Γεια σε όλους,

Μου είναι πολύ δύσκολο να κάνω αυτό το βήμα, το οποίο είναι ντροπιαστικό για μένα...

Ονομάζομαι Marion, είμαι 31 ετών και κατάγομαι από τη Νορμανδία στη Γαλλία.

Είμαι ενεργητικός άνθρωπος, θα έλεγα μάλιστα πολύ ενεργητικός. Πάντα δούλευα, συνδυάζοντας πολλές δουλειές, αφιερώνοντας επίσης πολύ από τον χρόνο μου σε δράσεις που είχαν νόημα για μένα... Να βοηθάω τους άλλους.

Αυτή τη φορά είμαι εγώ που χρειάζομαι βοήθεια.

Δεν θα έλεγα ότι δεν είναι ζωτικής σημασίας, αλλά βαθιά μέσα μου είναι λίγο. Γιατί η ψυχική μου υγεία έχει δεχτεί ένα μεγάλο πλήγμα, είμαι αγχωμένη, ανήσυχη, μου λείπει η αυτοπεποίθηση, το μυαλό μου είναι πάντα ταραγμένο... Θέλω να βγω από αυτή την κατάσταση.

Θα ήθελα να ξαναβρώ τον εαυτό μου, να νιώθω αυτοπεποίθηση και να ξεφορτωθώ αυτό το χρέος. Δεν θέλω να ζητήσω βοήθεια από την οικογένειά μου, από προσωπική περηφάνια. Αλλά και επειδή είναι λίγο περίπλοκο...

Για να εξηγήσω την κατάσταση, πριν από 3 χρόνια έκανα λάθη και τώρα πληρώνω τις συνέπειες. Έκανα δάνεια απλά για να βοηθήσω, θα έλεγα, τη σχέση μου...

Τώρα που δεν είμαι πια μαζί του, αναλαμβάνω μόνη μου αυτή την κατάσταση. Αλλά γίνεται βαρύ για μένα προσωπικά. Ήταν μια περίπλοκη (τοξική) σχέση. Έτσι, τα οικονομικά προβλήματα + τα προβλήματα υγείας + τα προβλήματα με το αυτοκίνητο ή τη στέγαση...

Γίνεται βαρύ να το αντέξω.

Μετά από αυτόν τον χωρισμό, επέστρεψα στους γονείς μου καταρρακωμένη, πιο πεσμένη από ό,τι ήμουν ποτέ. Αλλά κατάφερα να ξανασηκωθώ μετά από ένα δύσκολο έτος (ψυχολόγος, ψυχίατρος, κλάματα, αίσθημα απόρριψης...) και συνέπειες που είναι ακόμα αισθητές... αλλά ξαναβρήκα το δρόμο μου και βρήκα μια δουλειά που μου αρέσει πολύ (στην υπηρεσία των άλλων και πιο συγκεκριμένα των νέων)

Γι' αυτό ζητώ ακόμη και την παραμικρή δωρεά που θα μπορούσε να με βοηθήσει να βγω από το αδιέξοδο και να προχωρήσω πιο ήρεμα, να ξαναβρώ μια πιο «κανονική» ζωή και να είμαι περήφανη για τον εαυτό μου. Γιατί αυτό είναι το μεγαλύτερο δώρο που θα μπορούσα να έχω. Να είμαι περήφανη για τον εαυτό μου. Αλλά για αυτό πρέπει να κάνω για πρώτη φορά στη ζωή μου – και ελπίζω για τελευταία φορά – αυτό το δύσκολο βήμα. Να ζητήσω βοήθεια.

Αν θέλετε και εσείς να με βοηθήσετε, σας ευχαριστώ πραγματικά από τα βάθη της καρδιάς μου.

Μαριόν