Καταρχάς, θα ήθελα να ευχαριστήσω όλους τους εθελοντές που ήρθαν να βοηθήσουν στη Βαλένθια, καθώς και όλους όσους συνέβαλαν με τη δωρεά τροφίμων, ειδών υγιεινής και ρούχων, γιατί χωρίς αυτή τη βοήθεια δεν θα μπορούσαμε να επιβιώσουμε. Η καταστροφή ήταν τόσο μεγάλη που κατέστρεψε τα πάντα, αφαιρώντας ζωές. Τούτου λεχθέντος, θα ήθελα να παρουσιάσω την υπόθεση για την οποία ζητώ βοήθεια, ώστε αυτή η οικογένεια να μπορέσει να επιστρέψει στο σπίτι της.

Στις 29 Οκτωβρίου, όπως κάθε μέρα της καθημερινής ζωής, ο Jhony τελείωσε τη δουλειά του στην εταιρεία ψηφιακού τηλεμάρκετινγκ που είχε ανοίξει πριν από μερικά χρόνια. η ζωή του ήταν ήσυχη με τη γυναίκα του, έγκυο 8 μηνών, και τον 3χρονο γιο του. Ζούσαν σε ένα ισόγειο σπίτι στην Αλφαφάρ, ένα πανέμορφο σπιτάκι. Είχε δύο αυτοκίνητα και ένα φορτηγάκι, και τη μισή του ζωή υποθηκευμένη, όπως σχεδόν όλοι όσοι θέλουν να προχωρήσουν στη ζωή. Γύρω στις 19:30 εκείνης της 29ης Οκτωβρίου, έφτασε στο σπίτι ταραγμένος επειδή είχε ξεχειλίσει το ρέμα. Μπήκε στο σπίτι και είπε στη γυναίκα του ότι είχε ξεχειλίσει το ρέμα, ότι έρχονταν νερά προς τον δρόμο όπου βρισκόντουσαν. η γυναίκα του κοίταξε από την πόρτα και είδε μια γλώσσα νερού να κυλάει στο δρόμο, έκλεισε την πόρτα και είπε στον άντρα της να ανεβάσει τα πράγματα όπου μπορούσε για να μην βραχούν, έβαλε μερικές πετσέτες στο πάτωμα της εισόδου για να φράξει, αλλά το νερό άρχισε να μπαίνει. Η γυναίκα του άρχισε να αγχώνεται με το μωρό στην αγκαλιά της, ενώ ο άντρας της πηγαινοερχόταν από τη μια άκρη του σπιτιού στην άλλη. Το νερό άρχισε να μπαίνει με έναν πολύ περίεργο τρόπο. Είχε φτάσει περίπου τα 40 ή 50 εκατοστά όταν η γυναίκα του έσπασε τα νερά, οπότε ανέβασε τη γυναίκα του πάνω στο μαρμάρινο τραπέζι, έβαλε μερικές κουβέρτες, και η γυναίκα του και ο γιος του κάθισαν εκεί ενώ εκείνος καλούσε την υπηρεσία έκτακτης ανάγκης. Ήταν περίπου 19:45 και το νερό είχε φτάσει ήδη στα γόνατά του, ο γιος του και η γυναίκα του άρχισαν να κλαίνε ενώ εκείνος προσπαθούσε να επικοινωνήσει με την υπηρεσία έκτακτης ανάγκης. Το νερό συνέχιζε να μπαίνει, η πόρτα της εισόδου έσπασε, έβαλε δύο καρέκλες πάνω στο τραπέζι, καθώς το νερό είχε ήδη αρχίσει να φτάνει μέχρι τη μέση του, ενώ το ρεύμα έβγαζε τις πόρτες των δωματίων και παρέσυρε τα πάντα στο πέρασμά του, γύρω στις 20:30 το σπίτι του είχε 1,50 μέτρα νερό που τους έφτανε μέχρι τα γόνατα, ενώ κάθονταν πάνω στο τραπέζι. Η γυναίκα του ήταν σε τοκετό και οι τρεις τους ήταν εκεί πάνω σε ένα τραπέζι που ζύγιζε περίπου 100 κιλά, με το νερό να τους φτάνει μέχρι τη μέση, τα έπιπλα χτυπούσαν το τραπέζι κάνοντάς το να κουνιέται, το παιδί έκλαιγε και η γυναίκα του είχε συσπάσεις, οπότε βούτηξε στο νερό και έσπασε τα τζάμια της τραπεζαρίας, για 6 ώρες η γυναίκα του ήταν πάνω στο τραπέζι με μια καρέκλα στα πόδια, με το νερό μέχρι τη μέση και με συσπάσεις, στις 4 το πρωί περίπου μπήκαν με ένα φουσκωτό για να τους σώσουν, το μωρό γεννήθηκε στο φουσκωτό, καθώς η μητέρα του αντέχει εδώ και δύο ώρες για να μην το γεννήσει, το μωρό νοσηλεύτηκε για 10 ημέρες, εκείνη είχε σοβαρή λοίμωξη, τώρα έχει αναρρώσει, ζουν στο σπίτι κάποιων γειτόνων καθώς έχουν μείνει χωρίς σπίτι, χωρίς δουλειά και χωρίς χρήματα, καθώς πρέπει να συνεχίσουν να πληρώνουν τα δάνεια, και χωρίς κανένα εισόδημα, οπότε το αίτημα που κάνω είναι για αυτή την υπέροχη οικογένεια που πάλεψε για τη ζωή της, όπως τόσες άλλες εξαιτίας αυτής της καταραμένης καταστροφής, σας ευχαριστώ πολύ για την υποστήριξή σας,

Η βοήθεια δεν φτάνει και το κονσόρτσιουμ έχει καταρρεύσει, γι' αυτό είναι επείγον να βοηθήσουμε αυτή την οικογένεια, χρειάζεται τη στήριξή μας, σας ευχαριστώ πολύ,