Καλημέρα σε όλους. Είμαι ο Ρικάρντο, ζω στο Μιλάνο και είμαι 42 ετών. Στις 10 Μαΐου 2025 η μητέρα μου έπαθε εγκεφαλικό. Ζει μόνη της στη Μπαγκέρια, στην επαρχία του Παλέρμο. Είναι 77 ετών και τον Δεκέμβριο θα γίνει 78.

Τώρα η μητέρα μου νοσηλεύεται στο Civico του Παλέρμο και στις 25 Μαΐου θα μεταφερθεί σε ένα γηροκομείο στην Piana degli Albanesi για έναν ακόμη μήνα. Η αδελφή μου πήρε την πρώτη πτήση στις 11 Μαΐου το πρωί για να βοηθήσει τη μητέρα μου, ενώ εγώ ήμουν εκεί από τις 7 έως τις 9 Μαΐου το βράδυ για προσωπικούς λόγους. Η αδελφή μου θα πρέπει να επιστρέψει στο Μιλάνο μέχρι τις 6 Ιουνίου για οικογενειακούς και επαγγελματικούς λόγους και στις 24 Ιουνίου θα επιστρέψει στο Παλέρμο για τη μητέρα μου και για να μην την αφήσει μόνη, μέχρι τις αρχές Σεπτεμβρίου. Στη συνέχεια, θα προσπαθήσουμε να βρούμε μια λύση ή να την πάμε στο Μιλάνο, αλλά το πρόβλημα είναι ότι από τις αρχές Ιουνίου έως τις 25 Ιουνίου η μητέρα μου θα είναι μόνη. χρειάζομαι βοήθεια 😢 για να μπορέσω να την φροντίσω, αλλά δεν ξέρω πώς να το κάνω. Ο αδελφός μου ήταν άνεργος για τρία χρόνια και τώρα εργάζεται για ένα μήνα σε ένα ξενοδοχείο και στις 10 θα πάρει το μισθό του, αλλά το πρόβλημα είναι ότι θα πρέπει να πληρώσει 2 μήνες καθυστερημένο ενοίκιο 1000 ευρώ, πληρώνοντας όλα τα χρέη και δεν έχει ούτε ένα ευρώ να μου δώσει...Και ούτε αυτός, λυπημένος όπως είναι, θα μπορεί να δει τη μαμά του😞. Μπορείτε να μου πείτε να ζητήσω βοήθεια από την αδελφή μου, αλλά το γεγονός είναι ότι έχει ήδη ξοδέψει 500 ευρώ για 2 εισιτήρια μετ' επιστροφής... με μια κόρη να φροντίζει και τον κουνιάδο μου, που είναι έμπορος και εδώ και 2 μήνες βγάζει λίγα χρήματα.

Ζω στο Μιλάνο σε ένα στούντιο 16 τετραγωνικών μέτρων, πρακτικά μια τρύπα, με ενοίκιο 550 ευρώ, χωρίς τα έξοδα, 850 ευρώ συνολικά, με μισθό 920 ευρώ. Έχω συμβόλαιο ορισμένου χρόνου που ανανεώνεται συνεχώς, επειδή εργάζομαι σε νοσοκομείο όπου πάντα με απορροφάται από άλλες συμβάσεις. Αυτό μου επιτρέπει να ξεκινώ κάθε φορά από την αρχή, χωρίς να έχω ποτέ σύμβαση αορίστου χρόνου, αλλά δεν πειράζει, έχω δουλειά, όμως συνεχίζω να στέλνω βιογραφικά για να βελτιώσω την οικονομική μου κατάσταση, αλλά κανείς δεν με λαμβάνει υπόψη

και γι' αυτό τώρα βρίσκομαι σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης

και δεν έχω τη δυνατότητα να βρω λύση.

Καθώς έγραφα, με πήρε τηλέφωνο η αδελφή μου και συγκράτησα τα δάκρυα μου όταν είδα τη μητέρα μου (τη μοναδική μου αγάπη).

Σας ζητώ βοήθεια, σας παρακαλώ 🙏, μόνο για να πληρώσω το αεροπορικό εισιτήριο ή άλλο και τα εισιτήρια του λεωφορείου για να πηγαίνω κάθε μέρα στη μαμά μου... Σας παρακαλώ, χρειάζεται τα παιδιά της, δεν της αξίζει όλο αυτό, 4 εβδομάδες μόνη, καταλαβαίνετε 😞 Για το φαγητό θα φροντίσω εγώ και για τα φάρμακα δεν νομίζω ότι υπάρχει ανάγκη, δεδομένου ότι θα είναι σε μια δομή. Σας ζητώ βοήθεια για ένα παιδί σε απόλυτη απόγνωση, σας παρακαλώ 🥺