Iris é unha nena marabillosa de 4 anos e unha nena moi desexada e agardada. Co paso dos anos, desde que encheu os nosos corazóns e as nosas vidas, notamos que ten algúns elementos de autismo, pero custábanos pensar que puidese ter autismo. Non obstante, hai 3 meses animamonos e decidimos ir a un especialista para ver por que non ten todas as adquisicións, incluída a linguaxe que debería ter a esta idade. Diagnosticáronlle autismo moderado. Dixéronnos que é unha nena intelixente, que non hai dúbida de retraso mental e que ten unha gran oportunidade de poder desenvolverse na sociedade, isto é realmente unha contradición. Leva lendo desde os 3 anos, en romanés e inglés, aínda que só falaba unhas poucas palabras. Levamos dous meses facendo terapia (grazas a Deus, tivemos a oportunidade e a sorte de beneficiarnos de sesións gratuítas, pero non se sabe se por un período ilimitado) e está progresando extraordinariamente ben. É moito máis faladora, activa e atenta. Dou grazas a Deus por iso. Non obstante, debido á nosa situación económica, estivemos ausentes unhas cantas veces. O meu único desexo é ver á miña filla ben e dóeme o corazón cando vexo que non lle podo dar unha oportunidade porque non tiña cartos para viaxar. O que quero é poder estar tranquila de que nunca perderemos as sesións que ela leva tempo agardando (porque sempre está desexosa de ir "xogar" coas nenas) e que son moi importantes para a súa recuperación. Agradezo calquera contribución, por pequena que sexa.