Γεια σας, καλοί μου άνθρωποι, το όνομά μου είναι Αλεξάντρου, είμαι από τη Ρουμανία, είμαι 27 ετών και περνάω μια πολύ δύσκολη περίοδο στη ζωή μου. Η κοπέλα μου είναι έγκυος, σε έξι μήνες θα αποκτήσω ένα αγοράκι και χρειάζομαι τη βοήθειά σας.

Πέρυσι τον Οκτώβριο πήγα να δουλέψω στη Γερμανία, επειδή εδώ δυσκολευόμασταν πολύ και αποφάσισα να πάω για να μαζέψω κάποια χρήματα, ώστε να σταθείτε στα πόδια μας και, αν όλα πάνε καλά, να εξασφαλίσουμε ένα μέλλον. Αλλά, δυστυχώς, δεν ήταν τόσο απλό όσο νόμιζα. είχα βρει δουλειά σε μια αποθήκη ετικετών ρούχων, δεν ήξερα γερμανικά, τα γερμανικά δεν ήταν υποχρεωτικά, τηλεφώνησα, μίλησα, φαινόταν ότι όλα ήταν εντάξει, το άτομο με το οποίο είχα μιλήσει ήταν ευγενικό και είχε κοινή λογική, είχαμε μιλήσει για τα πάντα, μου φαινόταν ότι όλα ήταν εντάξει, μου πλήρωσε επίσης τα έξοδα μεταφοράς, μου πρόσφερε επίσης 50 ευρώ την εβδομάδα για φαγητό, τα οποία θα αφαιρούνταν από τον πρώτο μου μισθό, δεν είχα τόσα χρήματα για να τα βγάλω πέρα, ήμουν πολύ χαρούμενος. Έφτασα εκεί τη Δευτέρα το πρωί, με έβαλαν σε ένα κατάλυμα όπου υπήρχαν συνάδελφοι από τη Ρουμανία, ήταν τέλειο, είχα κάποιον να μιλήσω, ήταν ήρεμοι, λογικοί και σεβαστοί άνθρωποι. Το άτομο με το οποίο είχα μιλήσει με πήρε τηλέφωνο το επόμενο πρωί, έπρεπε να ξεκινήσω τη δουλειά, η πρώτη εβδομάδα ήταν αρκετά καλή, συνήθισα τη δουλειά, τα πήγαινα καλά, ήταν ευχαριστημένοι μαζί μου, μου πρόσφεραν μάλιστα 50 ευρώ για φαγητό. Μετά από δύο εβδομάδες, οι εργοδότες εκεί άρχισαν να συμπεριφέρονται άσχημα μαζί μου, έκαναν τη δουλειά μου πιο δύσκολη, φώναζαν, δεν μου πρόσφεραν καν χρήματα, τουλάχιστον έμεινα χωρίς καθόλου χρήματα, ήμουν τυχερός που οι συνάδελφοί μου με τους οποίους έμενα στο διαμέρισμα με προσκάλεσαν να φάω μαζί τους στο τραπέζι και είδαν ότι συμπεριφέρονταν άσχημα, Έκανα ό,τι μπορούσα στη δουλειά για να είμαι ευχαριστημένος, αλλά μάταια, ήταν έτσι για ένα μήνα μέχρι που αποφάσισαν να με διώξουν και χωρίς να πληρώσουν τα έξοδα μεταφοράς μου, με άφησαν στο δρόμο χωρίς λεφτά, Δεν ήξερα τι να κάνω, δεν είχα χρήματα, δεν είχα φαγητό, τίποτα, προσπάθησα να βρω κάπου αλλού, αλλά μάταια, δεν ήξερα καν να μιλάω γερμανικά για να τα βγάλω πέρα, οι γερμανικές αρχές δεν με βοήθησαν καθόλου, μετά από δύο μέρες που ήμουν στο δρόμο, πολύ κουρασμένος επειδή δεν είχα κοιμηθεί ούτε φάει, αποφάσισα να προσπαθήσω να γυρίσω στη χώρα μου με το τρένο. Ήταν οι χειρότερες μέρες της ζωής μου. Έφυγα από τη Φρανκφούρτη, σε κάθε σταθμό που κατέβαινα κανείς δεν με καταλάβαινε. Μεταφράζοντας στο τηλέφωνο εξήγησα τι μου είχε συμβεί, αλλά κανείς δεν ενδιαφερόταν. έλαβα δύο πρόστιμα μέχρι το Μόναχο, οι άλλοι δεν μου έδωσαν πρόστιμο, ήμουν τυχερός. Στο Μόναχο βρήκα ένα τρένο για την Αυστρία. Στο Σάλτσμπουργκ ήρθε η τελωνειακή αστυνομία και μου έκαναν το ίδιο: όλα τα πρόστιμα και με έβγαλαν από το τρένο. Αυτό μου συνέβη μέχρι που έφτασα στο σπίτι. Έλαβα τουλάχιστον 8 ή 9 πρόστιμα, δεν τα θυμάμαι όλα. Πέρασα 4 ημέρες στο δρόμο. Μετά από λίγο άρχισαν να μου έρχονται τα πρόστιμα στο σπίτι, ήταν ποινικά, με είχαν μηνύσει. Παρακαλώ βοηθήστε με να τα πληρώσω όσο μπορείτε, να μαζέψω χρήματα, είναι μεγάλα ποσά που δεν μπορώ να αντέξω, η οικογένειά μας δεν μπορεί να μας βοηθήσει με τίποτα, μόλις που τα βγάζουν πέρα, προσπάθησα να βρω μια λύση για να πληρώσω αλλά χωρίς αποτέλεσμα, η κοπέλα μου είναι έγκυος, δεν έχει δουλέψει εδώ και 2 μήνες, αυτό είναι όλο για μένα και δεν έχω λύση, βρήκα αυτό το site χρήσιμο και αποφάσισα να απευθυνθώ σε εσάς, το ύψος των προστίμων είναι περίπου 6.000 €, δεν έχω πού να τα πληρώσω και αν δεν τα πληρώσω, θα έρθουν και θα με βάλουν στη φυλακή, δεν μπορώ να αφήσω το παιδί και τη γυναίκα μου μόνα. Επικαλούμαι το έλεός σας. Σας ευχαριστώ.