Θα ήθελα να ζητήσω τη βοήθειά σας, γιατί δυστυχώς φτάσαμε στο σημείο που, όπου κι αν πάω να δουλέψω και όσο κι αν δουλεύω, ο μισθός που παίρνω δεν αρκεί για να ζήσω, δυστυχώς, από μικρή ηλικία έχουμε τραπεζικά χρέη λόγω μιας τραγωδίας που κατέκαψε το σπίτι μας και το ξαναχτίσαμε μόνο με δάνειο, αλλά τα επιτόκια έχουν φτάσει τόσο ψηλά που η τράπεζα θα έπαιρνε και το σπίτι, γι' αυτό συμφωνήσαμε με το κράτος να το αναλάβει αυτό και εμείς να μείνουμε ενοικιαστές, αλλά αυτό ήταν μόνο ένα από τα πολλά δάνεια. Από τότε συνεχίζουμε να τα πληρώνουμε και, δυστυχώς, έχουν προστεθεί και άλλα. Τον Μάιο του 2025, δυστυχώς, ο πατέρας μου πέθανε λόγω ιατρικού σφάλματος, και στη μητέρα μου διαγνώστηκε καρκίνος του μαστού, με αποτέλεσμα να υποβληθεί, δυστυχώς, ήδη στη δεύτερη εγχείρηση φέτος. Η πρώτη ήταν τον περασμένο Αύγουστο, αλλά δεν ήταν επιτυχής και τώρα της αφαίρεσαν το στήθος και ακόμα δεν έχει τελειώσει. Η μικρή σύνταξη χηρείας της δεν αρκεί ούτε για να συντηρηθεί, καθώς το μεγαλύτερο μέρος της πηγαίνει στα φάρμακα και στη μετεγχειρητική θεραπεία. Ο μικρός μισθός μου και η σύνταξή της δεν αρκούν για τίποτα. Από παιδί, το όνειρό μου ήταν να πάω να σπουδάσω στο εξωτερικό και μετά να μετακομίσω εκεί, παίρνοντας μαζί μου και τους δύο ηλικιωμένους και άρρωστους γονείς μου. Δυστυχώς, ο μπαμπάς μου δεν πρόλαβε να το δει αυτό, αλλά η μαμά μου είναι ακόμα εδώ και θα ήθελα να μπορεί επιτέλους να ζήσει ήσυχα και υγιής, χωρίς τα περισσότερα από τα προβλήματά της, και να ξεφύγουμε κι εμείς από αυτή την τρομερή κατάσταση που δεν μας χαρίζει ούτε υγεία ούτε ζωή. Σας παρακαλώ να με βοηθήσετε, έστω και λίγο. Σας ευχαριστώ πολύ που διαβάσατε την ιστορία μου.