Γεια σας, το όνομά μου είναι Kathrin και συγκεντρώνω δωρεές για την καλύτερή μου φίλη, μια μονογονεϊκή μητέρα που δίνει πάντα τα πάντα για τα παιδιά της, αλλά και για όλους τους άλλους. Ένας άνθρωπος με τεράστια καρδιά. Όλα ξεκίνησαν πριν από περίπου 1,5 χρόνο, όταν επρόκειτο να κατασκευαστεί μια στέγη τεσσάρων πλευρών. Προσέλαβε μια εταιρεία, όλα είχαν συμφωνηθεί, η εταιρεία ήρθε και άρχισε τις εργασίες, ενώ εκείνη έπρεπε να κάνει κάποιες δουλειές και άφησε την εταιρεία να εργαστεί. Λίγο πριν φτάσει στο σπίτι, ο γιος της την πήρε τηλέφωνο και της είπε: «Μαμά, στη μισή πλευρά του σπιτιού δεν υπάρχει πια στέγη». Νόμιζε ότι ήταν αστείο, αλλά δυστυχώς ήταν απόλυτα σοβαρό: η εταιρεία είχε αφαιρέσει τη στέγη και όχι με προσοχή, αλλά πετώντας τα πλακάκια από τη στέγη, τα οποία τώρα ήταν όλα σπασμένα και πεταμένα εκεί. 

Έτσι ένιωθε και η ίδια εκείνη τη στιγμή. Δεν υπήρχε πια γυρισμός, η στέγη έπρεπε πλέον αναγκαστικά να αντικατασταθεί πλήρως. Όλα έπρεπε να γίνουν γρήγορα, πήρε ένα δάνειο από την τράπεζα ύψους 100.000 € για να φτιάξει τη στέγη. Η εταιρεία έφτιαξε αυτή τη στέγη με πολύ αντιεπαγγελματικό τρόπο. Στη συνέχεια, ανέθεσε σε μια εταιρεία μέσω των αγγελιών του eBay την περαιτέρω εσωτερική διαμόρφωση/ανακαίνιση του επάνω ορόφου. Και έτσι άρχισε το δράμα. Δυστυχώς, έπεσε καλοπιστά στην παγίδα ενός απατεώνα. Ζήτησε χρήματα εκ των προτέρων για το κόστος των υλικών, φαινόταν σοβαρός και έτσι του έδωσε μετρητά ύψους σχεδόν 17.000 €. Ναι, σήμερα δεν θα το ξαναέκανε ποτέ. 

Αυτή η «εταιρεία» ήρθε 4 φορές και ξαφνικά βγήκε διακοπές, δικαιολογίες πάνω σε δικαιολογίες, και μετά δεν ξαναήρθε ποτέ. Εν ολίγοις, έπεσε θύμα απάτης, η οποία καταγγέλθηκε και όλα βρίσκονται ακόμα στο δικαστήριο. Τώρα βρίσκεται εκεί με ημιτελή διακόσμηση, και τα χρήματα για μια ανύπαντρη μητέρα με δάνειο για τη στέγη και απώλεια 17.000 € λόγω απάτης απλά δεν αρκούν πια για να συνεχίσει. Επέζησε τον πρώτο χειμώνα με ανοίγματα πλάτους παλάμης προς τα έξω, καθώς τίποτα δεν είχε καλυφθεί σωστά, το μπάνιο δεν έχει πόρτες, το υπνοδωμάτιο είναι σε κατάσταση σκελετού και κρύο, τώρα ο επόμενος χειμώνας πλησιάζει και δεν μπορώ πια να μένω απλώς θεατής. Παρακαλώ βοηθήστε με να κάνω έστω και κάτι.