Γεια σας, έχω φτάσει σχεδόν σε απόγνωση, οπότε, αν υπάρχει κάποιος που μπορεί να ζητήσει βοήθεια για πλαστική χειρουργική στο στήθος, γιατί όχι εγώ που δεν ξέρω πια πώς να βγω από τα χρέη;

Να συστηθώ, είμαι η Νικόλ, είμαι 30 ετών και έχω μια κόρη 4 ετών που ονομάζεται Άμπρα.

Είμαστε πάντα μόνες, ο πατέρας δεν θέλει να ξέρει τίποτα και δεν έχει δώσει ποτέ τίποτα για να βοηθήσει... Ζω στο Βένετο και έχω ήδη αλλάξει 4 σπίτια από τότε που γεννήθηκε η κόρη μου η Άμπρα, με ενοίκια 600 ευρώ που ήταν απαγορευτικά, μέχρι που μια πολύ αγαπητή φίλη της οικογένειας μας έδωσε το παλιό της σπίτι με ενοίκιο 400 ευρώ, «χαμηλή τιμή δεδομένης της περιοχής». Απευθύνθηκα στις κοινωνικές λειτουργούς, οι οποίες μας έκλεισαν την πόρτα στα μούτρα, απαντώντας μου ότι έχω στέγη και δουλειά...

Χωρίς να λαμβάνουν υπόψη όλα τα χρέη που έχω – «ευτυχώς δεν έχω περιουσία και επομένως δεν μπορούν να μου πάρουν τίποτα» – παίρνω 1.200 ευρώ το μήνα, «συμπεριλαμβανομένου του ενιαίου επιδόματος για το παιδί», και μόνο για το ενοίκιο χρειάζομαι 400, λαμβάνω λογαριασμούς 500 ευρώ κάθε 2 μήνες επειδή το σπίτι είναι παλιό, όταν φτάνω στο σημείο να χρεωθώ αλλάζω πάροχο επειδή έρχονται να μου κόψουν το ρεύμα και το φυσικό αέριο. Έχω ένα ανοιχτό χρέος περίπου 7.000 ευρώ στην Agos επειδή ζήτησα δάνειο για την αγορά ενός αυτοκινήτου το 2020 + ένα σωρό απλήρωτους λογαριασμούς συνολικού ύψους περίπου 3.000 ευρώ και παλιά τέλη κυκλοφορίας αυτοκινήτου... Η κόρη μου είναι καλά, είναι υγιής, εγώ λιγότερο, μετά την εγκυμοσύνη είχα προβλήματα, θα έπρεπε να ακολουθήσω μια δίαιτα, δεν μπορώ να το κάνω γιατί με ένα πακέτο ζυμαρικά καταφέρνω να φάω μια εβδομάδα και έτσι ζω με ό,τι κοστίζει λιγότερο, η κόρη μου είναι ευτυχισμένη, είναι καλά. Ευχαριστώ όσους μπορούν και όσους δεν μπορούν, έστω και μόνο για το ότι διάβασαν ένα κομμάτι της ιστορίας μας. Έβαλα ένα ποσό με βάση το συνολικό περίπου ύψος των χρεών, σίγουρα δεν θα λύσει το πρόβλημά μου... Αλλά τουλάχιστον θα με αφήσουν ήσυχη όλοι οι εισπράκτορες χρεών που πλέον τηλεφωνούν μέρα και νύχτα, ακόμα και όταν είμαι στη δουλειά.

Χαιρετισμοί

Νικόλ και Άμπρα