Γεια σε όλους, με λένε Τζουζέπε. Δεν είναι εύκολο να γράφω αυτά τα λόγια, γιατί ποτέ δεν θα φανταζόμουν ότι θα βρισκόμουν σε μια τέτοια κατάσταση, να διηγούμαι μια ιστορία που φέρει μαζί της πόνο και ελπίδα. Είμαι μουσικός, τραγουδάω εδώ και περίπου είκοσι χρόνια και η μουσική είναι η ανάσα μου, ο τρόπος μου να ζω και να δίνω χαρά στους άλλους.

Τον Δεκέμβριο του 2023, όμως, η ζωή μου άλλαξε σε μια στιγμή. Ένα σοβαρό ατύχημα με σκούτερ μου άφησε βαθιά σημάδια, όχι μόνο στο σώμα αλλά και στην ψυχή. Πίστευα ότι το χειρότερο είχε περάσει, αλλά λίγους μήνες αργότερα, λόγω των συνεπειών του ατυχήματος, υπέστησα ισχαιμία που έθεσε σε κίνδυνο για πάντα τη χρήση ενός χεριού μου. Σήμερα είναι παράλυτο. Για οποιονδήποτε θα ήταν δύσκολο να το αποδεχτεί, αλλά για έναν μουσικό όπως εμένα, που ζει με και για τα χέρια του, είναι ένα πολύ σκληρό πλήγμα.

Μετά από πολλές έρευνες και στιγμές απογοήτευσης, βρήκα μια αχτίδα ελπίδας. Υπάρχει ένα ιδιωτικό νοσοκομείο, το «Sol et Salus» στο Ρίμινι, όπου πραγματοποιούνται λειτουργικές χειρουργικές επεμβάσεις που θα μπορούσαν να μου προσφέρουν μια ευκαιρία: να ανακτήσω τουλάχιστον μέρος της λειτουργίας του χεριού μου. Θα ήταν σαν να αποκτώ μια δεύτερη ζωή, σαν να ξανααναπνέω με πλήρη δύναμη.

Αλλά αυτή η ελπίδα έχει ένα κόστος, και δεν είναι ένα ποσό που μπορώ να αντέξω μόνος μου. Είναι ένα βουνό πολύ ψηλό για να το αναρριχηθώ χωρίς βοήθεια. Γι' αυτό σήμερα απευθύνομαι σε εσάς, με ταπεινότητα και με την καρδιά μου στα χέρια. Δεν είναι εύκολο να ζητάω, αλλά ξέρω ότι στις δύσκολες στιγμές μπορούμε να βασιστούμε στους άλλους, στη δύναμη της αλληλεγγύης και της ανθρώπινης καλοσύνης.

Σας παρακαλώ, βοηθήστε με να ξανακάνω αυτό που αγαπώ, να ζήσω πλήρως και να συνεχίσω το όνειρό μου. Κάθε συνεισφορά, όσο μικρή κι αν είναι, είναι ένα βήμα προς εκείνη την κορυφή, προς την πιθανότητα να ξανασταθώ στα πόδια μου και να νιώσω ξανά τη δύναμη της μουσικής να ρέει μέσα μου.

Σε όλους εσάς που θα αποφασίσετε να με βοηθήσετε, θέλω να πω ευχαριστώ, από τα βάθη της καρδιάς μου. Ευχαριστώ που πιστεύετε σε μένα, που μου τείνετε το χέρι όταν το χρειάζομαι περισσότερο. Δεν θα ξεχάσω ποτέ τη χειρονομία σας.

Αγάπη, ειρήνη και ενσυναίσθηση,

Giuseppe