Γεια σας, ονομάζομαι Asandulesei Ana-Maria και είμαι 32 ετών. Η ιστορία μου ξεκινά από την ηλικία των 7 ετών, από τότε όλη μου η ζωή επρόκειτο να αλλάξει.

Όταν τελείωσα την πρώτη τάξη, άρχισα να παρατηρώ ότι έχανα την κινητικότητα στο δεξί μου πόδι και ότι είχε αρχίσει να στραβώνει προς τα μέσα. Οι γονείς μου, βλέποντας ότι η κατάσταση επιδεινωνόταν, μετακομίσαμε στην Κωνστάντζα, καθώς ήμασταν από το Βασλούι, και ο γιατρός μου έθεσε τη διάγνωση της σπαστικής τετραπληγίας, οπότε τελείωσα τη δεύτερη τάξη και ξεκίνησα την πρώτη εγχείρηση στο δεξί πόδι. Ο γιατρός παρατήρησε ότι και το αριστερό πόδι είχε αρχίσει να στραβώνει όπως το δεξί, οπότε με εγχείρησε και στο αριστερό. Μέχρι την 5η τάξη, υποβλήθηκα σε συνεχείς εγχειρήσεις στα πόδια, συνολικά 13. Κατά τη διάρκεια αυτών των ετών η ασθένεια επιδεινώθηκε και άρχισα να χάνω την κινητικότητα στο δεξί μου χέρι και, επειδή ήμουν μαθήτρια, άρχισα να μαθαίνω να γράφω με το αριστερό χέρι. Όταν ο γιατρός είδε ότι η ασθένεια επεκτείνεται, με έστειλε στο Βουκουρέστι, στο νοσοκομείο Obregia. Εκεί συνάντησα την γιατρό, μια υπέροχη γυναίκα που μπορώ να πω ότι με έσωσε. Μετά από πολλές εξετάσεις, μου είπε ότι στην πραγματικότητα πάσχω από γενικευμένη μυϊκή δυστονία DYT1, μια σπάνια ασθένεια.

Επειδή είχε όλο και περισσότερες διαλέξεις στο εξωτερικό, με έστειλε στη Γερμανία, στο Μόναχο, για να δούμε τι μπορεί να γίνει, γιατί μέχρι την 8η τάξη η ασθένεια είχε επιδεινωθεί τόσο πολύ που μου ήταν όλο και πιο δύσκολο να περπατήσω, να γράψω, να φάω, να τα βγάλω πέρα μόνη μου. Ήταν δύσκολα για μας, καθώς μέναμε σε νοικιασμένο σπίτι, ο πατέρας μας μας εγκατέλειψε όταν τα πράγματα ήταν πιο δύσκολα, οπότε η μητέρα μου έμεινε μόνη με δύο παιδιά, το ένα από τα οποία ήταν άρρωστο και έπρεπε να φροντίζει, καθώς η ασθένεια με είχε καταβάλει.

Παρά το πρόβλημα, δεν τα παράτησα, πάλεψα, συνέχισα να πηγαίνω στο σχολείο, ήμουν αριστούχος μαθήτρια, και η διευθύντρια του σχολείου μαζί με τον σύζυγο μιας δασκάλας της ήταν οι άγγελοι που έστειλε ο Θεός για να με βοηθήσουν. Αποφάσισαν να εμπλακούν, να με βοηθήσουν να γίνω καλά, οπότε ξεκίνησαν εκστρατείες για μένα ώστε να μαζέψω χρήματα για να πάω στη Γερμανία, και με τη βοήθειά τους και του Καλού Θεού έφτασα εκεί.

Στην ηλικία των 16 ετών υποβλήθηκα σε εγχείρηση στον εγκέφαλο και μου εμφύτευσαν μια συσκευή Medronic DBS, η οποία έχει κάποια εμφυτεύματα με ηλεκτρόδια στον εγκέφαλο στα οποία είναι συνδεδεμένα καλώδια που συνδέονται με την μπαταρία για να δίνουν ερεθίσματα στα νευρικά κέντρα ώστε να μπορώ να κινούμαι, να απαλλαγώ από τους σπασμούς και να μπορώ να περπατήσω. Μετά από τόσα χρόνια βασανιστηρίων, ήμουν ευτυχισμένη, η ζωή μου άλλαξε, μπορούσα να τα βγάζω πέρα μόνη μου, να πηγαίνω μόνη μου στο λύκειο, να έχω μια φυσιολογική εφηβεία, για 4 χρόνια ήμουν καλά, μετά από 4 χρόνια η μπαταρία εξαντλήθηκε και έμεινα και πάλι ακινητοποιημένη στο κρεβάτι, χωρίς αυτή τη συσκευή δεν είμαι πια άνθρωπος, αλλά με τη βοήθεια του Θεού κατάφερα να μαζέψω τα χρήματα για να βάλω μια νέα μπαταρία, που κράταγε μεταξύ 10-15 χρόνια, και δεν ξέρω πώς πέρασαν τα χρόνια, καθώς φέτος πρέπει να αντικατασταθεί και πάλι...Μέσω ενός γνωστού έμαθα για το νοσοκομείο Memorial στην Τουρκία, όπου πήγα και έκανα εξετάσεις και μου είπαν ότι όταν θα έχω τα απαραίτητα χρήματα για την επέμβαση να πάω να αλλάξω την μπαταρία, γιατί φέτος πρέπει να αντικατασταθεί επειγόντως, καθώς θα μείνω και πάλι καθηλωμένη στο κρεβάτι και εξαρτημένη από τη μητέρα μου, η οποία ήταν και είναι πάντα δίπλα μου, και πάλι χρειάζομαι ένα χρηματικό ποσό για να την αντικαταστήσω, ένα ποσό που ούτε εγώ ούτε η οικογένειά μου διαθέτουμε, εγώ έχω σύνταξη αναπηρίας και η μητέρα μου μισθό συνοδού, το ποσό αυτό είναι 23 χιλιάδες ευρώ συν άλλα έξοδα που συνεπάγεται η ανάρρωσή μου.Θέλω να καταφέρω να χειρουργηθώ φέτος, δεν θέλω να φτάσω στο σημείο να εξαντληθεί η μπαταρία πριν από την ώρα της, είναι δύσκολο χωρίς αυτή τη συσκευή, ειδικά καθώς αρχίζει να φαίνεται ότι η μπαταρία τελειώνει, είχα προβλήματα με αυτήν, και υπάρχουν στιγμές που το περπάτημα γίνεται δύσκολο, και τη στιγμή που τελειώνει η μπαταρία εμφανίζονται σπασμοί και πόνοι στους μυς και μένω ακινητοποιημένη στο κρεβάτι.

Αυτό που χρειάζομαι και ελπίζω από καρδιάς να μπορείτε να με βοηθήσετε είναι να μπορέσω να πάω να χειρουργηθώ! Σας ευχαριστώ πολύ από καρδιάς!!