos, son grandes sumas que non podo pagar, a nosa familia non pode axudarnos con nada, apenas poden xestionar, intentei atopar unha solución para pagar pero foi en balde, a miña moza está embarazada, non traballa desde hai 2 meses, iso é todo por min e non teño ningunha solución, isto resultoume útil e decidín recorrer a vostedes, o valor das multas ronda os 6.000 €, non teño onde pagalas e se non as pago, virán e meteránme no cárcere, non podo deixar ao meu fillo e á miña muller sós. Apelo á súa clemencia. Grazas.