Γεια σας,

το όνομά μου είναι Ντάνιελ, είμαι από την Πολωνία και τα τελευταία 25 χρόνια ζω ανάμεσα σε ιατρικούς φακέλους, επισκέψεις στα επείγοντα και διαλείψεις συνείδησης.

Είμαι επίσης πατέρας, ελεύθερος επαγγελματίας και ένας άνθρωπος που θέλει απλώς να είναι παρών για τα παιδιά του χωρίς να φοβάται τι μπορεί να κάνει η καρδιά του στη συνέχεια.

Όλα ξεκίνησαν το 1999. Ήμουν έφηβος και λιποθυμούσα στο σχολείο, ενώ άκουγα:

«Είσαι νέος — είναι απλώς άγχος.»

«Μάλλον υπερβάλλεις.»

«Δεν φαίνεσαι άρρωστος.»

Κανείς δεν με πίστευε. Για πάνω από μια δεκαετία, ζούσα με ζαλάδες, ταχυκαρδία χωρίς λόγο και στιγμές όπου τα πάντα απλώς σβήνουν.

Το 2010, τα πράγματα επιδεινώθηκαν — έχασα τις αισθήσεις μου στη δουλειά, και μετά ξανά στα επείγοντα.

Αυτή τη φορά, με συνέδεσαν σε καρδιογράφο — και αυτός κατέγραψε κάτι που κανείς δεν είχε δει πριν:

πλήρη καρδιακή ανακοπή, πολλές φορές.

Μου διαγνώστηκε σύνδρομο νοσούντος φλεβόκομβου και εκείνη τη χρονιά έβαλα τον πρώτο μου βηματοδότη.

Από τότε, ακολούθησαν περισσότερες διαγνώσεις:

• Σύνδρομο ταχυ-βραδυκαρδίας
• Υπερκοιλιακές αρρυθμίες
• Ταχυκαρδία επαναεισόδου στον κολποκοιλιακό κόμβο (AVNRT)
• Αγγειοβαγική συγκοπή
• Αυτοδρόμια AV → πλήρης αναβάθμιση βηματοδότη το 2018

Παρά το υλικό, τα συμπτώματά μου δεν σταμάτησαν ποτέ εντελώς. Τώρα εξετάζομαι για σύνθετη καρδιαγγειακή αυτόνομη δυσλειτουργία — μια κατάσταση όπου το νευρικό σύστημα δεν καταφέρνει να ρυθμίσει την καρδιά και την αρτηριακή πίεση.

Με απλά λόγια;

Λιποθυμώ. Συχνά.

Μόνο πέρυσι: πάνω από 50 επεισόδια ξαφνικής απώλειας συνείδησης.

Μερικές μέρες είμαι εντάξει — άλλες μέρες καταρρέω ανεβαίνοντας τις σκάλες ή στέκοντας πολύ ώρα στην κουζίνα.

Διαχειρίζομαι μια ατομική επιχείρηση, επειδή κανείς δεν θα προσλάμβανε κάποιον που χάνει τις αισθήσεις του χωρίς προειδοποίηση.

Παρόλα αυτά, δουλεύω. Προσπαθώ να είμαι μητέρα. Προσπαθώ να είμαι φυσιολογική — ακόμα και όταν το σώμα μου δεν είναι.

Αλλά αυτή η πάθηση το καθιστά σχεδόν αδύνατο. Είναι ένας αγώνας κάθε μέρα, και αυτή τη στιγμή ο αγώνας έχει κολλήσει — επειδή δεν μπορώ να αντέξω οικονομικά τα επόμενα βήματα.

Αυτή τη στιγμή συγκεντρώνω χρήματα για να καλύψω μια κρίσιμη σειρά διαγνωστικών εξετάσεων:

• Εξετάσεις του αυτόνομου νευρικού συστήματος – 600 €
• Εξωτερικός ηλεκτροκαρδιογράφος/μονάδα παρακολούθησης συμβάντων για ένα μήνα – 120 €
• Επισκέψεις σε ειδικούς (τουλάχιστον 3) – 450 €
• Ιατρικά αναλώσιμα (ενδύματα συμπίεσης κ.λπ.) – 100 €
• Μετακινήσεις προς τις κλινικές – 100–150 €

➡️ Συνολικό ποσό που απαιτείται: ~1300–1400 €

Αυτά δεν είναι προαιρετικά. Είναι απαραίτητα προτού μπορέσω να υποβληθώ σε πιθανή καρδιονευροαφαίρεση ή παρόμοιες διορθωτικές επεμβάσεις — η πρώτη πραγματική ευκαιρία για τη θεραπεία της αιτίας, όχι μόνο για τη διαχείριση των συμπτωμάτων.

Έχω καλύψει ήδη το μισό από ό,τι μπορούσα. Τώρα ζητώ βοήθεια για να καλύψω το υπόλοιπο.

Επειδή ίσως κάποιος εδώ έχει περάσει κάτι παρόμοιο.

Ή ίσως κάποιος θέλει να δώσει σε έναν άγνωστο μια ώθηση προς τα εμπρός.

Ακόμα κι αν είναι μόνο μια ευγενική λέξη ή ένα share — μετράει.

Είμαι κουρασμένος. Αλλά δεν έχω τελειώσει.

Ευχαριστώ που διάβασες μέχρι εδώ — αυτό από μόνο του σημαίνει κάτι.