Γεια σας,

το όνομά μου είναι Ζντράβκο. Είμαι νοσηλευτής από τη Σλοβενία και εργάζομαι στον τομέα της πρωτοβάθμιας υγειονομικής περίθαλψης. Εδώ και πολλά χρόνια, η επαγγελματική μου ζωή είναι στενά συνδεδεμένη με άτομα που βιώνουν ψυχολογική δυσφορία, θλίψη και απώλεια.

Πριν από τη σημερινή μου θέση, εργάστηκα για 14 χρόνια στον τομέα της ψυχιατρικής και της ψυχικής υγείας. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, μιλούσα συχνά με άτομα που είχαν χάσει έναν αγαπημένο τους — μερικές φορές ξαφνικά, άλλες φορές λόγω αυτοκτονίας. Αυτές οι συνομιλίες με σημάδεψαν. Με σημάδεψαν όχι μόνο ως επαγγελματία, αλλά και ως άνθρωπο.

Έχασα τον αδελφό μου από αυτοκτονία.

Αυτή η εμπειρία μου έδωσε μια βαθιά, προσωπική κατανόηση του τι σημαίνει να χάνεις κάποιον που αγαπάς με αυτόν τον τρόπο — το σοκ, τις αναπάντητες ερωτήσεις, τη σιωπή που συχνά ακολουθεί και την έλλειψη οργανωμένης υποστήριξης για όσους μένουν πίσω. Είναι κάτι που ποτέ δεν «ξεπερνάς» πλήρως, αλλά μαθαίνεις να το κουβαλάς.

Αυτή η προσωπική απώλεια είναι ένας από τους κύριους λόγους για τους οποίους η επαγγελματική μου πορεία έχει συνδεθεί τόσο στενά με την ψυχική υγεία, την πρόληψη της αυτοκτονίας και την υποστήριξη των οικογενειών που έχουν χάσει κάποιον.

Παρά το γεγονός ότι εργαζόμουν πλήρως, αποφάσισα να συνεχίσω τις σπουδές μου. Το 2025, ολοκλήρωσα με επιτυχία το μεταπτυχιακό μου, βασισμένο σε ένα διεθνές ερευνητικό πρόγραμμα που διεξήχθη μεταξύ της Σλοβενίας και της Σουηδίας, με έμφαση στα στερεότυπα και τις προκαταλήψεις σχετικά με την ψυχική υγεία στον γενικό πληθυσμό. Έκτοτε, έχω προσκληθεί να συμμετάσχω ως ερευνήτρια σε διάφορες μελέτες και να μιλήσω σε διεθνή συνέδρια.

Ωστόσο, το ταξίδι μου δεν τελειώνει εδώ.

Τον Οκτώβριο του 2026, θα ήθελα να εγγραφώ σε ένα διδακτορικό πρόγραμμα στις επιστήμες της υγείας. Ο στόχος μου δεν είναι το ακαδημαϊκό κύρος. Ο στόχος μου είναι να έχω αντίκτυπο.

Μέσω των διδακτορικών σπουδών, θέλω:

• να συμβάλω στην έρευνα που βελτιώνει την κατανόηση του στίγματος της ψυχικής υγείας,
• να βοηθήσω στην ανάπτυξη καλύτερων και πιο προσβάσιμων συστημάτων υποστήριξης για άτομα που έχουν χάσει ένα αγαπημένο τους πρόσωπο λόγω αυτοκτονίας,
• να υποστηρίξω γονείς που έχουν βιώσει την απώλεια ενός παιδιού,
• και, μακροπρόθεσμα, να εκπαιδεύσω μελλοντικούς νοσηλευτές και επαγγελματίες υγείας με ενσυναίσθηση, γνώση βασισμένη σε αποδεικτικά στοιχεία και ανθρωπιά.

Η αυτοκτονία παραμένει ένα σημαντικό ζήτημα δημόσιας υγείας σε παγκόσμιο επίπεδο. Κάθε αυτοκτονία επηρεάζει πολλές ζωές — οικογένειες, φίλους, συναδέλφους. Ωστόσο, η υποστήριξη προς τους επηρεαζόμενους είναι συχνά αποσπασματική ή ανεπαρκής. Πιστεύω ότι η έρευνα, η εκπαίδευση και η βιωμένη εμπειρία, σε συνδυασμό, μπορούν να οδηγήσουν σε ουσιαστική αλλαγή.

Για να μπορέσω να εγγραφώ σε διδακτορικές σπουδές, θα χρειαστώ περίπου 15.000 ευρώ, τα οποία θα χρησιμοποιηθούν για:

• δίδακτρα,
• υποχρεωτικές ακαδημαϊκές δραστηριότητες,
• ταξίδια που σχετίζονται με συνέδρια και υποχρεώσεις του διδακτορικού προγράμματος.

Θα συνεχίσω να εργάζομαι παράλληλα με τις σπουδές μου, όπως έκανα πάντα.

Αν αποφασίσετε να υποστηρίξετε αυτό το ταξίδι, δεν βοηθάτε απλώς ένα άτομο να σπουδάσει. Υποστηρίζετε τη γνώση που διαμορφώθηκε τόσο από την επαγγελματική εμπειρία όσο και από την προσωπική απώλεια, με στόχο τη βελτίωση της ψυχικής υγείας και της υποστήριξης για όσους τη χρειάζονται περισσότερο.

Σας ευχαριστώ που διαβάσατε, που μοιραστήκατε και για οποιαδήποτε υποστήριξη μπορείτε να προσφέρετε.

Με ευγνωμοσύνη,

Zdravko