Δεν είναι απλώς ένα διαμέρισμα. Είναι το σπίτι μου.

Είναι το διαμέρισμα που έλαβαν οι προπάπποι μου μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο ως αντάλλαγμα για την περιουσία που άφησαν στο Βίλνιους. Ο προπάππους μου σχεδίασε το πάρκο που βρίσκεται κοντά, αφήνοντας το σημάδι του σε αυτόν τον χώρο, όπως και ολόκληρες γενιές της οικογένειάς μου άφησαν το δικό τους σε αυτό το διαμέρισμα.

Εδώ μεγάλωσαν οι επόμενες γενιές. Εδώ έζησαν οι προπάπποι μου, οι παππούδες μου, η μαμά μου, τα αδέλφια μου και αργότερα και η κόρη μου. Εδώ μάθαινα, γιορτάζα, έπαιζα χαρτιά με τη γιαγιά μου και άκουγα ιστορίες για τα παλιά χρόνια.

Για μένα, οι ρίζες, η οικογένεια και η κληρονομιά είναι τα πιο σημαντικά. Σε αυτό το διαμέρισμα υπάρχουν ακόμα πολλά ενθύμια – όχι μόνο από τη Βίλνα, αλλά και από τους προπάππους και τους παππούδες μου. Κάθε έπιπλο, κάθε πίνακας φέρνει στη μνήμη αναμνήσεις από στιγμές που ζήσαμε μαζί.

Για χρόνια, εγώ και ο σύζυγός μου φροντίζαμε τους παππούδες μου – ήμασταν δίπλα τους σχεδόν μέχρι το τέλος. Ο σύζυγός μου, με τον οποίο είμαι από τα χρόνια του δημοτικού, εδώ και πάνω από 30 χρόνια, ήταν για αυτούς κάτι περισσότερο από εγγονός. Μαζί μας περνούσαν τον περισσότερο χρόνο – παίζοντας χαρτιά, λέγοντας ιστορίες, κάνοντας βόλτες.

Πάντα λέγαμε ότι το διαμέρισμα θα μείνει στην οικογένεια. Σήμερα, όμως, η κατάσταση είναι διαφορετική. Ο θείος, γιος των παππούδων, ο οποίος το κληρονόμησε επίσημα, έφυγε στο εξωτερικό όταν ήταν 18 ετών και έφτιαξε τη ζωή του εκεί. Τώρα είναι πάνω από 60 ετών και απλώς περνούσε λίγο χρόνο στο οικογενειακό διαμέρισμα. Ο ίδιος λέει ανοιχτά ότι δεν νιώθει κανένα δεσμό ούτε έχει αναμνήσεις από αυτό. Γι' αυτό αποφάσισε να το πουλήσει – επειδή δεν το χρειάζεται.

Εγώ, από την άλλη, δεν μπορώ να συμβιβαστώ με την ιδέα ότι αυτός ο χώρος – γεμάτος οικογενειακά ενθύμια, αναμνήσεις και ιστορίες – θα μπορούσε να χαθεί. Γι' αυτό θέλουμε με τον σύζυγό μου να αγοράσουμε αυτό το διαμέρισμα από τον θείο και να το κρατήσουμε στην οικογένεια, όπως πάντα λέγαμε ότι θα γίνει.

Ο θείος μας έδωσε τη δυνατότητα να αγοράσουμε το διαμέρισμα. Δυστυχώς, έχουμε πολύ λίγο χρόνο για αυτό, μόνο λίγους μήνες.

Γι' αυτό ζητώ τη βοήθειά σας.

Δεν πρόκειται για επένδυση σε τοίχους και κτίρια. Πρόκειται για επένδυση στη μνήμη, στην κληρονομιά και στη συνέχεια της οικογενειακής ιστορίας.

Κάθε συνεισφορά είναι ένα βήμα προς το να μην χαθεί αυτό το διαμέρισμα. Βοηθήστε με να σώσω τον τόπο όπου χτυπά η καρδιά της οικογένειάς μου.

Σας ευχαριστώ από καρδιάς.

Agnieszka