Με βαριά καρδιά, γεμάτη θλίψη και ελπίδα, σας απευθύνω το αίτημά μου. Αυτή τη στιγμή νιώθω χαμένη, χωρίς να ξέρω πια σε ποιον να στραφώ, καθώς εκείνοι στους οποίους βασιζόμουν περισσότερο μου έκαναν να καταλάβω ότι δεν αξίζω τίποτα, σε σημείο που με έκαναν να νιώθω ότι θα ήταν καλύτερα να εξαφανιστώ. Όλες οι προσπάθειές μου να πραγματοποιήσω τα όνειρά μου προσκρούουν σε τύψεις και σε μια επιθυμία να τα παρατήσω. Έκανα ό,τι μπορούσα για να αντισταθώ σε αυτή την πίεση, αλλά όσο περισσότερο προσπαθώ, τόσο χειρότερα νιώθω ψυχολογικά, και η ζωή φαίνεται να με καταδιώκει.

Η ζωή μου ήταν ένας συνεχής αγώνας, γεμάτος ταπεινώσεις, όχι μόνο από τους ίδιους τους γονείς μου, και όπου οι σπουδές μου παρέμεναν η μόνη παρηγοριά. Ωστόσο, ακόμη και εκεί, αντιμετωπίζω μια πίεση που ξεφεύγει από τον έλεγχό μου, εμποδίζοντάς με να νιώσω άνετα. Τα χρέη συσσωρεύονται και με εξαντλούν σε σημείο που πρέπει να παίρνω φάρμακα για να βρω ηρεμία.

Ως ξένος φοιτητής, το να αντιμετωπίζω ένα χρέος άνω των 10.000 ευρώ, χωρίς οικογενειακή υποστήριξη και χωρίς υποτροφία, περιπλέκει πάρα πολύ την κατάστασή μου. Για αυτό, χρειάζομαι πραγματικά τη βοήθειά σας, καθώς οι δικές μου προσπάθειες δεν μου επιτρέπουν να τα βγάλω πέρα.

Αν μπορείτε να μου προσφέρετε έστω και βοήθεια που να αντιστοιχεί στο 1/3 του συνολικού ποσού των διδάκτρων μου, ώστε να μπορέσω να διαχειριστώ ένα μέρος του χρέους και να απαλλαγώ από ένα βάρος, θα σας είμαι αιώνια ευγνώμων. Σας ευχαριστώ για την προσοχή σας.