Βοηθήστε μας να ξαναχτίσουμε τη ζωή μας, αφού χάσαμε τα πάντα

Γεια σας, το όνομά μου είναι Jacqueline και σας απευθύνομαι με βαριά καρδιά για λογαριασμό της οικογένειάς μου – του συντρόφου μου Marcus, της μικρής μας κόρης Ciara και εμένα.

Ποτέ δεν φανταστήκαμε ότι θα βρεθούμε σε αυτή τη θέση, αλλά σήμερα, πραγματικά δεν έχουμε άλλη επιλογή από το να ζητήσουμε βοήθεια.

Το όνειρό μας μετατράπηκε σε εφιάλτη

Είμαστε μια οικογένεια που αγαπάει βαθιά τα ζώα - και τα σκυλιά αποτελούν ένα τεράστιο μέρος της ζωής μας. Το 2022, μου δόθηκε η ευκαιρία να ανοίξω ένα franchise βασισμένο σε αυτό το πάθος. Φαινόταν τέλειο: ένα καλά παρουσιασμένο concept, ισχυρή υποστήριξη από τους ιδιοκτήτες και υποσχέσεις ότι μέσα σε λίγους μόνο μήνες θα μπορούσα να προσλάβω προσωπικό και να κερδίζω μισθό.

Έδωσα τα πάντα για να πετύχει.

Το κατάστημά μου γνώρισε απίστευτη επιτυχία - με πωλήσεις σχεδόν διπλάσιες από αυτές των ίδιων των ιδιοκτητών της αλυσίδας. Αλλά πίσω από τα παρασκήνια, κάτι δεν πήγαινε καλά.

Δούλευα 360 ώρες κάθε μήνα. Δεν έβλεπα φίλους ή οικογένεια. Παρά την επιτυχία, δεν μπορούσα να πάρω μισθό. Δεν μπορούσα να προσλάβω προσωπικό. Και σιγά-σιγά έγινε σαφές - μας είχαν παραπλανήσει. Οι υποσχέσεις που μας δόθηκαν δεν ήταν ποτέ αληθινές.

Όταν μίλησα, όλα άλλαξαν

Μετά από πάνω από ένα χρόνο αγώνων, αντιμετώπισα τους ιδιοκτήτες της αλυσίδας. Αντί να αναλάβουν την ευθύνη για την κατάσταση, όλα άλλαξαν από τη μια μέρα στην άλλη. Ήξεραν ότι είχα καταλάβει τα ψέματά τους – στράφηκαν εναντίον μου και έγιναν κακοί. Άρχισαν να με παρενοχλούν, σταμάτησαν να προμηθεύουν προϊόντα και δημιούργησαν ψεύτικους κανόνες που ίσχυαν μόνο στο κατάστημά μου – και αφού οι κανόνες ήταν αδύνατο να τηρηθούν, μου έστελναν προειδοποιήσεις για να με διώξουν από την αλυσίδα. Η ζωή μας άλλαξε και ξαφνικά νιώσαμε σαν να βρισκόμασταν σε μια φυλακή από την οποία δεν μπορούσαμε να βγούμε. Έπρεπε να δουλεύουμε και να διατηρούμε ένα φιλικό πρόσωπο απέναντι στους πελάτες μας, ενώ παράλληλα έπρεπε να αντιμετωπίζουμε τις παρενοχλήσεις των ιδιοκτητών της αλυσίδας πίσω από τα παρασκήνια. Δεν μπορούσαμε απλά να πουλήσουμε την επιχείρησή μας (οι ιδιοκτήτες μας είπαν ότι δεν θα δέχονταν κανέναν αγοραστή του καταστήματός μας στην αλυσίδα, και ακόμα κι έτσι δεν θα το πουλούσαμε ποτέ για να αφήσουμε κάποιον άλλο να περάσει αυτό που περάσαμε εμείς) και δεν μπορούσαμε να τα παρατήσουμε λόγω όλων των λογαριασμών που έπρεπε να πληρωθούν στην εταιρεία μου. Έπρεπε να συνεχίσουμε χωρίς να έχουμε καμία ιδέα για το πώς θα ήταν το μέλλον.

Το σημείο καμπής

Κατά τη διάρκεια όλων αυτών, ήμουν έγκυος στην κόρη μας. Μετά από τέσσερα χρόνια που πιστεύαμε ότι ίσως δεν θα αποκτούσαμε ποτέ παιδιά, αυτή ήταν το θαύμα μας. Αλλά η εγκυμοσύνη μου επισκιάστηκε από το συνεχές άγχος, τον φόβο και την παρενόχληση. Φοβόμασταν συνεχώς ότι ίσως την χάσουμε λόγω του άγχους που ανέπτυξα από τις συνεχείς απειλές και παρενοχλήσεις.

Είχαμε επενδύσει πολλά χρήματα σε αυτό και δεν μπορούσα απλά να τα παρατήσω, συνέχισα να δουλεύω για να κρατήσω τη δουλειά ζωντανή. Ο Μάρκους με είδε να καταρρέω και έκανε ό,τι μπορούσε για να με βοηθήσει. Απομακρύνθηκε από τη δική του εταιρεία για να με βοηθήσει να σώσω τη δική μου. Παραλίγο να χάσει την εταιρεία του, και μέχρι σήμερα δεν έχει ακόμα ανακάμψει.

