Γεια σου, είμαι η Μπάρμπαρα. Όπως μπορείς να διαβάσεις από τον τίτλο, ο μοναδικός σκοπός αυτής της εκστρατείας συγκέντρωσης χρημάτων είναι να μπορέσω να ξαναρχίσω τις σπουδές μου. Είμαι 33 ετών, έχω μια δουλειά με μισθό λίγο πάνω από 1.300 ευρώ το μήνα και ζω με τον σύντροφό μου. Καταφέρνουμε να βγάζουμε τα έξοδα μας στο τέλος του μήνα, αλλά με το ζόρι, όπως πολλοί της γενιάς μου, ή μάλλον, όπως πολλοί. Με μεγάλωσε μια χήρα μητέρα σε ένα κοινωνικό σπίτι, δεν μου έλειψε ποτέ τίποτα και κάναμε και οι δύο ό,τι μπορούσαμε.

Άρχισα να δουλεύω όταν ήμουν 16 ετών, ενώ παράλληλα φοιτούσα στο λύκειο. Στη συνέχεια, συνεχίζοντας να εργάζομαι, προσπάθησα να φοιτήσω στο κρατικό πανεπιστήμιο, φωτοτυπώντας τα βιβλία για να εξοικονομήσω χρήματα και κατά κάποιον τρόπο τα έβγαζα πέρα με τα έξοδα, αλλά τα προγράμματα σπουδών δεν μου ταίριαζαν και η δουλειά δεν μου άφηνε πολύ περιθώριο... έτσι έπρεπε να σταματήσω, ελπίζοντας ότι στο μέλλον θα μπορούσα να έχω περισσότερα και να ξαναρχίσω να κυνηγάω τα όνειρά μου.

Όταν ήμουν λίγο μικρότερη, έλεγα στον εαυτό μου, για πολλά πράγματα, «όταν μεγαλώσω και γίνω ανεξάρτητη, θα μπορώ...» και αντίθετα δεν ήταν έτσι και δεν θα είναι. Ακόμα δεν είχα συνειδητοποιήσει ότι οι προσπάθειες δεν ανταμείβονται πάντα.

Ακόμα και τώρα, το να σπουδάσω αυτό που επιθυμώ είναι ένα προνόμιο που δεν μπορώ να αντέξω οικονομικά.

Γράφω αυτή την αγγελία επειδή είμαι δυστυχισμένη, αλλά θα ήθελα να αλλάξω αυτή την κατάσταση, θέλω να δώσω μια νέα τροπή στη ζωή μου, αλλά δεν έχω τα μέσα για να το κάνω.

Θα ήθελα να φοιτήσω στην Ακαδημία Καλών Τεχνών του Σαν Ρέμο, η οποία άνοιξε παράρτημα και στο Μιλάνο, και συγκεκριμένα στο τμήμα «Graphic Design».

Τα δίδακτρα κοστίζουν 7400 ευρώ ετησίως.

Ακόμα και αν ζητούσα βοήθεια από τη μητέρα μου (η οποία, παρεμπιπτόντως, υποβάλλεται σε χημειοθεραπεία και, ειλικρινά, δεν τολμώ) και από τον σύντροφό μου (ο οποίος με έχει πάντα υποστηρίξει σε όλα, αλλά δεν θέλω να συνεχίσω να του γίνομαι βάρος), δεν θα φτάσω ούτε στο μισό του ποσού, χωρίς να υπολογίζω τα επιπλέον έξοδα (τα ταξίδια, επειδή μένω στην επαρχία του Λόντι, τα υλικά, τα βοηθητικά εργαλεία...)

Δεν ξέρω αν αυτό είναι ένας βάσιμος λόγος για να ζητήσω χρήματα από ξένους, πιθανώς υπάρχουν πιο επείγουσες υποθέσεις που αξίζουν προσοχή, πιθανώς κανείς δεν θα διαβάσει την αγγελία μου ή ίσως σε όσους το κάνουν θα φανεί κάτι γελοίο και ασήμαντο στα μάτια των εξωτερικών παρατηρητών. Σας διαβεβαιώνω όμως ότι για μένα, που κάθε μέρα αντιμετωπίζω τη ζωή που δεν θέλω, ικανοποιούμενος από κάθε άποψη, είναι εξαιρετικά οδυνηρό και δεν είμαι καν σε θέση να περιγράψω πόσο σημαντική είναι η δυνατότητα πρόσβασης σε μια πιθανή νέα ζωή, χωρίς να χρειάζεται να παλεύω πάντα με νύχια και δόντια για να καταλήξω τελικά να παίρνω το ελάχιστο ή τίποτα.

Αν θέλεις, αν σου φαίνεται ότι αξίζει να μου δώσεις ένα χέρι βοηθείας, σου ζητώ μια συνεισφορά και ακόμα κι αν απλώς σταμάτησες να ακούσεις αυτά που είπα, την ιστορία μου, σε ευχαριστώ, με κάνεις να νιώθω λίγο λιγότερο μόνη.