Crecín sen o meu pai e nunha familia completamente disfuncional. Desde pequena, prometinme a min mesma que sería diferente, que non deixaría que o meu pasado definise quen son nin quen quero chegar a ser. Traballei arreo toda a miña vida para construír un futuro mellor. Loitei contra todas as dificultades e finalmente logrei abrir un pequeno restaurante, algo do que estaba moi orgullosa.

Entón coñecín ao meu marido. Ao principio, todo parecía perfecto. Eramos felices, casamos e tivemos os nosos fillos. Pero co tempo, as cousas cambiaron. El volveuse controlador, fíxose cargo do restaurante que eu construíra coas miñas propias mans e deixoume atrapada na casa cos nosos fillos. Non podo volver ao traballo e non podo deixar a tantos nenos pequenos sós. O peor de todo é que se volveu violento e agora síntome completamente atrapada.

Nunca quixen riqueza nin luxos; o único co que soñaba era cunha vida sinxela nun fogar pequeno cos meus fillos, facendo un traballo honesto e axudando aos demais. Pero arrebatáronme os meus plans. Xa nada me pertence, nin sequera o negocio que creei. El contrólao todo e eu non teño voz.

Con gran pesar, estou pedindo axuda. Non quero cousas materiais. Só quero unha oportunidade, unha oportunidade para comezar de novo nun lugar seguro, cos meus fillos, lonxe do medo e do control. Quero reconstruír as nosas vidas con dignidade e paz.

Se cadra é só unha esperanza fráxil, pero creo que alguén pode entender ou pode axudarnos a atopar un camiño a seguir. Grazas por ler un anaco da miña historia.