Τόσο εγώ όσο και ο Μάρκους πιέσαμε τους εαυτούς μας για να σώσουμε τα πάντα περισσότερο από ό,τι έπρεπε, και όταν οι ιδιοκτήτες μου έστειλαν τελικά μια τρίτη προειδοποίηση (επειδή δεν απάντησα στο email τους μέσα σε 1 ώρα) - όλα σκοτείνιασαν. Δεν μπορούσα να λειτουργήσω, δεν μπορούσα να μιλήσω στους πελάτες και ο γιατρός μου με ανάγκασε να απομακρυνθώ από την επιχείρησή μου. Με τη βοήθεια των ανθρώπων γύρω μας κατάφερα να βρω κάποιους που μπορούσαν να φροντίσουν το κατάστημά μου ενώ εγώ αναρρώνα, αλλά όταν οι ιδιοκτήτες της αλυσίδας άρχισαν να τους παρενοχλούν και αυτούς, δεν είχα άλλη επιλογή από το να κλείσω προσωρινά το κατάστημά μου.

Τι χάσαμε

Το συμβόλαιό μου ανέφερε ότι μπορούσα να κλείσω προσωρινά το κατάστημά μου λόγω ασθένειας, αλλά οι ιδιοκτήτες δεν ενδιαφέρθηκαν. Περίμεναν μέχρι την ίδια μέρα που γέννησα την κόρη μου για να μου στείλουν ένα μήνυμα κειμένου στο προσωπικό μου τηλέφωνο ότι θα με μηνύσουν για 50.000 δολάρια επειδή έκλεισα το κατάστημά μου. Η μέρα, που θα έπρεπε να είναι η πιο ευτυχισμένη της ζωής μας, μας στερήθηκε. Αυτή η μέρα μετατράπηκε από χαρά σε φόβο, άγχος και θλίψη. Ο Μάρκους μου είπε να επικεντρωθώ στο μωρό και προσπάθησε να αντιδράσει νομικά, αλλά του έλεγαν συνεχώς το ίδιο πράγμα: δεν είχαμε καμία ελπίδα απέναντι σε ανθρώπους με πολύ μεγαλύτερους οικονομικούς πόρους. Οι ιδιοκτήτες της αλυσίδας μας ανάγκασαν να αποχωρήσουμε από την αλυσίδα, να χάσουμε την άδεια franchise (για την οποία πληρώσαμε πολλά χρήματα) και να αδειάσουμε το κατάστημά μας από σχεδόν τα πάντα. Για αυτό απέσυραν την αγωγή. Ωστόσο, χάσαμε τα πάντα.

Τελικά, επένδυσα σχεδόν 200.000 δολάρια στην επιχείρηση. Κατάφερα να πουλήσω το άδειο κατάστημά μου και τα εναπομείναντα αποθέματα για 45.000 δολάρια, και έμεινα με χρέος 160.000 δολαρίων.

Πού βρισκόμαστε σήμερα

Σήμερα, κινδυνεύουμε να χάσουμε το σπίτι μας. Η εταιρεία μου φέρει τα χρέη που μας έμειναν και απέχει μόλις 2 μήνες από την πτώχευση. Αν η εταιρεία πτωχεύσει, αυτό το χρέος θα γίνει δικό μου προσωπικά και δεν θα μπορούσαμε ποτέ να το αντέξουμε οικονομικά.

Αυτή τη στιγμή έχουμε ελάχιστα ή καθόλου έσοδα, αλλά καταφέρνουμε να τα βγάζουμε πέρα. Σε δύο μήνες, όμως, δεν θα μπορούμε πια.

Τόσο ο Μάρκους όσο και εγώ παλεύουμε με την κατάθλιψη. Κάνουμε ό,τι μπορούμε για να μείνουμε δυνατοί – ο ένας για τον άλλον και ειδικά για την κόρη μας. Προσπαθούμε κάθε μέρα να κρατάμε ψηλά το ηθικό μας, να χαμογελάμε, να είμαστε παρόντες για εκείνη. Αξίζει χαρά, σταθερότητα και ένα αγαπημένο, ήρεμο σπίτι. Θέλουμε να της προσφέρουμε την καλύτερη δυνατή ζωή και προσπαθούμε απεγνωσμένα να αλλάξουμε την κατάστασή μας πριν μεγαλώσει αρκετά ώστε να καταλάβει το βάρος αυτού που περνάμε.

Έχουμε κάνει ό,τι μπορούμε. Έχουμε παλέψει, δουλέψει, θυσιαστεί και προσπαθήσει να βρούμε λύσεις – αλλά μας τελειώνουν οι επιλογές. Γι' αυτό ζητάμε ταπεινά τη βοήθειά σας.

Τι θα σήμαινε για εμάς η βοήθειά σας

Η υποστήριξή σας θα διατεθεί απευθείας για την αποπληρωμή των χρεών που συνδέονται με αυτή την κατάσταση – βοηθώντας μας να κρατήσουμε το σπίτι μας, ώστε να μπορέσουμε επιτέλους να αναπνεύσουμε ξανά. Το ακριβές ποσό του χρέους είναι 160.000 δολάρια (130.000 ευρώ). Θα μας βοηθήσετε να ξαναχτίσουμε τις ζωές μας, να ανακτήσουμε την ελπίδα μας και να προσφέρουμε στην κόρη μας τους γονείς που θέλουμε να είμαστε.

Οποιαδήποτε συνεισφορά, όσο μικρή κι αν είναι, θα σημαίνει τα πάντα για εμάς. Και αν δεν μπορείτε να κάνετε δωρεά, το να μοιραστείτε την ιστορία μας θα βοηθούσε περισσότερο από όσο φαντάζεστε.

Σας ευχαριστούμε που αφιερώσατε χρόνο για να διαβάσετε αυτό το κείμενο. Σας ευχαριστούμε που μας βοηθάτε να πιστέψουμε ξανά στην καλοσύνη.

Με όλη μας την αγάπη,

Jacqueline, Marcus & η κόρη μας Ciara