Se estás a ler estas liñas, probablemente sexa porque a túa vida se cruzou coa de Fabry, ou quizais esteas aquí por algunha coincidencia, e nunca o coñeciches.

Meu marido deixounos hai uns días, despois de vivir cunha enfermidade diagnosticada hai uns anos, cando as nosas fillas xa naceran. Malia a forza, a incrible vitalidade e a alegría que sempre o distinguiron, a enfermidade arrebatounos inxusta e prematuramente, deixando un baleiro que nada nin ninguén poderá encher xamais nas vidas de todos os que compartiron a súa vida e o amaron.

Pero Fabry non deixou atrás desesperación, senón ganas de vivir, de mirar cara ao futuro. Deixounos tenacidade e coraxe, porque el foi todo isto, e eu quero seguir adiante o que fomos, o que el foi, para min e para as nosas fillas.

É con estes sentimentos, pero tamén con extrema humildade e dignidade, que decidín lanzar esta recadación de fondos. Cun só ingreso e as miñas fillas aínda pequenas, sei que o camiño será longo, certamente cheo de alegría, pero tamén inevitablemente difícil. É impensable para min seguir pagando a hipoteca actual, pero con 40.000 € e algo de esforzo, podería conseguir baixar os pagos a un nivel asumible e conservar a nosa casa actual. Un soño? Quizais. Pero díxenme a min mesma que tiña que intentalo.

Agradezo sinceramente a calquera persoa que poida facer unha doazón, mesmo de forma anónima, ou mesmo simbolicamente. Tamén lles dou as grazas a aqueles que se tomaron o tempo de ler estas poucas liñas, porque mesmo que non poidan ou non queiran doar, espero que poidan atopar esperanza, confianza ou inspiración, como a que eu recibín ao ler tantas historias tristes, todas unidas polo extraordinario desexo de "superalo".